Συντεταγμένες: 38°7′2″N 21°37′39″E / 38.11722°N 21.62750°E / 38.11722; 21.62750

Τα Διδαχαίικα (εναλλακτική γραφή: Διδαχέικα) είναι μικρή οικιστική περιοχή και τοποθεσία του Αχαϊκού της Δ.Ε. Ωλενίας του Δήμου Δυτικής Αχαΐας[1]. Βρίσκονται έναντι από τις Κρατικές Φυλακές Αγίου Στεφάνου και τη Βιομηχανική Περιοχή (ΒΙ.ΠΕ.) Πάτρας.

Διδαχαίικα
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Διδαχαίικα
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
ΔήμοςΔυτικής Αχαΐας
Δημοτική ΕνότηταΩλενίας
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοποννήσου
ΝομόςΑχαΐας
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΔιδαχέικα

ΟνομασίαΕπεξεργασία

Το όνομα του συνοικισμού είναι ανθρωπωνυμικό και προήλθε από το επίθετο της οικογένειας Διδάχος που κατοικεί στην περιοχή.

Ιστορικά στοιχείαΕπεξεργασία

Στις 16/04/1930 (ΦΕΚ 115Α) ο οικισμός αποσπάται από τον τότε Νομό Αχαιοήλιδος και υπάγεται στο Νομό Αχαΐας. Στις 26/09/1946 (ΦΕΚ 290Α) ο οικισμός αποσπάται από την Κοινότητα Αχαϊκού στην οποία ανήκε μέχρι τότε και προσαρτάται στην Κοινότητα Περιστέρας. Στις 07/04/1951 ο οικισμός καταργήθηκε[2][3]. Δεν απογράφηκε ποτέ ως αυτοτελής οικισμός. Το κοιμητήριο του παλιού οικισμού των Διδαχαίικων βρίσκεται στο ναό του Αγίου Στεφάνου στην περιοχή «Κατσουλαίικα»[4], που ανήκει διοικητικά στην κοινότητα Αγίου Στεφάνου (Περιστέρας).

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Λουλούδης 2010, σελ. 306.
  2. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Διδαχαίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 29/10/2017.
  3. Λουλούδης 2010, σελ. 301.
  4. Ε.Παπαθανασίου-Δ.Αθανασούλης 2006, σελ. 137.

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
  • Ευάγγελος Α. Παπαθανασίου - Δημήτριος Χ. Αθανασούλης, «Άγιος Στέφανος Περιστέρας/Θεριανού (στα Κατσουλαίικα) Πατρών. Τοπογραφική και ανασκαφική έρευνα: Περίοδος Ι'» στα Πρακτικά Α' Αρχαιολογική Σύνοδος Νότιας και Δυτικής Ελλάδας. ΣΤ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων - 6η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων. Πάτρα 9-12 Ιουνίου 1996, εκδ. Υπουργείο Πολιτισμού - Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων - Διεύθυνση δημοσιευμάτων, Αθήνα 2006, σελ. 131-154. ISBN 960-214-449-8.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία