Δραΐνα Μεσσηνίας

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 37°8′0″N 21°51′37″E / 37.13333°N 21.86028°E / 37.13333; 21.86028

Η Δραΐνα Μεσσηνίας,[1] είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, που διοικητικά ως Κοινότητα Δραΐνας, ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Τρικόρφου, του Δήμου Μεσσήνης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

Δραΐνα Μεσσηνίας
Δραΐνα Μεσσηνίας
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Δραΐνα Μεσσηνίας
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
Αποκεντρωμένη ΔιοίκησηΠελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου
ΠεριφέρειαΠελοποννήσου
Περιφερειακή ΕνότηταΜεσσηνίας
ΔήμοςΜεσσήνης
Δημοτική ΕνότηταΤρικόρφου
ΚοινότηταΔραΐνας
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοπόννησος
ΝομόςΜεσσηνίας
Υψόμετρο495 μέτρα
Πληθυσμός50 κάτοικοι (2011)

ΤοποθεσίαΕπεξεργασία

 
Δημοτική Ενότητα Τρικόρφου Μεσσηνίας (Η Δραΐνα υπάγεται στη Δ.Ε. Τρικόρφου)

Βρίσκεται ανάμεσα στα χωριά Τρίκορφο και Κορομηλιά. Έχει πλούσια παραγωγή εξαιρετικού ελαιόλαδου και άριστης ποιότητας σύκων. Ένα βασικό προνόμιο που κατέχει, είναι η μαγευτική θέα, καθώς βρίσκεται σε υψόμετρο 495 μέτρων.[2] Επίσης διαθέτει ένα ποτάμι ονόματι Πορί και αρκετες πηγες. Όλη η περιοχή είναι πλούσια σε φυσικές ομορφιές.

ΙστορίαΕπεξεργασία

Το χωριό ιδρύθηκε επί Τουρκοκρατίας. Λέγεται ότι το ίδρυσαν, διωκόμενοι από τους Τούρκους, Μακεδόνες. Σε ένα σπίτι, στην είσοδό του, υπάρχει λαξευμένη η χρονολογία 1861, αλλά ο οικισμός είναι παλαιότερος (ίσως από το 1700). Έναν από τους πρώτους κατοίκους, οι Τούρκοι τον κρέμασαν από το μουστάκι, σε μια βελανιδιά. Ανήκε στην οικογένεια Κουτέλα, η οποία ήταν και η πρώτη, η οποία έφτασε από τη Μακεδονία και καταγόταν από τη Μικρά Ασία, πιθανόν από το Αϊβαλί.

Η Δραΐνα[3] αρχικά, ήταν το μέρος που ο Παπαφλέσσας, είχε σχεδιάσει να αντιμετωπίσει τα στρατεύματα του Ιμπραήμ, πριν μετακινηθεί στο Μανιάκι. Ο Παπαφλέσσας έμεινε στην Δραΐνα, σε σπίτι στο βουνό. Εκείνο το σπίτι κατοικείται μέχρι και σήμερα.

Το χωριό πήρε το όνομά του από δύο μεγάλες βελανιδιές (δρυς), που βρίσκονταν στην ανατολική είσοδό του. Οι βελανιδιές αυτές ήταν εκεί μέχρι και τη δεκαετία του '50.

Το χωριό δε διαθέτει Δημοτικό Σχολείο, εδώ και πολλές δεκαετίες.

Πληθυσμός - ΠαραγωγήΕπεξεργασία

Οι μόνιμοι κάτοικοι το χωριού, σύμφωνα με την Ελληνική απογραφή του 2011, που διεξήχθη από την Ελληνική Στατιστική Αρχή, ανέρχονται σε 50[4] και ασχολούνται ως επί το πλείστον με αγροτικές εργασίες και κυρίως με την καλλιέργεια της ελιάς και την συγκομηδή των σύκων.

Εκκλησίες - ΠανηγύριαΕπεξεργασία

Διαθέτει έναν Ιερό Ναό, αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο, έναν Ναό αφειερωμένο στον Άγιο Κωνσταντίνο και την Αγία Ελένη και το Ναό του Κοιμητηρίου, αφιερωμένο στον Άγιο Αθανάσιο.

Στις 17 Αυγούστου, γίνεται ένα πανηγύρι στην πλατεία του χωριού, με κλαρίνα, λαούτο και πολλά άλλα μουσικά όργανα. Διατίθεται άφθονη γουρουνοπούλα, μπύρες, χυμοί κ.ά. Στα όρια του χωριού υπάρχουν δύο εξωκλήσια, ο Άγιος Κωνσταντίνος και ο Άγιος Ιωάννης. Κατά τη διάρκεια των εορτών των αγίων αυτών, γίνονται στο χωριό τοπικά πανηγύρια.

Διοικητικές μεταβολέςΕπεξεργασία

Στις 21-04-1835, ο οικισμός Δραΐνα[5] προσαρτάται στο Δήμο Υάμειας. Στις 18-12-1840,[6] προσαρτάται στο Δήμο Ιθώμης. Στις 31-08-1912,[7] ορίζεται έδρα της Κοινότητας Δραΐνας. Στις 04-12-1997,[8] ο οικισμός Δραΐνα προσαρτάται στην Κοινότητα Τρικόρφου και στις 07-06-2010,[9] προσαρτάται στο Δήμο Μεσσήνης.

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία