Ιωάννα, δούκισσα της Βραβάντης

Δούκισσα της Βραβάντης

Η Ιωάννα, δούκισσα της Βραβάντης (Jeanne de Brabant, 24 Ιουνίου 1322 - 1 Νοεμβρίου 1406) μέλος του Οίκου του Ρέγκιναρ ήταν η μεγαλύτερη κόρη και διάδοχος του Ιωάννη Γ΄ της Βραβάντης και της συζύγου του Μαρίας ντ'Εβρέ.

Ιωάννα της Βραβάντης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση24  Ιουνίου 1322
Βρυξέλλες
Θάνατος1  Νοεμβρίου 1406
Βρυξέλλες
Τόπος ταφήςΒρυξέλλες
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςΒεγκέσλαος Α΄ του Λουξεμβούργου (από 1352)[1]
Γουλιέλμος Β΄ του Αινώ (από 1335)[1]
ΓονείςΙωάννης Γ΄ της Βραβάντης[2] και Μαρία του Εβρέ[2]
ΑδέλφιαΜαρία της Βραβάντης
Μαργαρίτα της Βραβάντης, κόμισσα της Φλάνδρας
Jean Brant
ΟικογένειαΟίκος του Ρέγκιναρ και House of Brabant
Θυρεός
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Βιογραφία

Επεξεργασία

Πρώτος γάμος

Επεξεργασία

Η Ιωάννα παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Γουλιέλμο Β΄ του Αινώ ο οποίος σκοτώθηκε σε μάχη (1345), ο μοναδικός γιος που απέκτησαν πέθανε πρόωρα με αποτέλεσμα να μην καταφέρουν να ενοποιήσουν τις περιοχές τους.

Δεύτερος γάμος με τον Βενέσλαο του Λουξεμβούργου

Επεξεργασία

Η Ιωάννα παντρεύτηκε στον δεύτερο γάμο της τον Βενέσλαο του Λουξεμβούργου, σύμφωνα με έγγραφο που υπεγράφη τον Ιανουάριο του 1356 καθορίστηκε η διαδοχή στο Δουκάτο της Βραβάντης από τους διαδόχους της Ιωάννας οι οποίες θα έπρεπε να γίνουν αποδεκτές από τους αστούς της Βραβάντης παρά το γεγονός ότι την διοίκηση ασκούσε ο Οίκος του Λουξεμβούργου. Το έγγραφο θεωρήθηκε ανύπαρκτο, ο Λουδοβίκος Β΄, κόμης της Φλάνδρας ο οποίος είχε παντρευτεί την Μαργαρίτα νεώτερη αδελφή της Ιωάννας εισέβαλε στην Βραβάντη το 1356 και ανακηρύχτηκε δούκας χάρη στα δικαιώματα της συζύγου του. Η Ιωάννα και ο σύζυγος της Βενέσλαος αναγκάστηκαν να υπογράψουν την ταπεινωτική συνθήκη του Άσλ η οποία παραχωρούσε το Μέχελεν και την Αμβέρσα στον Λουδοβίκο.[3] Τον Αύγουστο του 1356 η Ιωάννα και ο Βενέσλαος κλήθηκαν από τον αυτοκράτορα Κάρολο Δ΄ να τους υποστηρίξει, οι δυο πλευρές συμφώνησαν στο Μάαστριχτ να ακυρώσει ο Βενέσλαος μερικούς όρους της προηγούμενης συνθήκης προκειμένου να ικανοποιήσει τον Οίκο του Λουξεμβούργου. ο δουκάτο συνέχισε να βρίσκεται σε πτώση μετά από την ήττα και την αιχμαλωσία του Βενέσλαου στην μάχη του Μπασβέιλερ (1371).[4]

Μετά το τέλος της

Επεξεργασία

Μετά το τέλος της Ιωάννας το Δουκάτο της Βραβάντης πέρασε στον μικρανεψιό της Αντώνιο της Βραβάντης, τον δεύτερο γιο της ανιψιάς της Μαργαρίτας Γ΄, κόμισσας της Φλάνδρας. Ο τάφος της κατασκευάστηκε από την εκκλησία των Καρμελιτών στις Βρυξέλλες μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1450 και χρηματοδοτήθηκε από τον εγγονό της αδελφής της Φίλιππο Γ΄ τον Αγαθό. Ο τάφος καταστράφηκε κατά την διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης αλλά ανακατασκευάστηκαν τα σχέδια και οι επιγραφές του από τον Λορν Κάμπελλ ο οποίος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο τάφος χρηματοδοτήθηκε από τον Φίλιππο προκειμένου να στηρίξει τα κληρονομικά του δικαιώματα. [5][6]

Πρόγονοι

Επεξεργασία

Παραπομπές

Επεξεργασία
  1. 1,0 1,1 p11402.htm#i114013. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 «Kindred Britain»
  3. Richard Vaughan, Philip the Bold, (The Boydell Press, 2009), 80.
  4. Richard Vaughan, Philip the Bold, 80.
  5. Campbell, "The Tomb of Joanna, Duchess of Brabant" Renaissance Studies 2.2, (1988) pp 163-72.
  6. Philip's position is outlined in Robert Stein "Philip the Good and the German Empire. The legitimation of the Burgundian succession to the German principalities", Centre Européen d'Etudes Bourguignonnes 36, 1996.
  • Richard Vaughan, Philip the Bold, (The Boydell Press, 2009)
  • Campbell, "The Tomb of Joanna, Duchess of Brabant" Renaissance Studies 2.2, (1988)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επεξεργασία