Επαρχία Ελάσσονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος

Η Επαρχία Ελάσσονος Πολωνίας (πολωνικά: Prowincja małopolska, λατινικά: Polonia Minor) ήταν διοικητική διαίρεση του Στέμματος του Βασιλείου της Πολωνίας από το 1569 έως το 1795 και η μεγαλύτερη επαρχία της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Το όνομα της επαρχίας προέρχεται από την ιστορική γη της Ελάσσονος Πολωνίας. Το όνομα της επαρχίας δεν υποδηλώνει το μέγεθός της, αλλά την αρχαιότητα.[1]

Επαρχία Ελάσσονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος
13471795
ProwincjaMalopolska.png
ΧώραΣτέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας
Διοικητική υπαγωγήΣτέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας
ΠρωτεύουσαΚρακοβία

Είχε δύο διοικητικές έδρες, μία στη Σουντοβά Βίσνια για τα ρουθηνικά εδάφη και μια άλλη στο Νόβι Κόρτσιν για τα πολωνικά εδάφη. Η επαρχία αποτελείτο από 11 βοεβοδάτα και ένα δουκάτο (βλ. παρακάτω).

Ο Πολωνός ιστορικός Χένρικ Βίσνερ στο βιβλίο του 2002 Rzeczpospolita Wazów. Czasy Zygmunta III i Władysława IV γράφει ότι δεν είναι γνωστό πότε χωρίστηκαν τα εδάφη του Πολωνικού Στέμματος στις δύο επαρχίες:

«Παράλληλα με το Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας και το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, υπήρχαν επαρχίες, οι οποίες θα έπρεπε να ονομαστούν επαρχίες του Σέιμ, όπως έγιναν ορατές κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεών του, κυρίως κατά την εκλογή του Διευθύνων του Σέιμ και των βασιλικών εκλογών. Αυτές ήταν οι επαρχίες της Λιθουανίας, της Μείζονος Πολωνίας και της Ελάσσονος Πολωνίας. Η πρώτη υπήρχε στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, οι άλλες δύο δημιουργήθηκαν τεχνητά και δεν είναι γνωστό ποιος και με ποιον τρόπο τις δημιούργησε. Γνωρίζουμε ότι το Σέιμ δεν συμμετείχε στη δημιουργία αυτών των επαρχιών».[2]

Το Δικαστήριο του Στέμματος στο Λούμπλιν, το ανώτατο εφετείο στην επαρχία της Ελάσσονος Πολωνίας

Οι τοποθεσίες του Δικαστηρίου του Στέμματος για την επαρχία της Ελάσσονος Πολωνίας ήταν αρχικά το Λούμπλιν και το Γουτσκ (Λουτσκ), μετά το 1590 μόνο το Λούμπλιν, μετά το Συγκλητικό Σέιμ (1764) επίσης το Λβουφ (Λβιβ) και ξανά μετά το 1768 μόνο το Λούμπλιν.

Επαρχία Ελάσσονος ΠολωνίαςΕπεξεργασία

Μετά την Ένωση του Λούμπλιν του 1569, τα εδάφη των Ερυθράς Ρουθηνίας, Βολυνίας, Ποδολίας και της Ουκρανίας προστέθηκαν στη Βασιλική επικράτεια (το Στέμμα), ενώνοντας την Επαρχία Ελάσσονος Πολωνίας. Ως αποτέλεσμα, η Ελάσσων Πολωνία αποτελείτο από έντεκα βοεβοδάτα, τρία δουκάτα και τρία εδάφη..[1]

  1. Βοεβοδάτο Μπέοζ (województwo bełzkie, σήμερα Μπελζ, Ουκρανία)
  2. Βοεβοδάτο Μπράτσουαφ (województwo bracławskie, Μπράτσλαβ)
  3. Βοεβοδάτο Τσερνίχιβ (województwo czernichowskie, Τσερνίχιβ)
  4. Βοεβοδάτο Κιέβου (województwo kijowskie, Κίεβο)
  5. Βοεβοδάτο Κρακοβίας (województwo Krakowskie, Κρακοβία), μαζί με το Δουκάτο του Οσφιέντσιμ, το Δουκάτο του Ζάτορ και τις δεκατρείς πόλεις του Σπις
  6. Βοεβοδάτο Λούμπλιν (województwo lubelskie, Λούμπλιν)
  7. Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε (województwo podlaskie, Ντροχίτσιν)
  8. Βοεβοδάτο Ποδολίας (województwo podolskie, Κάμιανετς-Ποντίλσκι)
  9. Βοεβοδάτο Ρουθηνίας (województwo ruskie, Λβουφ (Λβιβι)), μαζί με την Περιοχή Χέουμ και την Περιοχή Χάλις (Χάλιτς)
  10. Βοεβοδάτο Σαντόμιες (województwo sandomierskie, Σαντόμιες)
  11. Βοεβοδάτο Βολυνίας (województwo wołyńskie, Γουτσκ (Λουτσκ))
  12. Δουκάτο του Σιέβιες (Księstwo Siewierskie, Σιέβιες)

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Zygmunt Gloger (1900). Geografia historyczna ziem dawnej Polski (στα Πολωνικά). Κρακοβία: Spółka Wydawnicza Polska. ISBN 83-214-0883-4. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Σεπτεμβρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2015. 
  2. Χένρικ Βίσνερ, Rzeczpospolita Wazów. Czasy Zygmunta III i Władysława IV. Wydawnictwo Neriton, Instytut Historii PAN, Βαρσοβία 2002, σελ. 26

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία