Ελεονώρα Τέλες δε Μενέσες


Η Ελεονώρα, πορτογαλ. Leonor Teles de Meneses (π. 1350 - π. 1405) από τον Οίκο Τέλο ντε Μενέζες, ήταν κόρη Πορτογάλου ευγενή και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πορτογαλίας.

Ελεονώρα Τέλες δε Μενέσες
Leonore Teles de Menezes.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1350
Trás-os-Montes e Alto Douro
Θάνατος27  Απριλίου 1386
Τορντεσίλας
Τόπος ταφήςΒασιλικό Μοναστήρι της Σάντα Κλάρα
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Πορτογαλίας
ΘρησκείαΧριστιανισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΠορτογαλικά[1]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμονάρχης
Οικογένεια
ΣύζυγοςJoão Lourenço da Cunha
Φερδινάνδος Α΄ της Πορτογαλίας (από 1371)[2]
ΤέκναÁlvaro da Cunha, senhor de Pombeiro
Βεατρίκη της Πορτογαλίας
ΓονείςΜαρτίμ Αφόνσο Τέλο ντε Μενέζες
ΑδέλφιαJuana Téllez de Meneses
ΟικογένειαTeles de Meneses
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΑντιβασιλέας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν η δεύτερη κόρη του Μαρτίμ Αφόνσο Τέλο ντε Μενέζες Πορτογάλου ευγενούς και της Αλντόνσα Άνες ντε Βασκονσέλος, κόρης του Ζοάο Μένντες ντε Βασκονσέλος έπαρχου της Εστρεμός.

Όταν απεβίωσε ο σύζυγός της Φερδινάνδος Α΄ της Πορτογαλίας το 1383, άφησε μόνο τέκνο τη Βεατρίκη. Ο νόθος αδελφός του Ιωάννης διεκδίκησε τον θρόνο. Η Ελεονώρα ήταν, μαζί με τους δύο αδελφούς της και την κόρη της, η πρωταγωνίστρια των γεγονότων που οδήγησαν στην κρίση διαδοχής 1383-85 και κορυφώθηκαν με την ήττα του Ιωάννη και του στρατού του στη μάχη της Αλζουμπαρότα. Οι υπήκοοί της την αποκαλούσαν η επίβουλη (a aleivosa) και την εκδίωξαν ένεκα της μοιχείας και της προδοσίας της πατρίδας της· ο ιστορικός Αλεξάντερ Χερκουλάνο την ονόμασε "Λουκριτία Βοργία της Πορτογαλίας".

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Παντρεύτηκε πρώτα το 1365 τον Ζοάο-Λοουρένσο ντα Κούνια, 2ο κύριο του Πομμπέιρο και είχε τέκνα:

  • Αλβάρο ντα Κούνια.

Το 1372 η Ελεονώρα έκανε δεύτερο γάμο, με τον Φερδινάνδο Α΄ της Πορτογαλίας (Οίκος των Καπετιδών-Βουργουνδίας). Είχε τέκνο:

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Agapito y Revilla, Juan (1915). Digital copy. Valladolid. Junta de Castilla y León. Consejería de Cultura y Turismo. "Tradiciones de Valladolid. Una reina de Portugal". Sociedad Castellana de Excursiones. Valladolid: Imprentas de Juan R. Hernando (Año XIII, num. 154): 220–223. OCLC 921858261.
  • Braamcamp Freire, Anselmo (1921). Livro primeiro dos Brasões de Sintra (in Portuguese). Coimbra: Imprensa da Universidade. OCLC 794223590.
  • Castro Toledo, Jonas (1981). Colección Diplomática de Tordesillas (in Spanish). Valladolid: Instituto cultural Simancas. ISBN 84-500-4849-4.
  1. «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) IdRef. Agence bibliographique de l'enseignement supérieur. Ανακτήθηκε στις 23  Μαΐου 2020.
  2. p11432.htm#i114319. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Leonor Teles της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).