Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Ιβάν Ε΄ (Иоа́нн [Ива́н] V Алексе́евич, 6 Σεπτεμβρίου 1666 - 8 Φεβρουαρίου 1696) ήταν τσάρος της Ρωσίας (μαζί με τον μικρότερο ετεροθαλή αδελφό του Πέτρο Α') από το 1682 έως το 1696. Ήταν ο μικρότερος γιος του τσάρου Αλεξέι Μιχαήλοβιτς και της Μαρίας Μιλοσλάβκαγια.

Ιβάν Ε΄
Ivan V by anonym (Kremlin museum).jpg
Τσάρος της Ρωσίας
Περίοδος7 Μαΐου 1682 - 8 Φεβρουαρίου 1696
ΣτέψηΚρεμλίνο, Μόσχα
ΠροκάτοχοςΦιοντόρ Γ΄
ΔιάδοχοςΠέτρος Α΄
Γέννηση6 Σεπτεμβρίου 1666
Μόσχα
Θάνατος8 Φεβρουαρίου 1696
Μόσχα
ΣύζυγοςΠρασκοβία Φεοδόροβνα
ΕπίγονοιΑικατερίνη Ιβάνοβνα
Άννα Ιβάνοβνα
Πρασκοβία Ιβάνοβνα
ΟίκοςΡομάνοφ
ΠατέραςΑλέξιος της Ρωσίας
ΜητέραΜαρία Μιλοσλάβσκαγια
ΘρησκείαΟρθόδοξος
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Πίνακας περιεχομένων

Παιδική ηλικίαΕπεξεργασία

Όταν το 1682 ο πρεσβύτερος αδελφός του ο τσάρος Φιοντόρ Γ΄ πέθανε χωρίς να αφήσει διάδοχο ο 15χρονος Ιβάν Ε΄ ως πρεσβύτερος ήταν διάδοχος του θρόνου. Ο Ιβάν Ε΄ ήταν ένα παιδί που αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα υγείας και έτσι ήταν ανίκανος να κυβερνήσει τη χώρα. Έτσι προτάθηκε η απομάκρυνσή του και αποφασίστηκε να επιλεγεί ως επόμενος τσάρος ο αδελφός του ο 10χρονος Πέτρος Α΄ ο νεότερος γιος του Αλεξέι. Για τον Ιβάν Ε΄ είχαν διαδοθεί ειδήσεις που τον παρουσίαζαν ως ένα νοητικά καθυστερημένο παιδί κάτι που ίσως να οφείλεται στη διαμάχη μεταξύ των οικογενειών Μιλοσλάβσκι και Ναρίσκιν για την εξουσία. Ο Ιβάν Ε΄ αν και βρισκόταν στην καρδιά της διαμάχης δεν προσπάθησε να λάβει ενεργά μέρος σε αυτή και δεν έδειχνε ενδιαφέρον για τις κυβερνητικές υποθέσεις. [1]

ΕνθρόνισηΕπεξεργασία

Τα δύο αδέλφια, ο ένας λόγω κακής υγείας και ο άλλος λόγω της μικρής ηλικίας του, δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν στη διαμάχη για την εξουσία. Αντ' αυτού, μέρος σε αυτήν έλαβαν οι συγγενείς τους: για τον Ιβάν Ε΄- η αδελφή του, η Πριγκίπισσα Σοφία και η οικογένεια Μιλοσλάβσκι, οι συγγενείς της μητέρας τους, της πρώτης συζύγου του τσάρου Αλεξέι, ενώ για τον Πέτρο η οικογένεια Ναρίσκιν, οι συγγενείς της μητέρας του, της δεύτερης συζύγου του Αλεξέι Μιχαήλοβιτς. Η διαμάχη ήταν αιματηρή. Τελικά ο Πατριάρχης Ιωακείμ έδωσε τη λύση και πρότεινε να κηρυχθούν και οι δύο ως τσάροι: ο Ιβάν Ε΄ ως «μεγαλύτερος τσάρος» και ο Πέτρος Α΄ ως «μικρότερος τσάρος» και την κηδεμονία τους να αναλάβει η Πριγκίπισσα Σοφία. Στις 25 Ιουνίου του 1682 ο Ιβάν Ε΄και ο Πέτρος Α΄ ενθρονίστηκαν στον Καθεδρικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Κρεμλίνο. Για αυτούς κατασκευάστηκε ένας ειδικός θρόνος με δύο θέσεις. Πριν από το 1689 η βασιλεία του Ιβάν Ε΄ και ο Πέτρου Α΄ ήταν τυπική εφόσον όλες τις αποφάσεις λάμβανε η πριγκίπισσα Σοφία. Το 1689 μεταξύ της Σοφίας και του Πέτρου Α΄ άρχισαν να δημιουργούνται προβλήματα με αποτέλεσμα την απομάκρυνση της πριγκίπισσας Σοφίας από την εξουσία. Έτσι ο Πέτρος Α΄ ζητά από τον Ιβάν Ε΄την υποστήριξη του για να κυβερνήσει την χώρα.

Συμμετοχή στο κυβερνητικό έργοΕπεξεργασία

Παρά το γεγονός ότι ο Ιβάν Ε΄ ονομαζόταν «μεγαλύτερος τσάρος» σχεδόν ποτέ δεν εμπλεκόταν στις κρατικές υποθέσεις, εκτός από τις τελετές, που απαιτούσαν τη συμμετοχή του και αφιερώθηκε αποκλειστικά στην οικογένεια του. Από το 1682-1689 εξουσίαζε η Σοφία από το 1689 η πραγματική εξουσία μεταφέρθηκε στην οικογένεια Ναρίσκιν με επικεφαλής τη Βασίλισσα Ναταλία μετά το θάνατο της οποίας το 1694 η εξουσία συγκεντρώθηκε στα χέρια του Πέτρου Α΄.

ΘάνατοςΕπεξεργασία

Ο Ιβάν Ε΄ είχε ζήσει περισσότερο από άλλους άρρενες απογόνους της βασίλισσας Μαρίας Μιλοσλάβκαγια αλλά από την ηλικία των 27 ετών έγινε πολύ αδύναμος, δεν έβλεπε και είχε πάθει παράλυση. Στο 30ο έτος της ζωής, στις 8 Φεβρουαρίου 1696, πέθανε ξαφνικά στη Μόσχα.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Книга:Русский биографический словарь|8|271—272||Иоанн V Алексеевич

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία