Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1897»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
 
Η '''Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1897''' ([[Απρίλιος]] - [[Σεπτέμβριος]] [[1897]]), σχηματίστηκε ύστερα από πρωτοβουλία του βασιλιά Γεωργίου, με σκοπό να αντικαταστήσει την κυβέρνηση Δηλιγιάννη, που είχε χάσει πλέον την εμπιστοσύνη του.<br />
Ενώ ο [[Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897|Ελληνοτουρκικός πόλεμος]], άρχισε να παίρνει δυσάρεστη για τους Έλληνες τροπή, και η Αθήνα κατακλυζόταν από διαμαρτυρίες θυμωμένων για τις στρατιωτικές εξελίξεις πολιτών, ο βασιλιάς Γεώργιος κάλεσε τον Δηλιγιάννη και του ζήτησε την παραίτησή του. Ο Δηλιγιάννης αρνήθηκε, εξηγώντας πως είχε ακόμα την κοινοβολευτικήκοινοβουλευτική πλειοψηφία και άρα δεν υπήρχε λόγολόγος παραιτήσεως του. Ο Γεώργιος όμως, που τον θεωρούσε συν-υπεύθυνο για την κακή εξέλιξη του πολέμου, συγκάλεσε σύσκεψη με τους σημαντικότερους πολιτικούς της περιόδου προκειμένου να βρουν από κοινού μια ''άλλη'' κυβερνητική λύση. Στην σύσκεψη συμμετείχαν οι [[Δημήτριος Ράλλης]] ([[Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης|αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσηςαντιπολίτευσης]] στην Βουλή), [[Στέφανος Σκουλούδης]] (βουλευτής του «Τρικουπικού κόμματος»), [[Σωτήριος Σωτηρόπουλος]] (βουλευτής του «Ραλλικού κόμματος»), [[Λεωνίδας Δεληγιώργης]] (αρχηγός μικρής ομάδας βουλευτών), [[Κωνσταντίνος Καραπάνος]] (αρχηγός του «Προοδευτικού κόμματος», που κατείχε 8 έδρες στη Βουλή) και [[Ανάργυρος Σιμόπουλος]] (βουλευτής του «Τρικουπικού κόμματος»), οι οποίοι και πρότειναν να υπάρξει κοινοβουλευτική συζήτηση και ψηφοφορία για την αλλαγή ή όχι της κυβέρνησης. Ο Δηλιγιάννης, όμως δεν εμφανίστηκε στις δυο συνεδριάσεις που κανονίστηκαν για αυτό το σκοπό και έτσι ο βασιλιάς προχώρησε στον σχηματισμό νέας κυβέρνησης.<br />
Η κυβέρνηση, εμφανίστηκε στη Βουλή στις [[19 Απριλίου]] και πήρε «ψήφο ανοχής» από το Σώμα, που συνταγματικά ισοδυναμεί με «ψήφο εμπιστοσύνης»<ref>Ανδρέας Δημητρόπουλος: «Οι ελληνικές κυβερνήσεις 1843 - 2004», σελ. 50</ref>
Το κυβερνητικό έργο, στράφηκε καθ' ολοκληρίαν σχεδόν στο θέμα του πολέμου και ειδικώτερα στην σύναψη ανακωχής με την Οθωμανική αυτοκρατορία, λόγω του φόβου για μεγαλύτερη διείσδυση του Οθωμανικού στρατού στα ελληνικά εδάφη. Τελικά, η ανακωχή υπογράφηκε στις 7 Μαΐου του 1897.<br />
Τους επόμενους μήνες η κυβέρνηση θα αποδυθεί στην προσπάθεια υπογραφής της επίσημης συνθήκης ειρήνης με την Τουρκία, προσπάθεια που θα χρειαστεί μεγάλο διπλωματικό αγώνα, και θα τελεσφορήσει στις [[20 Σεπτεμβρίου]] [[1897]], με την υπογραφή μιας συνθήκης με ιδιαίτερα δυσβάστακτους - για την Ελλάδα- όρους [[(βλέπε, [[Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος της Ελλάδας 1898]]).<ref>Γεώργιος Ασπρέας: «Ελληνική πολιτική ιστορία», εκδ. «Γ. Σιδέρη»</ref><br />
Το κείμενο της συνθήκης εγκρίθηκε από την Ελληνική βουλή στις 18 Σεπτεμβρίου του 1897, αλλά η κυβέρνηση Ράλλη έχασε πλέον την ανοχή του σώματος και παραιτήθηκε.
 
 
 
 
==Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου==
<ref>ΦΕΚ Α67/1897</ref>
28.787

επεξεργασίες