Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Γκρέις Μπέβερλι Τζόουνς (αγγλικά: Grace Beverly Jones, 19 Μαΐου 1948) είναι Αμερικανό-Τζαμαϊκανή[10] τραγουδίστρια, σούπερ μοντέλο, μουσικός παραγωγός και ηθοποιός. Γεννήθηκε στη Τζαμάικα και σε ηλικία 13 ετών μετακόμισε με τα αδέλφια της στη Νέα Υόρκη και να ζήσει με τους γονείς της.[11][12] Αρχικά ξεκίνησε καριέρα ως μοντέλο, πρώτα στη Νέα Υόρκη και μετά στο Παρίσι, δουλεύοντας σε γνωστούς οίκους μόδας όπως ο Yves Saint Laurent και ο Kenzo, ενώ εμφανίστηκε και σε εξώφυλλα γνωστών περιοδικών, όπως το Elle και το Vogue. Συνεργάστηκε με γνωστούς φωτογράφους του χώρου όπως ο Γκι Μπουρντέν και ο Χέλμουτ Νιούτον. Έγινε πολύ γνωστή για την άκρως ανδροπρεπή της εμφάνιση και τα έντονα χαρακτηριστικά της.

Γκρέις Τζόουνς
Grace Jones @ Fremantle Park (17 4 2011) (5648772822).jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Grace Jones
Ψευδώνυμο Grace Mendoza
Γέννηση 19 Μαΐου 1948 (1948-05-19) (71 ετών)
Σπάνις Τάουν, Αγία Αικατερίνη, Βρετανική Τζαμάικα
Κατοικία Σπάνις Τάουν
Χώρα πολιτογράφησης Τζαμάικα
Σπουδές Onondaga Community College
Ιδιότητα Τραγουδίστρια - μουσικός παραγωγός - ηθοποιός - στιχουργός - μοντέλο
Εν ενεργεία 1973 έως σήμερα
Σύζυγος Ατίλα Άλτονμπαϊ (1996)
Σύντροφος Ντολφ Λούντγκρεν
Τέκνα 1
Αδέλφια

Νόελ Τζόουνς

Γκρέις Τζόουνς
Grace Jones (June 1, 2015).jpg
Eίδος
Μουσικά όργανα Φωνή
Δισκογραφική εταιρεία
Ιστοσελίδα missgracejones.com
Όργανα ακορντεόν και φωνή
Είδος τέχνης Ποπ μουσική, νιου γουέιβ μουσική, Disco, Rhythm and blues και Σόουλ
Βραβεύσεις Order of Jamaica
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Το 1977, η Τζόουνς εξασφάλισε συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία Island Records κι έγινε αστέρι της νεοϋρκέζικης disco σκηνής. Ήδη από τις αρχές τις δεκαετίες του 1980, ακολούθησε το νέο κύμα και ασχολήθηκε με τη reggae, τη funk, την post-punk και την pop μουσική, συνεργαζόμενη συχνά με του μουσικό ντουέτο Sly and Robbie. Τα πιο δημοφιλή της άλμπουμ ήταν το Warm Leatherette (1980), το Nightclubbing (1981) και το Slave to the Rhythm (1985). Κατάφερε να μπει στα Τοπ 40 τον βρετανικών charts με τα "Pull Up to the Bumper", "I've Seen That Face Before", "Private Life" και "Slave to the Rhythm". Το 1982, κυκλοφόρησε και συλλογή μουσικών βίντεο, ονόματι A One Man Show, σε σκηνοθεσία Ζαν-Πολ Γκουντ, με τον οποίον είχε συνεργαστεί κι άλλες φορές στο παρελθόν.

Κατά το τέλος της δεκαετίας του 1970 και τις αρχές της επόμενης δεκαετίας, η Τζόουνς, ξεκίνησε να εμφανίζεται και σε αμερικανικές ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού. Το 1984, εμφανίστηκε στην πρώτη της mainstream ταινία, το Conan the Destroyer, μαζί με του Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ. Την επόμενη χρονιά συμμετείχε και στην ταινία της σειράς James Bond, A View to a Kill, μαζί με τον Ρότζερ Μουρ. Ενώ την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε και στο Vamp. Το 1992, συμμετείχε και στην ταινία Boomerang, με τον Έντι Μέρφι, ερμηνεύοντας κιόλας κι ένα τραγούδι. Ωστόσο, οι εμφανίσεις της στον κινηματογράφο μειώθηκαν αισθητά. Για τους προαναφερθείς ρόλους είχε υποψηφιότητες για βραβείο Υποστηρικτικού Ρόλου, στα Βραβεία Saturn.

Το 1999, η Τζόουνς εισήλθε στη λίστα του VH1, με τις 100 Σπουδαιότερες Γυναίκες της Rock 'n' Roll και το 2008, έλαβε το βραβείο του Q-Idol, από το περιοδικό Q. Μεγάλη ήταν η συνεισφορά της στο κίνημα του cross-dressing της δεκαετίας του 1980, εμπνέοντας καλλιτέχνες όπως η Άνι Λένοξ, η Lady Gaga, η Rihanna, η Lorde και ο Νάιλ Ρότζερς. Τον Δεκέμβριο του 2016, το περιοδικό Billboard, την συμπεριέλαβε στη λίστα του με τους 40 Σπουδαιότερους Χορευτές όλων των εποχών.[13]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Beta, Andy (1 May 2014). «Grace Jones – Nightclubbing». Pitchfork. Ανακτήθηκε στις 1 May 2014. 
  2. 2,0 2,1 «Grace Jones». Biography.com. 
  3. 3,0 3,1 Katz, Evan Ross, logo, August 24, 2015, "Grace Jones Perfects The Art Of Topless Hula-Hooping At Brooklyn's Afropunk Festival (NSFW)". Accessed MAy 4, 2016.
  4. 4,0 4,1 Prato, Greg. «Biography & History». AllMusic. Ανακτήθηκε στις 10 March 2017. 
  5. Fisher, Mark (November 7, 2007). «Glam's Exiled Princess: Roisin Murphy». Fact (London). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 November 2007. https://web.archive.org/web/20071110153852/http://www.factmagazine.co.uk/da/64007. Ανακτήθηκε στις November 23, 2015. 
  6. Reynolds, Simon. «Mark Fisher's k-punk blogs were required reading for a generation». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 19 January 2017. 
  7. Staff. «Art-Pop Before 'Art Pop'». The Style Con. Ανακτήθηκε στις 10 March 2017. 
  8. Thornton, Andy. «Review: Grace Jones - Hurricane». NME. Ανακτήθηκε στις 10 March 2017. 
  9. Trilling, Daniel. «Music». New Statesman (1036-1049). https://books.google.com/books?id=bY0xAQAAIAAJ&q=grace+jones+%22electropop%22&dq=grace+jones+%22electropop%22&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwj4of_I-8rSAhWY8oMKHekIDBAQ6AEIJTAC. Ανακτήθηκε στις 10 March 2017. 
  10. https://www.irishtimes.com/culture/music/grace-jones-carry-yourself-with-class-1.2842556
  11. Jones & Morley 2015, σελ. 43.
  12. Brown, Helen (4 November 2008). «Grace Jones at 60». London: The Telepgraph. https://www.telegraph.co.uk/culture/music/rockandjazzmusic/3562845/Grace-Jones-at-60.html. Ανακτήθηκε στις 3 June 2013. 
  13. «Greatest of All Time Top Dance Club Artists : Page 1». 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία