Λουδοβίκος Βοναπάρτης (1864-1932)

Ο Λουδοβίκος (γαλλ. Louis, 16 Ιουλίου 1864 - 14 Οκτωβρίου 1932) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν αντιστράτηγος στο Ρωσικό στρατό και διοικητής της επαρχίας του Γερεβάν το 1905.

Λουδοβίκος Βοναπάρτης
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Louis Bonaparte (Γαλλικά)
Γέννηση16  Ιουλίου 1864[1][2]
Μεντόν
Θάνατος14  Οκτωβρίου 1932[3][1][2]
Prangins
Τόπος ταφήςΒασιλική της Σουπέργκα
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[4]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιωτικός
Οικογένεια
ΓονείςΝαπολέων Ιωσήφ Κάρολος Παύλος Βοναπάρτης[5] και Μαρία Κλοτίλδη της Σαβοΐας[5]
ΟικογένειαΟικογένεια Βοναπάρτη
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςαντιστράτηγος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσειςτάγμα του Αγίου Ανδρέα
Τάγμα του Αγίου Βλαδίμηρου, Γ΄ Τάξη
Μεγαλόσταυρος της Λεγεώνας της Τιμής
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Βιογραφία Επεξεργασία

Ο Ναπολέων Λουδοβίκος Ιωσήφ Ιερώνυμος ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ναπολέοντα Ιωσήφ του Μονφόρ, τιτουλάριου Bασιλιά της Βεστφαλίας, και της Μαρίας Κλοτίλδης της Σαβοΐας, κόρης του Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄ της Σαρδηνίας και μετά της Ιταλίας.

Γεννήθηκε στο Μεντόν, νοτιοδυτικό προάστιο του Παρισιού. Εκπαιδεύτηκε με τον μεγαλύτερο αδελφό του Βίκτωρα και μετά έζησε μία ήρεμη ζωή στο Παρίσι στο σπίτι της θείας του Ματθίλδης. Ο πατέρας του τον κατεύθυνε σε μία στρατιωτική σταδιοδρομία. Ως μικρανιψιός του Ναπολέοντα Α΄ δεν επιτρεπόταν να εισέλθη στον Γαλλικό στρατό και έτσι ο Λουδοβίκος έγινε υπολοχαγός του Ιταλικού στρατού στη Βερόνα, με την επιδοκιμασία του θείου του Ουμβέρτου Α΄ της Ιταλίας.

Λόγω του αντι-γαλλικού αισθήματος στον Ιταλικό στρατό, άφησε την Ιταλία το 1890 και εισήλθε στον Ρωσικό στρατό. Το 1895 έγινε συνταγματάρχης και το 1902 στάθμευε στον Καύκασο. Όταν το 1905 ξέσπασαν ταραχές μεταξύ των Αρμενίων και των Αζέρων στο Γερεβάν, ορίστηκε κυβερνήτης της επαρχίας εκεί και διατάχθηκε να επαναφέρει την τάξη.[6]

Το 1910 αποσύρθηκε από τον Ρωσικό στρατό ως αντιστράτηγος και μετακόμισε στην οικογενειακή ιδιοκτησία στο Πρανζέν της Ελβετίας. Με αίτημα του Τσάρου έγινε ο σύνδεσμος μεταξύ του Ρωσικού στρατού και της 3ης Ιταλικής Στρατιάς, που οδηγούσε ο εξάδελφός του Εμμανουήλ Φιλιβέρτος της Αόστα.

Ταξίδεψε στην Ιαπωνία και στις ΗΠΑ· το 1917 επέστρεψε στο Πρανζέν και το 1932 απεβίωσε από καρδιά εκεί. Ήταν 68 ετών και άγαμος.

Πρόγονοι Επεξεργασία

Αναφορές σε Πηγές Επεξεργασία

 
 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Louis Bonaparte (1864–1932) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 4.0. (ιστορικό/συντάκτες).