Η Ελισάβετ (γερμ. Elizabeth Auguste Marie Florestine Luise gräfin von Württemberg, prinzessin von Urach, 23 Αυγούστου 1894, Κάστρο του Λιχτενστάιν, Βυρτεμβέργη - 13 Οκτωβρίου 1962, Κάστρο Φράουενταλ, Στυρία) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του Δούκα του Ούραχ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Λίχτενσταϊν.

Ελισάβετ του Ούραχ
Hochzeit von Elisabeth Fürstin von Urach Gräfin von Württemberg und Prinz Karl Aloys von und zu Liechtenstein.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση23  Αυγούστου 1894[1][2]
Κάστρο του Λίχτενσταϊν
Θάνατος13  Οκτωβρίου 1962[1][2]
Στυρία
Τόπος ταφήςVaduz Cathedral
Χώρα πολιτογράφησηςΓερμανία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓερμανικά
ΣπουδέςHölderlin-Gymnasium Stuttgart
Οικογένεια
ΣύζυγοςΚάρολος Άλοϋς του Λίχτενσταϊν (από 1921)[3]
ΤέκναΓουλιέλμος του Λιχτενστάιν[4]
Maria Josepha Prinzessin von und zu Liechtenstein[4]
Franziska Prinzessin von und zu Liechtenstein[4]
Βόλφγκανκ του Λίχτενσταϊν[4]
ΓονείςΓουλιέλμος Κάρολος του Ούραχ και Αμαλία δούκισσα στη Βαυαρία
ΑδέλφιαΚάρολος Γκέρο του Ούραχ
Αλβέρτος του Ούραχ
ΟικογένειαHouse of Urach και Οίκος του Λίχτενσταϊν

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Η Ελισάβετ Αυγούστα Μαρία Φλορεστίνη Λουίζα ήταν η δεύτερη κόρη του Γουλιέλμου Καρόλου του Ούραχ (1864–1928) και της πρώτης του συζύγου Αμαλίας των Βίττελσμπαχ (1865–1912), κόρης του Καρόλου Θεοδώρου εν Βαυαρία. Μετά το τέλος της μητέρας της τον Μάιο του 1912, κατάφερνε να μεριμνά για το σπίτι τού πατέρα της και να φροντίζει την εκπαίδευση των νεότερων αδελφών της. [5]

Ο Ιωακείμ της Πρωσίας (1890–1920), νεότερος γιος του Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας, τη φλέρταρε μάταια: η Ελισάβετ και ο πατέρας της τον απέρριψαν, επειδή ήταν Προτεστάντης και επέμεναν να εκπαιδεύσουν τα παιδιά σύμφωνα με το καθολικό δόγμα.

Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ελισάβετ αλληλογραφούσε με τον πατέρα της, ο οποίος είχε το αξίωμα του υποστράτηγου και ήταν διοικητής του 26ου τμήματος στη Γαλλία, τη Ρωσία και τη Σερβία. Οι επιστολές τους βρίσκονται τώρα στο κύριο κυβερνητικό αρχείο στη Στουτγάρδη.

Αναπαύεται στην ταφική κρύπτη του Καθεδρικού Ναού του Βαντούζ. [6]

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Την άνοιξη του 1921 παντρεύτηκε τον Κάρολο Αλοϋσιο του Λίχτενσταϊν (1878-1955), γιο του Aλφρέδου του Λίχτενσταϊν και της (εξαδέλφης εκείνου) Ερριέττας του Λίχτενσταϊν. Ο Kάρολος Αλοϋσιος ήταν αυτοκρατορικός και βασιλικός ίλαρχος του ιππικού (rittmeister) μέχρι το τέλος της Αυστρο-Ουγγαρικής μοναρχίας[5] και από τις 13 Δεκεμβρίου 1918 έως τις 15 Σεπτεμβρίου 1920 προσωρινά Πρωθυπουργός (Landesverweser) του πριγκιπάτου του Λίχτενσταϊν. [7]

Είχαν τέσσερα παιδιά:

  • Γουλιέλμος Αλφρέδος (1922-2006).
  • Μαρία Ιωσηφίνα (1923-2005).
  • Φραγκίσκη (1930-2006).
  • Βόλφγκανγκ (1934-).

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Wolfgang Schmierer: Άρθρο για την Elisabeth, Prinzessin von und zu Liechtenstein [nee Fürstin von Urach]. Σε: Das Haus Württemberg. Ein βιογραφίες Lexikon, συντάκτης: Sönke Lorenz, Dieter Mertens und Volker Press, Kohlhammer Verlag, Στουτγκάρδη 1997,(ISBN 3-17-013605-4), S. 391.

Βιβλιογραφικές αναφορέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 14  Μαΐου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p10587.htm#i105865. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. p10587.htm#i105865. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  5. 5,0 5,1 Nicola Wurthmann: Elisabeth Fürstin von Urach Gräfin von Württemberg - Biographie und Bestand.
  6. Find a Grave
  7. Rupert Quaderer: Liechtenstein und die Bodenreform in der Tschechoslowakei nach dem Ersten Weltkrieg. In: Aleš Skřivan Sr. und Arnold Suppan: Prague Papers on the History of International Relations. Page 281.