Άνοιγμα κυρίου μενού

Λυγουριό Αργολίδας

οικισμός της Ελλάδας
(Ανακατεύθυνση από Λυγουριό)

Συντεταγμένες: 37°36′44″N 23°02′18″E / 37.61222°N 23.03833°E / 37.61222; 23.03833

Λυγουριό
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Λυγουριό
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΔήμοςΕπιδαύρου
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότηταΑργολίδας
Υψόμετρο370
Πληθυσμός2.678 (2001)
Το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου

Το Λυγουριό (και Λιγουριό) είναι κωμόπολη του νομού Αργολίδας. Βρίσκεται στην ενδοχώρα του νομού, στην επαρχία Ναυπλίας, μεταξύ Ναυπλίου και Επιδαύρου. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 370 μέτρων στους πρόποδες του όρους Αραχναίο. Το Λυγουριό αποτελούσε έδρα του τέως Δήμου Ασκληπιείου ενώ σήμερα είναι έδρα του Δήμου Επιδαύρου και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 2.678 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού στο Λυγουριό είναι συνεχώς αυξητική κατά την διάρκεια του τελευταίου αιώνα.

Πορεία του πληθυσμού:[1]

Έτος 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001
Πληθ. 1.254 1.491 1.628 1.621 1.728 2.018 2.182 2.678

ΙστορίαΕπεξεργασία

Το Λυγουριό είναι χτισμένο κοντά σε μία αρχαία πόλη των Επιδαύριων, την Λήσσα.[2] Στην πόλη αυτή υπήρχε ναός της θεάς Αθηνάς όπως αναφέρει ο Παυσανίας. Τα ίχνη της Λήσσας χάνονται στον χρόνο. Σταδιακά κατά τον μεσαίωνα η περιοχή δέχτηκε νέους πληθυσμούς και δημιουργήθηκε το Λυγουριό. Το χωριό αναφέρεται για πρώτη φορά τον 14ο αιώνα αλλά όπως μαρτυρούν οι βυζαντινές εκκλησίες της περιοχής κατοικούταν αρκετά χρόνια πριν. Η προέλευση της ονομασίας του είναι άγνωστη. Το Λυγουριό συμμετείχε στην επανάσταση του 1821 και κάτοικοι από το Λυγουριό έλαβαν μέρος στην πολιορκία του Παλαμηδίου.

ΑξιοθέαταΕπεξεργασία

 
Μία από τις βυζαντινές εκκλησιές της περιοχής

Το Λυγουριό είναι το κοντινότερο χωριό στο αρχαίο θέατρο Επιδαύρου και στον αρχαιολογικό χώρο του Ασκληπιείου της Επιδαύρου. Απέχει από τον αρχαιολογικό χώρο ένα περίπου χιλιόμετρο και κατά την διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου που διεξάγεται το Φεστιβάλ Επιδαύρου, το Λυγουριό δέχεται πολλούς επισκέπτες. Αξιοθέατο επίσης της περιοχής του Λυγουριού είναι τα δώδεκα βυζαντινά εκκλησάκια που είναι χτισμένα μέσα στα όρια του οικισμού και στην ευρύτερη περιοχή,[3] αλλά και τα ερείπια της πυραμίδας του Λυγουριού, μία από τις τρεις πυραμίδες που αναφέρει ο Παυσανίας, στην περιοχή της Αργολίδας.[4]

Το Λυγουριό διαθέτει επίσης και ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία φυσικής ιστορίας της Ελλάδας, γνωστό και ως μουσείο Κωτσιομύτη από το όνομα του δωρητή των εκθεμάτων. Το «Μουσείο Κωτσιομύτη Φυσικής Ιστορίας» βρίσκεται στο Λυγουριό Αργολίδας και απέχει από το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου 5 χλμ.

Ιδρύθηκε από τους Βασίλειο Ν. Κωτσιομύτη & Αναστασία Σαρρή-Κωτσιομύτη, το 1993..

Λειτούργησε για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 1995 με την επωνυμία «Μουσείο Φυσικής ιστορίας Ασκληπιείου Επιδαύρου». Μετονομάστηκε το 2006 σε «ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΩΤΣΙΟΜΥΤΗ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ». Την ίδια χρονιά μετεγκαταστάθηκε σε νέο κτήριο το οποίο του παραχωρήθηκε από το Δήμο Ασκληπιείου όπου έχει την ευχέρεια να προβάλλει περισσότερα εκθέματα και επιπλέον συλλογές.

Παρέχει πλήρη ξενάγηση στους επισκέπτες του, οι οποίοι μπορούν να ξεναγηθούν στα περίπου 6.000 εκθέματα όπως προβάλλονται κυρίως ορυκτά και απολιθώματα, όστρακα, έντομα, κ.λ.π. από τα 22.000 που έχει στην κατοχή του.

Είναι καταξιωμένο ως το μεγαλύτερο θεματικό Μουσείο ορυκτών κι απολιθωμάτων πανελληνίως, με ειδικά εκθέματα που εστιάζουν το ενδιαφέρον των καθημερινών επισκεπτών του, αλλά και της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας. Οι συλλογές του θεωρούνται μοναδικές στην Ελλάδα και από τις πιο πλούσιες της Ευρώπης. Μερικά από τα εκθέματά του είναι μοναδικά στον κόσμο.

Στόχος των ιδρυτών του είναι η περαιτέρω ανάπτυξη κι εμπλουτισμός του και η διαρκής λειτουργία του ως ενεργός φορέας έρευνας, επιμόρφωσης, εκπαίδευσης και πολιτισμού.Τα εκθέματα του μουσείου είναι συγκεντρωμένα από ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο καθώς και από περιοχές του εξωτερικού. Είναι ιδιαίτερα πλούσιες οι συλλογές των απολιθωμάτων των αμμωνιτών και των ιππουριτών. Μεγάλο μέρος των απολιθωμάτων των αμμωνιτών προέρχονται από την περιοχή του Λυγουριού, που παρουσιάζει μεγάλο γεωλογικό ενδιαφέρον.

Πηγές - παραπομπέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία