Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Λαοδίκη (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν Βασίλισσα του Πόντου που έζησε κατά την ελληνιστική περίοδο. Καταγόταν από τον Οίκο των Σελευκιδών αποτελώντας κόρη του ηγεμόνα Αντίοχου Β' του Θεού. Μητέρα της ήταν η Λαοδίκη Α' της Συρίας, γνωστή για την εμπλοκή της στα γεγονότα που οδήγησαν στην έναρξη του Τρίτου Συριακού Πολέμου. Στον Πόντο βασίλεψε ως σύζυγος του Μιθριδάτη Β' με τον οποίο απέκτησε δύο κόρες.

Λαοδίκη
Βασίλισσα του Βασιλείου του Πόντου
ΣύζυγοςΜιθριδάτης Β'
ΕπίγονοιΑπό το Μιθριδάτη Β':
Λαοδίκη
Λαοδίκη
Μιθριδάτης Γ' (;)
ΟίκοςΔυναστεία των Σελευκιδών, Δυναστεία των Μιθριδατιδών
ΠατέραςΑντίοχος Β' Θεός
ΜητέραΛαοδίκη Α' της Συρίας
δεδομένα (π  σ  ε )


Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Ο Μιθριδάτης Β' ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Δυναστείας των Μιθριδατιδών που εισήγαγε το αίμα των Σελευκιδών, ηγεμόνων της Συρίας και της Μέσης Ανατολής, στο οικογενειακό δέντρο της. Νυμφεύθηκε τη Λαοδίκη το 245 π.Χ. λαμβάνοντας ως γαμήλιο δώρο τα εδάφη της Μεγάλης Φρυγίας.[1]

Το 246 π.Χ., απεβίωσε ο πεθερός του Μιθριδάτη, Αντίοχος Β', κληροδοτώντας το θρόνο του στο γιο του Σέλευκο Β' τον Καλλίνικο. Ο τελευταίος αντιμετώπισε τη σοβαρή πρόκληση ενός πολέμου με την Πτολεμαϊκή Αίγυπτο, καταφέρνοντας να διατηρήσει το θρόνο του παρά τις εδαφικές απώλειες που υπέστη. Σχεδόν ταυτόχρονα, ο αδελφός του Αντίοχος, ο επονομαζόμενος «ο Ιέραξ», επαναστάτησε διεκδικώντας για τον εαυτό του εδάφη και στέμμα. Με τη σειρά του ο Μιθριδάτης κλήθηκε να λάβει θέση και να συνταχθεί με ένα από τα δύο αδέλφια της συζύγου του, Λαοδίκης. Επέλεξε τον Αντίοχο και σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές συγκρούστηκε με το Σέλευκο στην Καππαδοκία, στερώντας του 20.000 στρατιώτες οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους στο πεδίο της μάχης.[2]

Η Λαοδίκη χάρισε στο σύζυγό της δύο κόρες, οι οποίες επίσης μοιράστηκαν το όνομα της μητέρας τους (και της γιαγιάς τους). Το 222 π.Χ. ο Μιθριδάτης Β' ανανέωσε τη συμμαχία του με το κράτος των Σελευκιδών, δίδοντας το χέρι της κόρης του, Λαοδίκης, στο νεαρό βασιλιά της Συρίας, Αντίοχο Γ', ο οποίος αργότερα χάρις στα επιτεύγματά του χαρακτηρίστηκε «Μέγας». Ο γάμος έλαβε χώρα στη Σελεύκεια (γνωστή και ως Ζεύγμα), πόλη στον Ευφράτη ποταμό, όπου ο Διόγνητος, ναύαρχος από την Ποντική Καππαδοκία, συνόδεψε το κορίτσι. Οι τελετές ήταν μεγαλοπρεπείς και λίγο αργότερα η Λαοδίκη έλαβε στην Αντιόχεια επίσημα τον τίτλο της Βασίλισσας.[3] Η δεύτερη κόρη του, η οποία επίσης είχε λάβει το όνομα Λαοδίκη, ενώθηκε με τα δεσμά του γάμου με τον Αχαιό, επιφανή στρατηγό των Σελευκιδών, ο οποίος σε κάποια φάση της ιστορίας κυβέρνησε σημαντικό τμήμα της αυτοκρατορίας. Η κοπέλα αυτή πριν από το γάμο της διέμενε στην πόλη της Πισιδίας, Σέλγη, υπό τη φροντίδα του Λόγβαση, που την ανέθρεψε σαν δική του κόρη. [4]

Δεν είναι γνωστό κατά πόσο η Λαοδίκη υπήρξε επίσης μητέρα του διαδόχου του συζύγου της, Μιθριδάτη Γ'. Επιπλέον δεν διασώζονται πληροφορίες αναφορικά με το τέλος της ζωής της.


ΧρονολόγιοΕπεξεργασία

Έτος (π.Χ.) Γεγονός
Γέννηση της Λαοδίκης, κόρης του Αντίοχου Β' του Θεού και της Λαοδίκης Α' της Συρίας.
περ. 250 π.Χ. Ο Μιθριδάτης Β' ανεβαίνει στο θρόνο του Πόντου σε μικρή ηλικία μετά το θάνατο του πατέρα του.
246 π.Χ. Στο θρόνο των Σελευκιδών ανέρχεται ο Σέλευκος Β' Καλλίνικος.
245 π.Χ. Ο Μιθριδάτης Β' νυμφεύεται τη Λαοδίκη λαμβάνοντας ως γαμήλιο δώρο τα εδάφη της Μεγάλης Φρυγίας.
241 π.Χ. Ολοκληρώνεται ο Τρίτος Συριακός Πόλεμος ανάμεσα στη Συρία και την Πτολεμαϊκή Αίγυπτο.
240 π.Χ. Διεξαγωγή πολέμου ανάμεσα στο Σέλευκο Β' τον Καλλίνικο και τον αδερφό του, Αντίοχο Ιέρακα για το θρόνο των Σελευκιδών. Ο Μιθριδάτης, κουνιάδος και των δύο, συντάσσεται με τον δεύτερο.
239 π.Χ. Ο Μιθριδάτης νικά το Σέλευκο σε μία μάχη όπου χάνουν τη ζωή τους 20.000 στρατιώτες του δεύτερου.
222 π.Χ. Η κόρη της Λαοδίκης, Λαοδίκη, ανακηρύσσεται Βασίλισσα της Συρίας, όταν ενώνεται με τα δεσμά του γάμου με τον Αντίοχο Γ' το Μέγα.
Η έτερη κόρη της, Λαοδίκη, παντρεύεται τον επιφανή στρατηγό Αχαιό.
Η Λαοδίκη φεύγει από τη ζωή σε άγνωστη ημερομηνία.

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Ιουστίνος, «Επιτομή των Φιλιππικών του Πομπήιου Τρόγου», 38.5
  2. Ευσέβιος, «Χρονικό», σελ. 251
  3. Πολύβιος, «Ιστορίες», 5.43
  4. Πολύβιος, «Ιστορίες», 5.74 και 8.20

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

Πρωτογενείς πηγές (Έλληνες και Ρωμαίοι)


Δευτερογενείς πηγές

  • Bosworth A.B., Wheatley P.V., «The Origins of the Pontic House», JHS, 188, 1998, 155-164
  • McGing B.C., «The Kings of Pontus. Some Problems of Identity and Date», RhMus, 129, 1986, 248-259
  • Meyer Ε., «Geschichte des Königreichs Pontos», Chicago 1968
  • Molev E.A., «On the Origin of the Mithridates Dynasty in Pontus», VDI, 1983, 131-139
  • Panitschek P., «Zu den genealogischen Konstruktionen der Dynastien von Pontos und Kappadokien», RSA, 17-18, 1987, 73-95

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία