Ισαβέλλα του Ιμπελέν, βασίλισσα της Κύπρου και της Ιερουσαλήμ

Η Ισαβέλλα (1241 - 1324) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν κόρη του κοντόσταυλου της Κύπρου και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Κυ΄πρου.

Ισαβέλλα του Ιμπελέν
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1241
Θάνατος2  Ιουνίου 1324
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασύζυγος ηγεμόνα
Οικογένεια
ΣύζυγοςΟύγος Γ΄ της Κύπρου
ΤέκναΙωάννης Α΄ της Κύπρου
Ερρίκος Β΄ της Κύπρου
Αμαλρίκ, κύριος της Τύρου
Μαρία των Λουζινιάν, Βασίλισσα της Αραγωνίας
Μαργαρίτα των Λουζινιάν, Βασίλισσα της Αρμενίας
Γκυ της Κύπρου
ΓονείςΓκυ του Ιμπελέν, κοντόσταυλος της Κύπρου
ΑδέλφιαΦίλιππος του Ιμπελέν (απεβ. 1318)
Μπαλιάν ντ'Ιμπελέν (1240-1302)
Βαλδουίνος του Ιμπελέν, βάιλος της Ιερουσαλήμ
ΟικογένειαΟίκος του Ιμπελέν

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν κόρη του Γκυ κοντόσταυλου της Κύπρου και της Φιλίππας του Μπερλαί.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Παντρεύτηκε τον Ούγο Γ΄ των Πουατιέ-Λουζινιάν, βασιλιά της Κύπρου και της Ιερουσαλήμ απέκτησε τέκνα:

  • Ιωάννης Α΄ 1259/67-1285, βασιλιάς της Κύπρου και, ως Β΄, της Ιερουσαλήμ.
  • Βοημούνδος 1268 – 1281, τάφηκε στην Φραγκισκιανή μονή της Λευκωσίας
  • Ερρίκος Β΄ 1270-1324, βασιλιάς της Κύπρου και τιτουλάριος βασιλιάς της Ιερουσαλήμ.
  • Αμαλρίκ π.1272-1310, κύριος της Τύρου.
  • Μαρία 1273-1319, τρίτη σύζυγος του Ιακώβου Β΄ της Αραγωνίας
  • Αμωρί π.1277-1316, διαδέχθηκε τον Γκυ ως κοντόσταυλος της Κύπρου (1303)
  • Γκυ π.1277/8-1303, κοντόσταυλος της Κύπρου. Νυμφεύτηκε την Εσίβα του Ιμπελέν και απέκτησε:
    • Ούγος Δ΄ 1293/6-1359, βασιλιάς της Κύπρου.
    • Ισαβέλλα απεβ. μετά το 1340, παντρεύτηκε (21 Ιουλίου 1322) τον Εύδη του Νταμπιέρ, τιτουλάριο κοντόσταυλο της Ιερουσαλήμ (πέθανε το 1330)
  • Μαργαρίτα π.1276-1296, παντρεύτηκε τον Θόρο Γ΄ της Αρμενίας (9 Ιανουαρίου 1288).
  • Αλίκη π.1298-μετά το 1324, παντρεύτηκε τον Μπαλιάν του Ιμπελέν τιτλούχο πρίγκιπα της Γαλιλαίας και της Βηθλεέμ γιο του Φιλίππου του Ιμπελέν.
  • Ελβίς απεβ. μετά τον Μάρτιο του 1324, παντρεύτηκε τον Χετούμ Β΄ της Αρμενίας
  • Ισαβέλλα π.1280 – 1319, παντρεύτηκε πρώτα τον Κωνσταντίνο των Χετουμιδών, κύριο του Νεγκίρ και μετά τον Οσίν της Αρμενίας, που τη διαζεύχθηκε (1316).