Άνοιγμα κυρίου μενού

ΟνομασίαΕπεξεργασία

Το όνομα του συνοικισμού είναι ανθρωπωνυμικό και προήλθε από το επίθετο της οικογένειας Διδάχος που κατοικεί στην περιοχή.

Ιστορικά στοιχείαΕπεξεργασία

Στις 16/04/1930 (ΦΕΚ 115Α) ο οικισμός αποσπάται από τον τότε Νομό Αχαιοήλιδος και υπάγεται στο Νομό Αχαΐας. Στις 26/09/1946 (ΦΕΚ 290Α) ο οικισμός αποσπάται από την Κοινότητα Αχαϊκού στην οποία ανήκε μέχρι τότε και προσαρτάται στην Κοινότητα Περιστέρας. Στις 07/04/1951 ο οικισμός καταργήθηκε[2][3]. Δεν απογράφηκε ποτέ ως αυτοτελής οικισμός. Το κοιμητήριο του παλιού οικισμού των Διδαχαίικων βρίσκεται στο ναό του Αγίου Στεφάνου στην περιοχή «Κατσουλαίικα»[4], που ανήκει διοικητικά στην κοινότητα Αγίου Στεφάνου (Περιστέρας).

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Λουλούδης 2010, σελ. 306.
  2. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Διδαχαίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 29/10/2017.
  3. Λουλούδης 2010, σελ. 301.
  4. Ε.Παπαθανασίου-Δ.Αθανασούλης 2006, σελ. 137.

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
  • Ευάγγελος Α. Παπαθανασίου - Δημήτριος Χ. Αθανασούλης, «Άγιος Στέφανος Περιστέρας/Θεριανού (στα Κατσουλαίικα) Πατρών. Τοπογραφική και ανασκαφική έρευνα: Περίοδος Ι'» στα Πρακτικά Α' Αρχαιολογική Σύνοδος Νότιας και Δυτικής Ελλάδας. ΣΤ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων - 6η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων. Πάτρα 9-12 Ιουνίου 1996, εκδ. Υπουργείο Πολιτισμού - Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων - Διεύθυνση δημοσιευμάτων, Αθήνα 2006, σελ. 131-154. ISBN 960-214-449-8.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία