Εθνικό Πάρκο Γιακουσίμα

Εθνικό Πάρκο στο Κιούσου, Ιαπωνία
Συντεταγμένες: 30°20′14.302″N 130°30′13.799″E / 30.33730611°N 130.50383306°E / 30.33730611; 130.50383306

Το Εθνικό Πάρκο Γιακουσίμα (屋久島国立公園, Yakushima Kokuritsu Kōen) είναι προστατευόμενη περιοχή, που βρίσκεται στο νομό Καγκοσίμα, στο νησί Κιούσου. Περιλαμβάνει μέρη των νησιών Όσουμι με την Γιακουσίμα, ολόκληρο το νησί Κουτσινοεράμπου-τζίμα και μερικές κοντινές θαλάσσιες περιοχές. Έχει συνολικό μέγεθος 325,53 τετραγωνικά χιλιόμετρα.[2]

Εθνικό Πάρκο Γιακουσίμα
Bouzuiwa in Yaku Island 001.jpg
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Εθνικό Πάρκο Γιακουσίμα
30°20′14″N 130°30′14″E
ΤοποθεσίαΕθνικό Πάρκο της ΓιακουσίμαΕθνικό Πάρκο της Γιακουσίμα
ΧώραΙαπωνία
Διοικητική υπαγωγήΠεριφέρεια Καγκοσίμα
Χαρακτηρισμός16  Μαρτίου 2012
Κατηγορία πρ. περιοχήςΔΕΠΦ κατηγορία 2: Εθνικό Πάρκο[1]
Έκταση323,32 km²
ΙστότοποςΕπίσημος ιστότοπος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το εθνικό πάρκο ιδρύθηκε στις 16 Μαρτίου 1964 και ανατέθηκε στο Εθνικό Πάρκο Κιρισίμα, το οποίο έγινε Εθνικό Πάρκο Κιρισίμα-Γιάκου. Στις 16 Μαρτίου 2012 η Γιακουσίμα χωρίστηκε ως ξεχωριστό Εθνικό Πάρκο Γιακουσίμα. Το Εθνικό Πάρκο Κιρισίμα-Γιάκου μετονομάστηκε σε Εθνικό Πάρκο Κιρισίμα-Κινκόβαν με έκταση 365,86 km². [2]

ΓεωγραφίαΕπεξεργασία

Το Εθνικό Πάρκο καλύπτει έκταση πάνω από 20.989 εκτάρια στη Γιακουσίμα. Πρόκειται για το 42% της χερσαίας έκτασης του νησιού και 3.943,4 εκτάρια παρακείμενης θαλάσσιας έκτασης. Βρίσκεται κυρίως στη δυτική ακτή του νησιού. Το Κουτσινοεράμπου-τζίμα έχει 3.577 εκτάρια και ανήκει εξ ολοκλήρου στο Εθνικό Πάρκο συν 4.043.5 εκτάρια παράκτιων υδάτων. Το εθνικό πάρκο καλύπτει έτσι 24.566 εκτάρια και 7.986,9 εκτάρια θάλασσας. [3]

Η κεντρική περιοχή του Εθνικού Πάρκου σχηματίζεται από τα βουνά Οκουντάκε. Το υψηλότερο σημείο είναι το όρος Μιγιανόουρα με ύψος 1.936 μέτρα. Μερικά από τα βουνά θεωρούνται ιερά μέρη από τον πληθυσμό, ενώ άλλα μπορούν να αναρριχηθούν. Τμήματα της περιοχής είναι προσβάσιμα από μονοπάτια πεζοπορίας. [4] Το νησί έχει μια υγρή υποτροπική κλιματική ζώνη με υγρά και ζεστά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες. Ανάλογα με την τοποθεσία, η βροχόπτωση είναι μεταξύ 4.000 και 8.000 χιλιοστά ανά έτος.

Φύση και τοπίοΕπεξεργασία

Στο εθνικό πάρκο υπάρχουν εκτεταμένα αποθέματα κρυπτομερίας και ροδόδεντρου. [4] Μια περιοχή 1.219 εκταρίων με τους παλαιότερους κέδρους, το Γιακουσούγκι, του οποίου η ηλικία εκτιμάται ότι είναι πάνω από 2000 χρόνια, δεν αποτελεί μέρος του εθνικού πάρκου. [3] Στις 17 Μαΐου 1975, η περιοχή Χαναγιάμα στην οροσειρά Γιακουσίμα ορίστηκε ως η περιοχή της άγριας φύσης της Γιακουσίμα (屋久島原生自然環境保全地域) υπό ειδική προστασία. [5]

Τμήματα του εθνικού πάρκου, καθώς και το φυσικό καταφύγιο Γιακουσίμα (107.47 km²), ανακηρύχθηκαν από την UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1993.

Το εθνικό πάρκο έχει το δικό του υποείδος του ιαπωνικού μακάκου (Macaca fuscata). Την παραλία Ναγκάτα-χάμα επισκέπτονται οι θαλάσσιες χελώνες Χόουκσμπιλ, για να γεννήσουν αυγά. [4]

Στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού βρίσκεται το Θαλάσσιο Πάρκο Κουρίο. Έχει κοραλλιογενείς υφάλους και αντίστοιχα εξωτική άγρια ζωή. Το τοπίο του νησιού Κουτσινοεράμπου-τζίμα χαρακτηρίζεται από διαφορετικά ηφαίστεια και πυκνά δάση. Εκεί ζει το απειλούμενο είδος της ιπτάμενης αλεπούς Ριούκιου. [4]

Συνολικά, 1900 είδη φυτών, 16 είδη θηλαστικών και 150 είδη πουλιών έχουν εντοπιστεί μέχρι στιγμής στο Εθνικό Πάρκο. [6]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

 

  1. www.protectedplanet.net/yakushima-national-park.
  2. 2,0 2,1 屋久島立公園. The Yakushima World Heritage Conservation Center (στα Ιαπωνικά). Ανακτήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2014.  Σφάλμα αναφοράς: Invalid <ref> tag; name "ywhcc" defined multiple times with different content
  3. 3,0 3,1 屋久島国立公園と屋久島世界自然遺産について (PDF). The Yakushima World Heritage Conservation Center (στα Ιαπωνικά). Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2014.  Map of the National Park Σφάλμα αναφοράς: Invalid <ref> tag; name "ywhcc, Karte" defined multiple times with different content
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Informationen auf der Homepage von BCT
  5. 自然環境保全地域各指定地域の特徴 :屋久島原生自然環境保全地域. Ministry of the Environment (στα Ιαπωνικά). Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2014. 
  6. Comments on the UNESCO website for inclusion in the World Heritage List, in English, accessed on 2 November 2014