Άνοιγμα κυρίου μενού

Κωνσταντίνος Η΄

Βυζαντινός αυτοκράτορας

Ο Κωνσταντίνος Η΄ (960 - 15 Νοεμβρίου 1028) ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας από τις 15 Δεκεμβρίου του 1025 έως τον θάνατό του το 1028. Ήταν γιος του Ρωμανού Β΄ και της Θεοφανούς και ο μικρότερος αδελφός του περίφημου Βασιλείου Β΄ του Βουλγαροκτόνου, ο οποίος απεβίωσε άτεκνος· έτσι άφησε στα χέρια τού Κωνσταντίνου Η΄ τη διακυβέρνηση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Κωνσταντίνος Η΄
Histamenon nomisma-Constantine VIII-sb1776.jpg
Ιστάμενον τού Κωνσταντίνου Η΄: +ΙhS. X[R]IS. REX REGNANTIUM / +CWNSTANTIN[OC] bASILEVS ROM[AION].
Περίοδος15 Δεκεμβρίου 1025 - 15 Νοεμβρίου 1028
ΠροκάτοχοςΒασίλειος Β΄
ΔιάδοχοςΡωμανός Γ΄
Γέννηση960
Κωνσταντινούπολη
Θάνατος15 Νοεμβρίου 1028 (68 ετών)
Κωνσταντινούπολη
ΣύζυγοςΕλένη του Αλυπίου
ΕπίγονοιΖωή
Θεοδώρα
ΟίκοςΜακεδόνων
ΠατέραςΡωμανός Β΄ Μακεδόνων
ΜητέραΘεοφανώ
ΘρησκείαΧριστιανός Ορθόδοξος
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Η ζωή τουΕπεξεργασία

Τα πρώτα χρόνια της βασιλείας τους, τα δύο αδέλφια είχαν επισκιασθεί από τους στρατιωτικούς Νικηφόρο Φωκά και Ιωάννη Κουρκούα τον Τσιμισκή, καθώς και από τον ευνούχο θείο τους Βασίλειο. Αυτή την περίοδο ο ευνούχος Βασίλειος είχε ωθήσει τα δύο αδέλφια στον έκλυτο βίο και τις κάθε είδους διασκεδάσεις, προκειμένου να τους κρατάει μακριά από την εξουσία και να είναι πάντοτε εξαρτώμενοι από αυτόν. Όταν ο Βασίλειος ανέλαβε την εξουσία, ο Κωνσταντίνος συνέχισε να αδιαφορεί για τις κρατικές υποθέσεις και να ασχολείται μόνο με τις διασκεδάσεις του. Λέγεται μάλιστα ότι περνούσε περισσότερο καιρό στον Ιππόδρομο απ' ότι στην αίθουσα του θρόνου.

Ο Κωνσταντίνος Η΄ αρχικά είχε αρραβωνιαστεί με μια κόρη του "τσάρου" Βόρι Β΄ της Βουλγαρίας, τελικά όμως νυμφεύτηκε με μια Βυζαντινή αριστοκράτισσα, την Ελένη του Αλυπίου], με την οποία απέκτησε τρεις κόρες:

Μετά τον θάνατο του αδελφού του και του ίδιου, οι δυο αδελφές έμειναν ως τελευταίες απόγονοι της Μακεδονικής δυναστείας.

Στέφθηκε συναυτοκράτορας το 962 και φορούσε το στέμμα ήδη επί 63 χρόνια, όταν στις 25 Δεκεμβρίου 1025, μετά το θάνατο του αδελφού του, κλήθηκε να αναλάβει ως μονοκράτορας τη διακυβέρνηση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ο έκλυτος βίος των νεανικών του χρόνων είχαν επιβαρύνει σοβαρότατα την υγεία του, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ασκήσει αποτελεσματικά την εξουσία. Όμως είναι άδικο να θεωρηθεί η βασιλεία του καταστροφική. Μέσα στα λιγότερο από τρία χρόνια κατάφερε να κινητοποιήσει την κρατική μηχανή, με αποτέλεσμα αυτή να συγκεντρώσει φόρους πέντε ετών (δηλαδή και τους καθυστερούμενους -από τα χρόνια του Βασιλείου Β΄- φόρους). Επίσης, παρά τις συνεχείς πιέσεις της αριστοκρατίας της γης (των Δυνατών), δεν δέχθηκε να ακυρώσει το Αλληλέγγυον και τους υπόλοιπους νόμους, οι οποίοι προστάτευαν τους μικροκαλλιεργητές από τους Δυνατούς. Κύριο μέλημα της βασιλείας του ήταν να βρεθούν σύζυγοι για τις ηλικιωμένες κόρες του, που θα τον διαδεχόταν. Τελικά, ήδη βαρύτατα ασθενής, κατάφερε να παντρέψει τη Ζωή με τον Ύπαρχο Κωνσταντινουπόλεως και παλιό αριστοκράτη Ρωμανό τον Αργυρό. Λίγες μέρες μετά το γάμο, στις 15 Νοεμβρίου 1028, απεβίωσε. Τον διαδέχτηκε ο γαμπρός του Ρωμανός Γ΄. Κυριότερη πηγή πληροφοριών για τη βασιλεία του είναι η χρονογραφία του Μιχαήλ Ψελλού.

Προκάτοχος:
Βασίλειος Β´
Βυζαντινός Αυτοκράτορας Διάδοχος:
Ρωμανός Γ΄