Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Άννα Λεοπόλδοβνα του Μεκλεμβούργου (18 Δεκεμβρίου 1718 - 19 Μαρτίου 1946) ήταν κόρη του Καρόλου-Λεοπόλδου δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβέριν και της Αικατερίνης Ρομάνοφ. Ήταν μητέρα τού Ιβάν ΣΤ΄ της Ρωσίας, μεγάλη δούκισα και αντιβασίλισσα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του.

Άννα Λεοπόλδοβνα Μέκλενμπουργκ
Anna Leopoldovna by L.Caravaque (after 1733, Tropinin museum).jpg
μεγάλη δούκισα, αντιβασίλισσα
Γέννηση18 Δεκεμβρίου 1718
Μέκλενμπουργκ
Θάνατος19 Μαρτίου 1764
Κολμόγκορυ
ΣύζυγοςΆντον-Ούλριχ Γουέλφων-Μπράουνσβαϊκ
ΕπίγονοιΙβάν ΣΤ΄ της Ρωσίας
ΟίκοςΜέκλενμπουργκ
ΠατέραςΚάρολος-Λεοπόλδος,
δούκας του Μέκλενμπουργκ
ΜητέραΑικατερίνη Ρομάνοφ
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Η μητέρα της ήταν κόρη του τσάρου Ιβάν Ε΄ της Ρωσίας και αδελφή της τσαρίνας Άννας της Ρωσίας.

Η ζωή τηςΕπεξεργασία

Η Άννα γεννήθηκε με το όνομα Ελισάβετ-Αικατερίνη-Χριστίνα. Η μητέρα της Αικατερίνη, λόγω της προσβλητικής συμπεριφοράς του συζύγου της, τον εγκατέλειψε το 1722 και επέστρεψε με την κόρη της στη Ρωσία χωρίς να τον ξανασυναντήσει. Η Αικατερίνη ήταν το πρωτότοκο παιδί του Ιβάν Ε΄ της Ρωσίας και γι'αυτό ήταν διάδοχος (τσάρεβνα), αλλά το 1730 προτιμήθηκε η νεότερη αδελφή της Άννα της Ρωσίας ως τσαρίνα. Το 1733 βάπτισε ορθόδοξη την κόρη της με το όνομα Άννα, για να είναι έτσι υποψήφια για τη διαδοχή. Το 1736 παντρεύθηκε τον Άντον-Ούλριχ των Γουέλφων, δευτερότοκο γιο του δούκα του Μπράουνσβαϊκ-Βολφενμπύτελ, που ζούσε ήδη προ τριών ετών στη Ρωσία. Λίγο μετά τη γέννηση του γιου τους Ιβάν, η άτεκνη θεία του Άννα της Ρωσίας τον υιοθέτησε θέτοντάς τον διάδοχό της. Απεβίωσε λίγο αργότερα ορίζοντας αντιβασιλιά τον Έρνεστ Μπίρον.

Όταν ο Μπίρον απείλησε να εξορίσει την Άννα Λεοπόλδοβνα, αυτή εκμεταλλευόμενη τη δυσμένεια του λαού προς τον Μπίρον, τον εκτόπισε με πραξικόπημα και ανέλαβε αυτή την αντιβασιλεία του γιου της Ιβάν ΣΤ'. Τότε έλαβε τον τίτλο της μεγάλης δούκισας. Ήξερε όμως λίγο το χαρακτήρα των ανθρώπων που είχε να αντιμετωπίσει και ακόμη λιγότερο τις συμβάσεις και την πολιτική της Ρωσίας, έτσι διαπληκτίστηκε γρήγορα με τους εκφραστές της κυβέρνησης. Το 1741 ο ρωσικός στρατός νίκησε τη Σουηδία στη μάχη του Βίλμανστραντ της Φινλανδίας. Λίγο αργότερα η φρουρά, που εκτιμούσε την κόρη του Πέτρου Α', την Ελισάβετ, με την υποστήριξη των πρέσβεων της Γαλλίας και της Σουηδίας, έκανε πραξικόπημα και εκτόπισε την Άννα και τον γιο της Ιβάν ΣΤ' στη Ρίγα. Την ακολούθησε πιστά στην εξορία η κυρία των τιμών της Τζούλια φον Μέγκντεν. Μετά εκτοπίστηκε στο Κολμόγκορυ, όπου η Άννα απεβίωσε κατά τη γέννηση του 5ου παιδιού της το 1746 και ο σύζυγός της το 1776. Στο μεταξύ την Ελισάβετ είχε διαδεχθεί ο ανιψιός της Πέτρος Γ' και μετά η σύζυγός του Αικατερίνη Β'. Το 1764 στασιαστές πήγαν να ελευθερώσουν τον Ιβάν ΣΤ' από τη φυλακή, αλλά οι φύλακες είχαν την εντολή σε τέτοια περίπτωση να τον σκοτώσουν, πράγμα που έγινε. Τα άλλα παιδιά της Άννας: Αικατερίνη, Ελισάβετ, Πέτρος, Αλεξέι βγήκαν από τη φυλακή και έμειναν στη Δανία υπό την επιτήρηση της θείας τους Τζουλιάνας-Μαρίας του Μπράουνσβαϊκ-Βολφενμπάτελ, σύζυγο του βασιλιά της Δανίας και με έξοδα της Αικατερίνης Β', χωρίς κοινωνική ζωή.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

Kamenskiĭ, Aleksandr Abramovich; Griffiths, David B. (1997). The Russian Empire in the Eighteenth Century: Tradition and Modernization from Peter to Catherine (The New Russian History). M.E. Sharpe. p. 164. ISBN 1-56324-575-2