Λουντμίλα του Ποντιέμπραντυ

Η Λουντμίλα, ουγγρικά: Ludmila Poděbrady, πολωνικά: Ludmiła Podiebrad‎, (16 Οκτωβρίου 1456 – Legnica, 20 Ιανουαρίου 1503) από τον Οίκου Ποντιέμπραντυ ήταν κόρη του βασιλιά της Βοημίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Χόινουφ-Ολάβα-Λεγκνίτσα-Μπζέγκ-Λούμπιν.

Λουντμίλα του Ποντιέμπραντυ
Ludmiła Podiebrad.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση16  Οκτωβρίου 1456[1]
Θάνατος20  Ιανουαρίου 1503[1]
Λεγκνίτσα
Τόπος ταφήςΛεγκνίτσα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΤσεχικά[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααντιβασίλισσα
Οικογένεια
ΣύζυγοςΦρειδερίκος Α΄ της Λεγκνίτσα
ΤέκναΦρειδερίκος Β΄ της Λεγκνίτσα
Ιωάννης Β΄ της Λεγκνίτσα
Γεώργιος Α΄ του Μπζεγκ
ΓονείςΓεώργιος Ποντιέμπραντυ της Βοημίας και Joanna of Rožmitál
ΑδέλφιαΕρρίκος ο Νεότερος
Βίκτωρ του Μύνστερμπεργκ
Μποτσέκ Δ΄ του Ποντιέμπραντυ
Ερρίκος Α΄ του Μύνστερμπεργκ-Ελς
Βαρβάρα του Ποντιέμπραντυ
Αικατερίνη του Ποντιέμπραντυ
Σιδωνία του Ποντιέμπραντυ
ΟικογένειαΟίκος του Ποντιέμπραντυ
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΑντιβασιλέας

Ήταν η μικρότερη κόρη του Γεωργίου του Ποντιέμπραντυ (ο οποίος εξελέγη βασιλιάς της Βοημίας το 1458) από τη δεύτερη σύζυγό του, Ιωάννα του Ροζμιτάλ (Johanka z Rožmitálu). Πήρε το όνομά της από την εκ μητρός γιαγιά της, Λουντμίλα Μπάβορ του Στρακόνιτς.

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Το 1460 η Λουντμίλα αρραβωνιάστηκε τον Γεώργιο, μοναχογιό και κληρονόμο του δούκα Λουδοβίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσουτ. Αυτός ο γάμος θα έκανε τον βασιλιά Γεώργιο σύμμαχο στις προσπάθειες τού Λουδοβίκου Θ΄ να αποκτήσει τον γερμανικό θρόνο.

Ωστόσο, η αλλαγή των πολιτικών σχεδίων του Γεωργίου τον ανάγκασε το 1461 να διαλύσει τον αρραβώνα της Λουντμίλα με τον Βαυαρό πρίγκιπα και να την αρραβωνιάσει με τον Ούγγρο μεγιστάνα WΒαβζύντσεμ Ουλιάκιμ. Ο βασιλιάς της Βοημίας ήθελε να κερδίσει τους Ούγγρους μεγιστάνες για την υπόθεση του Mατθία Ουνιάδη (ο οποίος είχε πρόσφατα νυμφευτεί με μία από τις μεγαλύτερες δίδυμες κόρες του, την Αικατερίνη) και ταυτόχρονα προσπάθησε να κερδίσει τη δική του ευκαιρία να γίνει ηγεμόνας της Ουγγαρίας. Το 1464, μετά το τέλος της Αικατερίνης, οι σχέσεις μεταξύ των βασιλέων της Ουγγαρίας και της Βοημίας γίνονται εχθρικές. Σε αυτή την κατάσταση, ο Γεώργιος επανέλαβε την ιδέα ενός γάμου μεταξύ της Λουντμίλα και του κληρονόμου της Βαυαρίας-Λάντσουτ. Αυτός ο αρραβώνας διαλύθηκε το 1468, όταν ο βασιλιάς Γεώργιος βρέθηκε σε πολιτική απομόνωση. Στη συνέχεια, προσπάθησε να κανονίσει έναν γάμο μεταξύ της Λουντμίλα και του νεαρού πρίγκιπα Βλαδισλάου (Β΄) (πρεσβύτερος γιος του βασιλιά Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας), αλλά αυτό το σχέδιο δεν ευδοκίμησε ποτέ. Μετά το τέλος του βασιλιά Γεωργίου το 1471, η χήρα του πρότεινε για διάδοχό του τον πρίγκιπα Βλαδίσλαο (Β΄). Λίγο αργότερα, ο Πολωνός πρίγκιπας έγινε ο βασιλιάς Βλαδίσλαος Β΄ της Βοημίας και αφού διαδέχθηκε τον Ματθία Κορβίνο το 1490, βασίλευσε και ως βασιλιάς της Ουγγαρίας.

Στις 5 Σεπτεμβρίου 1474 η Λουντμίλα παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ δούκα της Λέγκνιτσα. Το 1475, μαζί με τον σύζυγό της, πήγε προσκύνημα στη Ρώμη για το Ιωβηλαίο έτος. Η Λουντμίλα γέννησε στον σύζυγό της τρεις γιους: τον Ιωάννη Β΄, τον Φρειδερίκο Β΄ και τον Γεώργιο Α΄.

Μετά το τέλος τού συζύγου της (9 Μαΐου 1488) η Λουντμίλα ανέλαβε την αντιβασιλεία για λογαριασμό των ανήλικων γιων της στα δουκάτα Χόινουφ, Λεγκνίτσα και Λούμπιν, αλλά όχι στο Μπζεγκ και την Oλάβα, που της είχαν ανατεθεί με τη διαθήκη του Φρειδερίκου Α΄ ως εισόδημα χηρείας της, και κατά συνέπεια βρίσκοντο υπό την άμεση κυριαρχία της Λουντμίλα για τη ζωή της.

Η αντιβασιλεία της Λουντμίλα έληξε το 1498, όταν ο μεγαλύτερος επιζών γιος της, Φρειδερίκος Β΄ (ο Ιωάννης Β΄ είχε ήδη αποβιώσει το 1495, ακόμη ανήλικος) ενηικιώθηκε και ανέλαβε μόνος του τη διακυβέρνηση και την κηδεμονία τού μικρότερου αδελφού του Γεωργίου Α΄. Η Λουντμίλα απεβίωσε πέντε χρόνια αργότερα και το δουκάτο του Μπζεγκ-Ολάβα καταλήφθηκε από τους γιους της, οι οποίοι μοίρασαν τις περιοχές τους μεταξύ τους δύο χρόνια αργότερα, το 1505.

Βιβλιογραφικές αναφορέςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Czech National Authority Database. mzk20211135038. Ανακτήθηκε στις 20  Δεκεμβρίου 2021.
  2. Czech National Authority Database. mzk20211135038. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.