Άνοιγμα κυρίου μενού

Συντεταγμένες: 38°18′38″N 21°59′16″E / 38.31056°N 21.98778°E / 38.31056; 21.98778

Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ερινεός.
Λαμπίρι
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Λαμπίρι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
ΔήμοςΑιγιαλείας
Δημοτική ενότηταΕρινεού
Τοπική κοινότηταΖήριας
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΠελοποννήσου
Περιφερειακή ενότηταΑχαΐας
Υψόμετρο11
Πληθυσμός218 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΕρρινεή (Τσετσεβά), Ερινεός
Ταχ. κωδ.25100
Τηλ. κωδ.26910
Το Λαμπίρι (νυχτερινή λήψη).

Το Λαμπίρι είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας,αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Ζήριας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας[1][2]. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ερινεού ως έδρα του δήμου ενώ συνέχισε να αποτελεί οικισμό του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Ζήριας[1][2][3].

Αποτελεί σήμερα παραθεριστικό κέντρο κατά τους θερινούς μήνες. Απέχει 28 χιλιόμετρα από την Πάτρα. Το χωριό συνδέεται μέσω αστικής συγκοινωνίας με το Αίγιο.

Πίνακας περιεχομένων

ΙστορίαΕπεξεργασία

Η ονομασία του προέρχεται από τον Γεραρδίνο ντε Λαμπρί, φράγκο ευγενή που ήταν ιδιοκτήτης όλης της περιοχής κατά τον 14ο αιώνα.

Κατά την αρχαιότητα, η περιοχή ήταν μέρος της Ρυπικής χώρας και το σημερινό Λαμπίρι το λιμάνι της, ο αρχαίος Ερινεός[4], στα ανοιχτά του οποίου συγκρούστηκαν το 412 π.Χ. αθηναϊκές και κορινθιακές τριήρεις[5].

Δημογραφική εξέλιξηΕπεξεργασία

Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:

Έτος Πληθυσμός
2001 246[6][7]
2011 218[8]

Παραπομπές και υποσημειώσειςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Λαμπιρίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 16/12/2017.
  2. 2,0 2,1 Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ζήριας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 15/12/2017.
  3. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ερινεού Αχαΐας (1835-1912, 1996-2010). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 21/11/2017.
  4. Perseus Encyclopedia - Erineus. Ανακτήθηκε: 22/04/2012.
  5. ἐστρατεύοντο δὲ οἵδε· ἐκ μὲν Πελοποννήσου Λακεδαιμόνιοι ἑκκαίδεκα νέας παρεχόμενοι, Κορίνθιοι δὲ τὸ αὐτὸ πλήρωμα παρεχόμενοι καὶ ἐπ᾽ Ἀρτεμισίῳ· Σικυώνιοι δὲ πεντεκαίδεκα παρείχοντο νέας, Ἐπιδαύριοι δὲ δέκα, Τροιζήνιοι δὲ πέντε, Ἑρμιονέες δὲ τρεῖς, ἐόντες οὗτοι πλὴν Ἑρμιονέων Δωρικόν τε καὶ Μακεδνὸν ἔθνος, ἐξ Ἐρινεοῦ τε καὶ Πίνδου καὶ τῆς Δρυοπίδος ὕστατα ὁρμηθέντες. οἱ δὲ Ἑρμιονέες εἰσὶ Δρύοπες, ὑπὸ Ἡρακλέος τε καὶ Μηλιέων ἐκ τῆς νῦν Δωρίδος καλεομένης χώρης ἐξαναστάντες. Ηρόδοτος, Ιστορίαι, Βιβλίο Η', κεφ. 43.
  6. Λουλούδης 2010, σελ. 107.
  7. Μόνιμος πληθυσμός: 207 κάτοικοι. Βλ. Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001
  8. ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
  • Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Ερινεός, λήμμα Ζήρια, λήμμα Λαμπίρη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία