Άνοιγμα κυρίου μενού

Κώστας Παρτασίδης

Δήμαρχος Λεμεσού (1949-1950, 1953-1962)

Ο Κώστας Παρτασίδης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός, ο δέκατος κατά σειρά Δήμαρχος Λεμεσού.

Κώστας Παρτασίδης
10ος Δήμαρχος Λεμεσού
Περίοδος
Ιούνιος 1949 – Ιούνιος 1950
ΠροκάτοχοςΠλουτής Σέρβας
ΔιάδοχοςΝίκος Παττίχης
10ος Δήμαρχος Λεμεσού
Περίοδος
Ιούνιος 1953 – Δεκέμβριος 1962
ΠροκάτοχοςΠλουτής Σέρβας
ΔιάδοχοςΝίκος Παττίχης
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση1918
Flag of Cyprus.svg Επισκοπή
Θάνατος1977
Πολιτικό κόμμαΑΚΕΛ
ΣύζυγοςΦρόσω Χατζημιχαήλ
Παιδιά3 υιοί και 1 κόρη

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στην Επισκοπή της επαρχίας Λεμεσού και αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο (1937). Αρχισε την επαγγελματική σταδιοδρομία του ως ιδιωτικός υπάλληλος στην Αμμόχωστο. Νυμφεύθηκε τη εκ Λεμεσού Φρόσω Χατζημιχαήλ και απέκτησαν 4 παιδιά, 3 αγόρια και 1 κορίτσι.

Συνδικαλιστική και πολιτική δράσηΕπεξεργασία

Ενδιαφέρθηκε για συνδικαλιστικά ζητήματα και ανέπτυξε ζωηρή δραστηριότητα. Το 1938 έλαβε ενεργό μέρος στην κίνηση για την ίδρυση των πρώτων συντεχνιών Αμμοχώστου και ιδιαίτερα στην ίδρυση της συντεχνίας εργατοϋπαλήλων Αμμοχώστου, της οποίας υπήρξε γραμματέας. Βρέθηκε στο προσκήνιο των εργατικών αγώνων (1940-1943). Έγινε μέλος του παράνομου Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου και αργότερα ήταν εξ των πρώτων μελών του ΑΚΕΛ, όταν ιδρύθηκε το 1941. Το 1943 και το 1946 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Λεμεσού.

Κατατάγηκε στο Κυπριακό Σύνταγμα (Cyprus Regiment) (1943-1946)[1]. Επανεξελέγη δημοτικός σύμβουλος Λεμεσού μέχρι το 1949. Εξελέγη Δήμαρχος της Λεμεσού τον Ιούνιο του 1949. Φυλακίστηκε από τους Άγγλους (1950) μαζί με τα άλλα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου Λεμεσού διότι αρνήθηκαν να κατεβάσουν τη πινακίδα της 28ης Οκτωβρίου και να αναρτήσουν αντί αυτής πινακίδα με το όνομα του Πάλμερ σε μία εκ των οδών της πόλεως. Ο κόσμος αντέδρασε έντονα και οι διαδηλώσεις συγκλόνιζαν τη Λεμεσό. Αποφυλακίστηκαν μετά από παρέλευση ενός μηνός κατόπιν γενικής κατακραυγής. Οι Βρετανοί αποικιοκράτες τους καθαίρεσαν από τη θέση τους και διόρισαν κυβερνητικούς υπαλλήλους στο δημαρχείο της Λεμεσού. Επανεξελέγη δήμαρχος το 1953 έως το Δεκέμβριο του 1962. Στη διάρκεια του ένοπλου αγώνα της ΕΟΚΑ, μαζί με άλλα 135 μέλη του ΑΚΕΛ που συνελήφθησαν από τους Άγγλους, βρέθηκε και πάλι στις φυλακές και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, όντας πολιτικός κρατούμενος (1955-1957)[2].

Μετέβη στο Λονδίνο ως μέλος συμβουλευτικής αντιπροσωπείας Κυπρίων επί των συμφωνιών Ζυρίχης–Λονδίνου (1959). Επίσης, ήταν μέλος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης και μέλος της γραμματείας του Παγκυπρίου Συμβουλίου Ειρήνης. Διετέλεσε διευθυντής των εφημερίδων Χαραυγή και της εβδομαδιαίας Δημοκρατία.

Επί δημαρχίας του, ο Δήμος Λεμεσού πραγματοποίησε την πρώτη Γιορτή του Κρασιού.[3] Επιπρόσεθτα, ως δήμαρχος δημιούργησε το Ζωολογικό Κήπο Λεμεσού το 1956.[4]

Τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο Frederic Jolier – Curie για την ειρήνη, από το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία