Άνοιγμα κυρίου μενού

Καλέντζι Ιωαννίνων

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 39°29′33.18″N 20°57′53.32″E / 39.4925500°N 20.9648111°E / 39.4925500; 20.9648111

Για άλλες χρήσεις, δείτε: Καλέντζι.
Καλέντζι Ιωαννίνων
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Καλέντζι Ιωαννίνων
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΗπείρου
ΔήμοςΔήμος Βορείων Τζουμέρκων
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότηταΙωαννίνων
Υψόμετρο620
Πληθυσμός362 (2001)

Το Καλέντζι Ιωαννίνων είναι ορεινός οικισμός του νομού Ιωαννίνων και βρίσκεται στο νότιο άκρο του νομού, 31 χλμ. ΝΑ των Ιωαννίνων, στην πρώην επαρχία Δωδώνης. Ήταν έδρα του δήμου Κατσανοχωρίων σε υψόμετρο 620 μέτρων. κατά την απογραφή του 2001 είχε 365 κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και τη γεωργία.

Η περιοχή κατοικήθηκε από την αρχαιότητα, όπως φαίνεται και από τα απομεινάρια του Κάστρου των ελληνιστικών χρόνων που βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό. Το κάστρο αυτό ή το καστρί όπως το λένε σήμερα οι Καλεντζίτες, είναι εκείνο που, όπως λέει ο θρύλος, χάρισε το όνομά του στο Καλέντζι.

Υπάρχουν τρεις εκδοχές για την ονομασία του χωριού: Η πρώτη αναφέρει ότι στο κάστρο πέρναγε τους καλοκαιριάτικους μήνες η κόρη του βασιλιά Τόμαρου, η Εκάλη. Απέναντι από το κάστρο ήταν χτισμένο το χωριό που οι κάτοικοι το είχαν ονομάσει ΕΚΑΛΗ για χάρη της όμορφης βασιλοπούλας. Όταν το κάστρο έπεσε στα χέρια των Σλάβων το ονόμασαν Εκάληντζ. Αργότερα όταν εξελληνίστηκε η Σλαβική ονομασία το Εκάληνζ, έγινε Καλένζι. Η δεύτερη εκδοχή, αναφέρει πως το όνομα στο χωριό το χαρίζει το κάστρο. Το μικρό κάστρο στα τουρκικά λέγεται Καλαί-ντζικ και με το πέρασμα του χρόνου έμεινε και στο χωριό το όνομα εξελληνισμένο ΚΑΛΕΝΤΖΙ. Σύμφωνα με την τρίτη εκδοχή, το όνομα προέρχεται από τη γνωστή οικογένεια Καλέντζι.

Κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, το Καλέντζι κατελήφθη στις 30 Νοεμβρίου του 1912 από τον Ελληνικό Στρατό, στα πλαίσια της μάχης της Αετορράχης[1].

Ο Δήμος Κατσανοχωρίων ήταν δήμος του νομού Ιωαννίνων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Βορείων Τζουμέρκων.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Μαζαράκης - Αινιάν, Ιωάννης Κ. (2013). Καστρίτη, Νατάσσα, επιμ. Βαλκανικοί Πόλεμοι 1912 - 1913. Ελληνική λαϊκή εικονογραφία. Α΄ (4η έκδοση). Αθήνα: Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος. σελ. 198. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία