Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Βασίλειος Αθανασίου»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
Με την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους (στο οποίο δεν περιλαμβανόταν η Κρήτη), μετέβη στην [[Πελοπόννησος|Πελοπόννησο]]. Εκεί με τη συμπαράσταση του κουμπάρου του, Μακρυγιάννη (τον στεφάνωσε), διορίστηκε στη νεοσύστατη Χωροφυλακή, με το βαθμό του ταγματάρχη ιππικού (1833). Υπηρέτησε στη Χωροφυλακή, όπου διακρίθηκε για την τιμιότητά του και για τη συμβολή του στην αντιμετώπιση της ληστείας, στη Στερεά Ελλάδα. Η προσφορά του στην Επανάσταση αναγνωρίστηκε και μετατάχθηκε τιμητικά στη Βασιλική Φάλαγγα. Το Ελληνικό Κράτος του διέθεσε εθνικές γαίες στο [[Νομός Φθιώτιδας|Νομό Φθιώτιδας]]. Τα τελευταία του χρόνια, τα πέρασε στη Λαμία, όπου σχεδίαζε από κοινού με τον Μακρυγιάννη, την απελευθέρωση της [[Μακεδονία|Μακεδονίας]]. Πέθανε το 1839, αφήνοντας 3 ανήλικα τέκνα.
 
Τραυματίστηκε τρείςτρεις φορές στην στρατιωτική του πορεία, στη Δόμβραινα [[Νομός Βοιωτίας|Βοιωτίας]], στην Αθήνα και στο Φραγκοκάστελλο [[Νομός Χανίων|Χανίων]]. Συνολικά, πήρε μέρος σε 25 μάχες. Θεωρούνταν από τους καλύτερους ιππείς και διακρίθηκε για την τιμιότητα και ευτολμία του. Ο Μακρυγιάννης στα Ενθυμήματά του αναφέρει τα εξής:
 
«Όρκισα εγώ ''(για την απελευθέρωση της Μακεδονίας)'' και τον Βασίλη Αθανασίου. Ήταν αρχηγός της καβαλλαρίας στην Κρήτη και ήρθε στο Άργος και τον στεφάνωσα. Ήταν κι αυτός Μακεδόνας […] Πολλά τίμιος άνθρωπος και γενναίος».
82.154

επεξεργασίες