Άνοιγμα κυρίου μενού

Το Κοινοβούλιο της Γεωργίας (γεωργιανά: საქართველოს პარლამენტი) είναι το ανώτατο νομοθετικό σώμα της Δημοκρατίας της Γεωργίας. Είναι μονοθάλαμο και αριθμεί 150 μέλη, γνωστοί ως λαϊκοί αντιπρόσωποι, από τους οποίους οι 77 βουλευτές εκλέγονται μέσω του συστήματος της απλής αναλογικής και οι 73 εκλέγονται μέσω ενός ενιαίου περιφερειακού συστήματος πολυφωνίας, που αντιπροσωπεύει τις εκλογικές τους περιφέρειες.[1] Όλα τα μέλη του κοινοβουλίου εκλέγονται για τέσσερα χρόνια με βάση την καθολική ψηφοφορία. Από το Μάιο του 2012 το κοινοβούλιο συνεδριάζει σε ένα νέο κτίριο στο Κουτάισι.[2][3]

Το Σύνταγμα της Γεωργίας παρέχει στο κοινοβούλιο της χώρας μια κεντρική νομοθετική εξουσία, η οποία περιορίζεται από τα κοινοβούλια των αυτόνομων Δημοκρατιών Αζαρίας και Αμπχαζίας.[4]

ΔομήΕπεξεργασία

Το γεωργιανό κοινοβούλιο είναι το ανώτατο όργανο εκπροσώπησης της χώρας, που επιτελεί τη νομοθετική εξουσία, καθορίζει τις κύριες κατευθύνσεις της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής της χώρας, ελέγχει τη δραστηριότητα της κυβέρνησης, εντός των ορίων που ορίζει το σύνταγμα, και ασκεί διάφορα άλλα καθήκοντα.[5][6]

Το κοινοβούλιο προεδρεύεται από τον πρόεδρό του. Ο Ζουράμπ Ζβάνια κατείχε τη θέση του προέδρου από το Νοέμβριο του 1995 έως ότου διαφώνισε με τον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας Έντβαρντ Σεβαρντνάτζε και παραιτήθηκε από τη θέση του, στις 1 Νοεμβρίου 2001.[7] Κατά το κλείσιμο μιας μαραθώνιας συνεδρίασης, η Νίνο Μπουρτζανάτζε εξελέγη πρόεδρος στις 10 Νοεμβρίου 2001. Εκείνη ήταν η πρόεδρος έως τις νέες βουλευτικές εκλογές του 2008, καθώς είχε επιλέξει να μην συμμετάσχει σε εκείνες τις εκλογές. Ο Νταβίτ Μπακράτζε, ο οποίος ήταν επικεφαλής της εκλογικής λίστας του κυβερνώντος κόμματος «Εθνικού Κινήματος» στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2008, εξελέγη πρόεδρος του κοινοβουλίου το 2008. Μετά τις εκλογές του 2016, ο Ντέιβιντ Ουσουπασβίλι αντικαταστάθηκε από τον Ιρακλί Κομπακίτζε.[8]

Νέο κτίριο του κοινοβουλίουΕπεξεργασία

Στις 26 Μαΐου 2012, ένα νέο κτίριο του κοινοβουλίου εγκαινιάστηκε στην πόλη Κουταΐσι, 231 χιλιόμετρα δυτικά της Τυφλίδας, αντικαθιστώντας το κτήριο του κοινοβουλίου στη Λεωφόρο Ρουσταβέλι 8 στην Τυφλίδα.[9][10]

Η κυβέρνηση, κατά την κατασκευή του νέου κτιρίου, το προώθησε ως σύμβολο του «λαμπρού, δημοκρατικού μέλλοντος της Γεωργίας».[11] Η θέση του στο Κουταΐσι χαρακτηρίστηκε ως ώθηση για την περιφερειακή οικονομία εκεί, καθώς και ένας τρόπος να βρεθούν οι περιοχές της χώρας πιο κοντά. Οι επικριτές του νέου κτιρίου, χαρακτήρισαν αυτό ως ένα σπάταλο έργο και υποστήριξαν ότι το γεγονός ότι αυτό βρίσκεται στο Κουταΐσι, τη στιγμή που η υπόλοιπη κυβέρνηση παραμένει στην Τυφλίδα, θα το έκαναν αναποτελεσματικό.[12]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία