Ο Σουλιώτης αγωνιστής του 1821 Μάρκος Κουτσονίκας, φίλος και συνάμιλλος του Μάρκου Μπότσαρη, εγγόνι του γερο Κουτσονίκα, γεννήθηκε στο Σούλι περί τα 1789 από τον Ιωάννη Κουτσονίκα του Νικολάου. Ακολούθησε τη φάρα του στην έξοδο από το Σούλι προς το Ζάλογγο. Μετά την εποποιία του Ζαλόγγου συνέχισε με τη φάρα των Κουτσονικαίων προς το Βουλγαρέλι όπου ακολούθησε η νέα εποποιΐα στη μονή Σέλτσου. Εκεί σκοτώθηκε ο παππούς του γερό Κουτσονίκας, ο πατέρας του Ιωάννης, οι θείοι του αλλά και ξεκληρίστηκε το μεγαλύτερο μέρος των Κουτσονικαίων. Ο Μάρκος μαζί με λίγα γυναικόπαιδα που σώθηκαν παρέμεινε αιχμάλωτος μέχρις ότου ελευθερώθηκε με τη βοήθεια Ηπειρωτών και Αρβανιτών προεστών. Οι απελευθερωμένοι Κουτσονικαίοι ακολούθησαν τη μοίρα των υπολοίπων Σουλιωτών κυρίως στα Εφτάνησα όπου διέμεναν υπό δύσκολες συνθήκες και μεγάλη φτώχεια ως την Επανάσταση.

Πολέμική δράση και θάνατοςΕπεξεργασία

Ο Μάρκος Κουτσονίκας πήρε μέρος στην Επανάσταση από την αρχή με τους υπόλοιπους Κουτσονικαίους Αθανάσιο, Ιωάννη, Χρήστο, Γιώργο και Λάμπρο συναρχηγός του Μάρκου Μπότσαρη, με τον οποίο επικεφαλής αποτέλεσαν το περίφημο Σουλιώτικο Σώμα. Οι Σουλιώτες άνοιξαν την πολεμική δράση εναντίων των Τούρκων για την ελληνική επανάσταση στις 6.12.1820 σύμφωνα με το σχέδιο του Αλέξανδρου Υψηλάντη και τις οδηγίες των Φιλικών[1].

Ο Μάρκος Κουτσονίκας συνελήφθη στη Μάχη των χωριών Γρατζενά και Τζεριτζανά (Απρίλιος 1821) όπου 200 Σουλιώτες νίκησαν και εκδίωξαν 1.200 Οθωμανούς[2]. Όταν τον πήγαν στον Χουρσίτ Μεχμέτ Πασά είπε: «είμαι ο Μάρκος Κουτσονίκας, το σπαθί μου έκοψε πάνω από εκατό κεφάλια Τούρκων, σκοτώστε με χωρίς καθυστέρησή» ο Χουρσίτ απάντησε ειρωνικά: «θα χαρώ να σε δω στην Κωνσταντινούπολη στην Πύλη...» ο Μάρκος Κουτσονίκας απάντησε: «δεν μπορείς να σκλαβώσεις έναν ελεύθερο άνθρωπο!» και αυτοκτόνησε με ένα στιλέτο κρυμμένο κάτω από τα ρούχα του.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  1. Βουρνάς, Τάσος (1960). Φιλική Εταιρεία. Αθήνα. σελ. 158. 
  2. Κουτσονίκας, Λάμπρος (2002). Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, τόμος Α. Αθήνα. σελ. 213. ISBN 9789607171979.