Καρλόττα δούκισσα του Βαλεντινουά

μέλος της μονεγασκικής πριγκιπικής οικογένειας, βιολογική κόρη του Λουδοβίκου Β΄ του Μονακό και της Μαρί-Ζυλιέτ Λουβέ, καθώς και μητέρα το

Η Καρλόττα (γαλλ. Charlotte, 30 Σεπτεμβρίου 1898 - 15 Νοεμβρίου 1977) από τον Οίκο Γκουαγιόν ντε Μαντινιόν-Γκριμάλντι ήταν διάδοχος στο πριγκιπάτο του Μονακό (1922-1944).

Γαλήνια Υψηλότητα
Καρλόττα του Μονακό
Princess Charlotte, Duchess of Valentinois.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση30  Σεπτεμβρίου 1898[1][2]
Κωνσταντίνη
Θάνατος15  Νοεμβρίου 1977[2]
Παρίσι
Τόπος ταφήςChâteau de Marchais
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
αριστοκράτης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΠιερ ντε Πολινιάκ (1920–1933)[3]
ΤέκναΑντωνία του Μονακό
Ρενιέ Γ΄
ΓονείςΛουδοβίκος Β΄ του Μονακό και Μαρί Ζουλιέτ Λουβέ,
ΟικογένειαΟίκος των Γκριμάλντι
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαHereditary Princess (1922–1944)
ΒραβεύσειςΜέγας Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής
Προ Εκκλέσια ετ Ποντίφιτσε
Order of the Crown
Order of Grimaldi
Order of Social Merit
Medal of French Gratitude
Τάγμα της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας
Τάγμα της Μαρίας Λουίζας
Θυρεός
Coat of Arms of Princess Charlotte, Duchess of Valentinois (Order of María Luisa).svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν (νόθη) κόρη του Λουδοβίκου Β΄ του Μονακό και της ερωμένης του Μαρί Ζυλιέτ Λουβέ, τραγουδίστριας σε καμπαρέ της Μονμάρτης, κόρης του Ζακ-Ανρί Λουβέ. Η Μαρί Ζυλιέτ ήταν ήδη διαζευγμένη με δύο τέκνα.

Η Καρλόττα Λουίζα Ιουλιέττα γεννήθηκε στην Κωνσταντίνη της Γαλλικής Αλγερίας. Ο πατέρας της ήταν τότε διάδοχος του Μονακό και δούκας του Βαλεντινουά· δεν είχε αδέλφια, ούτε τέκνα από τη σύζυγό του Γκισλαίν Ντομμανζέ. Το πριγκιπάτο προσπάθησε να αποτρέψει μία κρίση διαδοχής, προσβλέποντας, ότι η Γαλλία θα παραδεχόταν τη διαδοχή στον πλησιέστερο συγγενή, που ήταν ο Γουλιέλμος Κάρολος του Ούραχ. Ήταν εξάδελφος του Αλβέρτου Α΄ (πατέρα του Λουδοβίκου Β΄) και, αν και γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μόντε Κάρλο ως γιος της Φλορεστίνης του Μονακό, ανήκε όμως από τον πατέρα του στον Οίκο της Βυρτεμβέργης και είχε ακίνητα στη Γερμανία. Για να αποτραπεί αυτό, στις 15 Μαΐου 1911 ψηφίστηκε νόμος, που αναγνώριζε την Καρλόττα ως κόρη του Λουδοβίκου, η οποία δηλωνόταν ως μέλος της βασιλικής δυναστείας. Αυτό δεν ήταν νόμιμο σύμφωνα με το καταστατικό του 1882, έτσι στις 30 Οκτωβρίου 1918 ψηφίστηκε διάταγμα, που επέτρεπε την υιοθεσία της από τη δυναστεία. Πράγματι στις 16 Μαΐου 1919 στο Παρίσι ο Λουδοβίκος την υιοθέτησε, της έδωσε το επώνυμο Γκριμάλντι και ο Αλβέρτος Α΄ έδωσε στην εγγονή του τον παραδοσιακό τίτλο του διαδόχου στο πριγκιπάτο: αυτόν της δούκισσας του Βαλεντινουά, για όλη της τη ζωή. Το 1922 απεβίωσε ο Αλβέρτος Α΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος Β΄· η Καρλόττα έγινε διάδοχος στο πριγκιπάτο.

Νομιμότητα και υιοθεσίαΕπεξεργασία

Στην υιοθεσία υπήρχε σκιά αμφιβολίας, καθώς ο Αστικός Κώδικας του Μονακό όριζε πως ο υιοθετών, έπρεπε να είναι 50 ετών τουλάχιστον και ο υιοθετούμενος 21 τουλάχιστον (άρθρα 240 και 243). Όμως ο Λουδοβίκος Β΄ ήταν 49 και η Καρλόττα 20. Έτσι το 1918 ένα διάταγμα άλλαξε τα όρια ηλικίας: δεν υπήρχε όριο για τον υιοθετούντα και η ηλικία του υιοθετούμενου ορίστηκε στα 18 έτη τουλάχιστον.

Ο γάμος τηςΕπεξεργασία

Ο Λουδοβίκος Β΄ κανόνισε τον γάμο της Καρλόττας με τον Πιέρ ντε Πολινιάκ βαρόνο του Εννεμπόν, στο Μορμπάν της Βρεττάνης, στη Γαλλία· ήταν 9ος απόγονος του Καρδινάλιου Μαζαρέν[4]. Ο θρησκευτικός γάμος έγινε στις 19 Μαρτίου 1920· μία ημέρα πριν είχε γίνει ο πολιτικός. Με διάταγμα ο Πιέρ έλαβε το επώνυμο των Γκριμάλντι και έγινε πρίγκιπας του Μονακό. Έκαναν δύο τέκνα, αλλά ο γάμος δεν ήταν ευτυχής: χώρισαν στις 20 Μαρτίου 1930 λόγω του ότι ο Πιέρ ήταν ομοφυλόφιλος. Η Καρλόττα τον άφησε να ζήσει με τον εραστή του, τον Ιταλό ιατρό της Νταλμάτσο. Το διαζύγιο εκδόθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1933 με διάταγμα του Λουδοβίκου Β΄.

Μετέπειτα ζωήΕπεξεργασία

Στις 30 Μαΐου 1944 -μία ημέρα πριν τα 21α γενέθλια του γιου της- η Καρλόττα, σε συμφωνία με τον πατέρα της, παραχώρησε το δικαίωμα διαδοχής της στον γιο της Ραινιέ, αν αυτός δεν προαποβίωνε της μητέρας. Από τότε η Καρλόττα δεν ήταν διάδοχος· κράτησε τον τίτλο της πριγκίπισσας του Μονακό.

Έπειτα σπούδασε σε κολλέγιο και έλαβε πτυχίο στην κοινωνική εργασία. Το 1949 απεβίωσε ο Λουδοβίκος Β΄ και ανέλαβε ο γιος της ως Ραινιέ Γ΄. Τότε η Καρλόττα μετακόμισε στο Κάτρο του Μαρσαί, την ιδιοκτησία των Γκριμάλντι έξω από το Παρίσι. Μετέτρεψε την ιδιοκτησία σε κέντρο αποκατάστασης για πρώην φυλακισμένους, παρά τους φόβους των παιδιών της για την ασφάλειά της. Έζησε εκεί με τον εραστή της Ρενέ Ζιριέ, έναν γνωστό Γάλλο πρώην κλέφτη κοσμημάτων, που είχε το παρατσούκλι «Ρενέ με το μπαστούνι». Η Καρλόττα απεβίωσε το 1977 στο Παρίσι, 79 ετών.

ΥστεροφημίαΕπεξεργασία

Η Καρλόττα κατείχε μία από τις μεγαλύτερες συλλογές κοσμημάτων, που κληροδοτήθηκε στην εγγονή της Καρολίνα, η οποία τα φορεί. Η Καρολίνα ονόμασε την κόρη της Καρλόττα Καζιράγκι από τη μάμμη της Καρλόττα.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Παντρεύτηκε τον Πιέρ ντε Πολινιάκ κόμη του Εννεμπόν στο Μορμπιάν της Βρεττάνης και είχε τέκνα:

  • Αντωνία 1920-2011, βαρόνη του Μασσύ. Παντρεύτηκε πρώτα τον Αλεξάντρ-Ατανάζ Νογκέ· αφού χώρισε, παντρεύτηκε τον Δρ. Ζαν-Σαρλ Ρε· όταν χώρισε, παντρεύτηκε τον Τζον Μπράιαν Γκίλπιν.
  • Ραινιέ Γ΄ 1923-2005, πρίγκιπας του Μονακό.


ΥποσημειώσειςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 1051338980. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p10128.htm#i101279. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. p10128.htm#i101279. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  4. καρδινάλιος Μαζαρέν > Τζιρολάμα Μαζαρέν > Φιλίπ-Ζυλ Μαντσίνι > Ζακ-Ιππολίτ μαρκήσιος του Μαντσίνι > Ντιάν Μαντσίνι > Ζυλ δούκας του Πολινιάκ > Καμίγ-Μελχιόρ κόμης του Πολινιάκ > Σαρλ κόμης του Πολινιάκ > Μεκσάνς κόμης του Πολινιάκ > Πιέρ κόμης του Πολινιάκ

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Journal 4523 / Année 1944 / Journaux / Accueil" (in French). Journal de Monaco. Retrieved 2017-03-06.
  • "Princess Charlotte Grimaldi-Polignac | Jewellery | Wedding Grace Kelly". Royal-magazin.de. 1956-04-19. Retrieved 2017-03-06.