Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Δημόφιλος ο Θεσπιεύς (Θεσπιές, 5ος αιώνας π.Χ. - Θερμοπύλες, 480 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας στρατιωτικός ηγέτης της Μάχης των Θερμοπυλών ο οποίος σκοτώθηκε μαζί με τον Λεωνίδα. Ήταν γιος του Διαδρόμου, ενώ λίγες πληροφορίες έχουν σωθεί για το πρόσωπό του.

Δημόφιλος ο Θεσπιεύς
Γενικές πληροφορίες
Θάνατος480 π.Χ.
Θερμοπύλες
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιωτικός
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςΔεύτερη περσική εισβολή στην Ελλάδα
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαστρατηγός

Ήταν ο διοικητής των 700 Θεσπιέων που έμειναν στο πλευρό των 300 Σπαρτιατών στις Θερμοπύλες, το 480 π.Χ., όταν τους κύκλωσαν οι Πέρσες. Αυτό πιθανόν σημαίνει ότι ήταν επιφανής πολίτης στην πόλη του.[εκκρεμεί παραπομπή] Μαζί του στάλθηκαν για να βοηθήσουν στη διοίκηση του σώματος ο Ξενοκρατίδης, ο Πρωτοκρέοντας και ο Διθύραμβος του Αρματίδη.

Ο Ηρόδοτος αναφέρει την απόφαση των Θεσπιέων πολεμιστών να μείνουν εθελοντικά και να πεθάνουν στις Θερμοπύλες μαζί με το βασιλιά Λεωνίδα και τους άντρες του (Η, 222).

Ο λόγος που ο βασιλιάς Λεωνίδας κράτησε τους Θηβαίους μαζί του ήταν γιατί είχανε "μηδίσει", είχανε δηλώσει υποταγή δηλαδή στον Ξέρξη, ενώ φοβόταν ότι εάν τους αφήσουν να φύγουν μπορεί να τους επιτεθούν μαζί με τους Πέρσες. Αντίθετα τους Θεσπιείς τους κράτησε μαζί του γιατί είχαν διακριθεί τις δύο προηγούμενες μέρες στη μάχη, αλλά και γιατί όπως οι Λακεδαιμόνιοι έτσι και αυτοί κατάγονταν από τον ημίθεο Ηρακλή, σύμφωνα με τις δοξασίες τους.

Μετά τη Μάχη των Θερμοπυλών οι Έλληνες τοποθέτησαν επιγράμματα για τους νεκρούς κάθε πόλης. Για τους Θεσπιείς το επίγραμμα έγραφε: "Άνδρες τοι ποτ' έναιον υπό κροτάφοις Ελικώνος, λήματα των αυχεί Θεσπιάς ευρύχορος." Δηλαδή: "Αυτοί οι άνδρες κατοικούσαν στους πρόποδες του Ελικώνα, για το θάρρος του περηφανεύεται ο πλατύς κάμπος των Θεσπιών".

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Ηρόδοτος, Ιστορίαι, βιβλία 1-9, μετάφραση Πανέτσος Ε., εκδόσεις Ζαχαρόπουλος/ βιβλία V-IX, μετάφραση Σπυρόπουλος Η., εκδόσεις Γκοβόστη, 1995
  • Κωτούλας Ι., Μπελέζος Δ., ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, σειρά Μεγάλες Μάχες, ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ, εκδόσεις ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ, 2005