Οι Κουερίνι (ή Κουιρίνι) ήταν γνωστή και πλούσια οικογένεια της Βενετίας από την ίδρυση της έως το 1869 που πέθανε ο τελευταίος απόγονος αυτής.

ΙστορίαΕπεξεργασία

 
Το οικόσημο των Κουερίνι.

Η οικογένεια Querini έχει αρχαίες ρίζες και πιθανά προέρχεται από την Eraclea ή τη Cittanova. Σύμφωνα με την γενεαλογική μυθολογία, γραμμένη από τον Jacopo Zabarella, έλκουν την καταγωγή τους από το ρωμαϊκό γένος των Σουλπικίων, απ' όπου κατάγεται ο Αυτοκράτορας Γάλβας. Από τον Γάλβα κατάγεται κάποιος Sulpicious Quirinus, πρόγονος των Δόγηδων Maurizio (764-787), Giovanni (784-804), Galbajo οι οποίοι δημιούργησαν τον κλάδο των Querini στη Βενετία. Οι Querini θεωρούνται ανάμεσα στους ιδρυτές της πόλης της Βενετίας. Κατά το τέλος του 13ου αιώνα, ήταν μια από τις πλουσιότερες οικογένειες της Βενετίας. Μέσα στους αιώνες έχουν αναμειχθεί στα πολιτικά, οικονομικά και πολιτιστικά ζητήματα της πόλης. Όμως μια αποτυχημένη απόπειρα ανατροπής του Δόγη Pietro Gradenigo και του Μεγάλου Συμβουλίου, που αποτελείτο από μέλη Ενετών ευγενών, δυσφήμησε το όνομα της οικογένειας και τους απαγορεύτηκε, για πάντα, η δυνατότητα να γίνουν Δόγηδες. Η συνωμοσία αυτή οδήγησε στη δημιουργία του Συμβουλίου των 10, αρχικά σαν προσωρινό θεσμό με σκοπό την πρόληψη πραξικοπημάτων. Στην πορεία η ισχύς του μεγάλωσε και έγινε ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της Ενετικής διοίκησης. Περίπου το 14ο αιώνα ( με κάποιους να υποστηρίζουν το 13ο ) η οικογένεια απόκτησε την Αστυπάλαια. Εξαιτίας αυτής της κτήσης προστέθηκε στο όνομα Querini, το Stampalia.

ΜέληΕπεξεργασία

Διάφορα γνωστά μέλη της οικογένειας είναι:

Ο Giovanni IV Querini ήταν αυτός που επανεποίκησε την Αστυπάλαια το 1413 με αποτέλεσμα μετά από διαμαρτυρίες του Δούκα του Χάνδακα (Ηρακλείου), Φραντσέσκο Μπόμπο, για αυτήν την ενέργεια του, ο Querini να απομακρυνθεί από Rector της Τήνου και της Μυκόνου.

Ο Pietro Querini ήταν καπετάνιος του 15ου αιώνα.

Είναι γνωστός για το ναυάγιο του, το χειμώνα του 1432. Με πορεία προς τη Φλάνδρα ναυάγησε στις Β.Δ. ακτές της Γαλλίας. Το πλήρωμα εγκατέλειψε το πλοίο και μπήκε στις σωστικές λέμβους. Μετά από εβδομάδες περιπλάνησης στη θάλασσα, τα ρεύματα τους οδήγησαν στις ακτές της Νορβηγίας, στο Røst. Τα κατάφεραν μόλις 11 άτομα από τους 68. Εκεί έμειναν μερικούς μήνες και γυρνώντας στη Βενετία έκαναν γνωστό το Βακαλάο.

Η Elisabetta Quirini (πέθανε το 1708), ήταν γυναίκα του Δόγη Silvestro Valier.

 
Πορτρέτο του Καρδινάλιου Querini.

Η Elisabetta Quirini περιγράφεται ως η μόνη γυναίκα Δόγη κάποιας σημασίας του 17ου αιώνα μετά από την Morosina Morosini – Grimani. Λέγεται ότι ο σύζυγος είναι γνωστός στην ιστορία ως επί το πλείστον εξαιτίας της. Αν και το Μεγάλο Συμβούλιο είχε, το 1465, καταργήσει τη τελετή εγκατάστασης της γυναίκας του Δόγη, ο Valier έπεισε το Συμβούλιο να κάνει μια εξαίρεση. Έτσι, στις 4 Μαρτίου του 1694, η Elisabetta Querini εμφανίστηκε ντυμένη με ένα ύφασμα χρυσής ρόμπας, ένα λευκό πέπλο, το δουκικό στέμμα στολισμένο με κοσμήματα και ένα μεγάλο διαμαντένιο σταυρό στο στήθος της.

Ο Angelo Maria Querini (30 Μαρτίου 1680 – 6 Ιανουαρίου 1755) ήταν Καρδινάλιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Ο Angelo Maria Querini ήταν σπουδαίος λόγιος της εποχής του. Έκανε εκτεταμένα εκπαιδευτικά ταξίδια σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και αλληλογραφούσε ή ακόμα συναντιόταν με διαπρεπείς μελετητές, επιστήμονες της εποχής του όπως τον Μπερνάρ ντε Μονφωκόν, Ισαάκ Νεύτων, Βολταίρο. Το 1723 έγινε Αρχιεπίσκος της Κέρκυρας και το 1726, ο Πάπας Βενέδικτος ΙΓ τον έκανε Καρδινάλιο, οπότε ο Querini μετακόμισε στη Brescia όπου εκεί δημιούργησε την βιβλιοθήκη Queriniana που λειτουργεί ακόμη και σήμερα.

Ο Andrea Maria Querini (1757 – 1825) ήταν ναύαρχος, πρώτος διοικητής του Ενετοαυστριακού Πολεμικού Ναυτικού και καλλιεργημένος πολιτικός.

Ο Andrea Querini ήταν προστάτης και χορηγός του Carlo Goldoni ο οποίος του αφιέρωσε μια κωμωδία. Ήταν επίσης φίλος του Ενετού ζωγράφου Pietro Longhi.

Ο Alvise Querini (1758 – 1834) ήταν Ενετός πρέσβης.

Ο Alvise Querini ήταν ήδη πρεσβευτής της Βενετίας στο Παρίσι όταν καταλήφθηκε η Βενετία από τον Ναπολέοντα. Αυτός ήταν ο πρώτος που πρόσθεσε το Stampalia στο όνομα του ώστε να ξεχωρίζει από κάποιο συνονόματο του στο Μιλάνο.

Ο κόμης Giovanni Querini Stampalia (5 Μαΐου 1799 – 25 Μαΐου 1869) ήταν επιχειρηματίας και ο τελευταίος απόγονος της οικογένειας Querini di Stampalia.

Ο Giovanni Querini όταν πέθανε κληροδότησε στη πόλη όλα τα υπάρχοντα του, περιλαμβάνοντας το Παλάτσο, εδάφη και όλα τα οικογενειακά κειμήλια με σκοπό τη δημιουργία ενός ιδρύματος που προωθεί τις τέχνες. Έτσι, φτιάχτηκε το Ίδρυμα Querini Stampalia, κοντά στην πλατεία του Αγ. Μάρκου, το οποίο εξακολουθεί να είναι ένα από τα πιο σημαντικά μουσεία της πόλης.

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • http://www.querinistampalia.org/eng/home_page.php
  • Ελευθέριος Φιλήμων Ξάνθος, Αστυπάλαια: ιστορία και ιστορίες, Aθήνα 2009
  • Π. Γραμματόπουλος, Σ. Μαμαλούκος, Σ. Νέλλα - Ποτηροπούλου, Γ. Πανέτσος, Χ. Πανουσάκης, ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑ: Πολεοδομία και Αρχιτεκτονική της Χώρας, Αθήνα 1994