Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

→‎Ιστορία: μη αναγκαίo bold
Στη συνέχεια, η Παφλαγονία κατακτήθηκε από τους [[Ασσύριοι|Ασσυρίους]], τους [[Κιμμέριοι|Κιμμέριους]] ([[708 π.Χ.]]). Τότε καταστράφηκε η [[Σινώπη]], αλλά ανακτήθηκε και έγινε μητρόπολη νέων ελληνικών αποικιών. Μετά η Παφλαγονία κατακτήθηκε από τους Λυδούς και τελικά από τους [[Πέρσες]], οπότε και αποτέλεσε την 3η [[Σατράπης|Σατραπεία]] του Περσικού κράτους.
 
Οι Παφλαγόνες συμμετείχαν στην εκστρατεία του [[Ξέρξης|Ξέρξη]] εναντίον της Ελλάδας. Αργότερα έγιναν ανεξάρτητοι με δικό τους ηγεμόνα. Κατά την εκστρατεία του [[Αλέξανδρος ο Μέγας|Μ. Αλεξάνδρου]] στη [[Μικρά Ασία]] ([[333 π.Χ.]]) οι [[Παφλαγόνες]] δήλωσαν υποτέλεια, με τον όρο να μη διέλθουν τα μακεδονικά στρατεύματα από τη χώρα τους. Τότε η Παφλαγονία ήταν ενωμένη με τον Πόντο (Βλ. [[Καππαδοκία]] – Ιστορία) με ηγεμόνα τον [[Μιθριδάτης|Μιθριδάτη]] το γιο του ''Αριοβαρζάνου''. Μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου η περιοχή δόθηκε στον [[Ευμένης της Καρδίας|Ευμένη]]. Μετά τη μάχη στην Ιψό, περιήλθε από τον [[Αντίγονος ο Μονόφθαλμος|Αντίγονο]] στον βασιλιά της Θράκης [[Λυσίμαχος|Λυσίμαχο]] και από αυτόν στον [[Σέλευκος Α' Νικάτωρ|Σέλευκο Α']]. Κατά τον [[2ος αιώνας π.Χ.|2ο αιώνα π.Χ.]] οι ηγεμόνες της Παφλαγονίας φέρουν το όνομα του μυθικού βασιλιά τους '''Πυλαιμένη''' και είναι ανεξάρτητοι των Σελευκιδών.
 
Ο τελευταίος της Δυναστείας των Πυλαιμενιδών κληροδότησε, το [[121 π.Χ.]], το βασίλειό του στον βασιλιά του Πόντου [[Μιθριδάτης Ε'|Μιθριδάτη Ε']], αλλά αντ΄ αυτού οι [[Ρωμαίοι]] εγκατέστησαν το γιο του φίλου και συμμάχου τους βασιλιά της Βιθυνίας ''Νικομήδη'', τον ''Φιλήμονα'' ο οποίος κατέστησε κληρονόμους του τους Ρωμαίους. Ο [[Μιθριδάτης Στ' Ευπάτωρ]], στη συνέχεια, καθυπόταξε τη Παφλαγονία και Καππαδοκία με έδρα τη [[Σινώπη]], όταν μετά τον πόλεμο με τους Ρωμαίους κατέστη κύριος της κεντρικής και βόρειας Μικράς Ασίας με έδρα την [[Πέργαμος|Πέργαμο]] ([[88 π.Χ.]]).
19.590

επεξεργασίες