Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Ισαάκ Λαυρεντίδης (1911-14 Ιουνίου 1997) ήταν Έλληνας πολιτικός με καταγωγή από τον Πόντο.

Ισαάκ Λαυρεντίδης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1911
d:Q10803162
Θάνατος 14  Ιουνίου 1997
Εθνικότητα Έλληνες
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Νέα Δημοκρατία, Λαϊκό Κόμμα, Ελληνικός Συναγερμός και Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Σερρών)
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια επικρατείας της Ελλάδας)

Πίνακας περιεχομένων

Γέννηση στον Καύκασο και πρόσφυγας στον Λευκώνα ΣερρώνΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στο Ορτάκιοϊ του Καρς το 1911, όπου είχε μεταναστεύσει ο παππούς του Αβραάμ το 1878, όπως και δεκάδες χιλιάδες Έλληνες του Πόντου, που είχαν εποικίσει 20 χωριά της περιοχής. Μετά την ανταλλαγη των πληθυσμών, εγκαταστάθηκε ως πρόσφυγας το 1923 στον Λευκώνα Σερρών μαζί με τον αδελφό του Ηλία.

Σπουδές-Ανδραγαθία στο ελληνοϊταλικό μέτωποΕπεξεργασία

Πάλεψε για να μάθει γράμματα, καθότι ήταν φτωχός. Αποφοίτησε από το 1ο Γυμνάσιο Σερρών και στη συνέχεια εργάσθηκε για να αποκτήσει χρήματα για τις περαιτέρω σπουδές του. Σπούδασε στη Νομική του Πανεπιστημίου Αθηνών και δικηγόρησε στις Σέρρες. Πολέμησε κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο (1940-1941) ως έφεδρος αξιωματικός και αποδεδειγμένα ανδραγάθησε. Λόγω της σκληρής βουλγαρικής κατοχής που επιβλήθηκε, μετά την κατάρρευση του μετώπου, στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, κατέφυγε στην Αθήνα . Απέκτησε τρία παιδιά: την Ευγενία, την Ειρήνη και τον Νικόλαο.

Ενεργός συμμετοχή στην πολιτική ως βουλευτής ΣερρώνΕπεξεργασία

Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά το 1946 με το Λαϊκό Κόμμα και από τότε εκλεγόταν αδιάλειπτα βουλευτής Σερρών με τον Εθνικό Συναγερμό του Αλέξανδρου Παπάγου, την Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση και τη Νέα Δημοκρατία μέχρι το 1990 (εκτός βεβαίως από την περίοδο της επταετούς δικτατορίας,καθώς και βουλευτής Επικρατείας με το κόμμα της Νέας Δη­μοκρατίας) [1]. Αναδείχθηκε κοσμήτωρ, Β' και Α' Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.

Τιμητικές διακρίσεις-ΘάνατοςΕπεξεργασία

Τιμήθηκε με το Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας και με το παράσημο της Εθνικής Αντίστασης 1941 - 44 από το Ελληνικό Κράτος . Πέθανε στις 14 Ιουνίου 1997 στη Ν. Σμύρνη (την ίδια ημέρα που τελέστηκε το ετήσιο μνημόσυνο για την σύζυγό του, Ελένη)[2] και τάφηκε στο κοιμητήριο της Ιεράς Μονής Σουμελά στο Βέρμιο.

ΠηγέςΕπεξεργασία

Νικόλαος Χρ. Χρηστίδης : Οι δρόμοι των Σερρών και η ονοματολογία των (2012) σελ. 97 [πρόσβαση μέσω της διεύθυνσης http://www.serrelib.gr/pdf/dromoiserron.pdf]

http://frontoffice-mitrousis.dev.edu.uoc.gr/history/historicalpersonalities/lavrentidis.html

http://clubs.pathfinder.gr/19MAIOY/544375

http://santeos.blogspot.gr/2012/03/blog-post_5756.html

http://irakleia.com/modules.php?name=News&file=print&sid=1713


ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ». www.hellenicparliament.gr. Ανακτήθηκε στις 2016-04-28. 
  2. Καθημερινή, 13-6-1997, σελ. 14.