Μαρία Αιμιλία του Ζολί

Γαλλίδα κυρία επί των τιμών

Η Μαρία Αιμιλία Θηρεσία του Ζολί (Marie Émilie Thérèse de Joly de Choin: 2 Αυγούστου 1670 - 1732) ήταν Γαλλίδα κυρία επί των τιμών, ερωμένη κι αργότερα μοργανατική σύζυγος του Λουδοβίκου του Μέγα Δελφίνου. Ως μοργανατική σύζυγος, δεν έφερε τον τίτλο "Δελφίνα της Γαλλίας".

Μαρία Αιμιλία του Ζολί
Marie Émilie de Joly de Choin.png
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Marie-Émilie de Joly de Choin (Γαλλικά)
Γέννηση2  Αυγούστου 1670
Μπουρ-αν-Μπρες
Θάνατος1732[1]
Παρίσι
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΚυρία επί των τιμών
Οικογένεια
ΣύζυγοςΛουδοβίκος ο μέγας δελφίνος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΖωήΕπεξεργασία

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Η Αιμιλία γεννήθηκε στο Bourg-en-Bresse από τον Pierre de Joly de Choin, το μεγάλο bailli του Bourg-en-Bresse και την Mademoiselle d'Urre d'Aiguebonne. Ήταν μια κυρία επί των τιμών της αγαπημένης κόρης του βασιλιά, Μαριάννας των Βουρβόνων. Η Αιμιλία θεωρήθηκε μη ελκυστική αλλά πνευματώδης.

Ο Πρίγκιπας Λουδοβίκος την ερωτεύτηκε μετά το θάνατο της συζύγου του το 1690. Έκανε σχέση με τον Λουδοβίκο, παράλληλα με τη σχέση της με τον κόμη Φραγκίσκο-Αλφόνσο. Φημολογήθηκε ότι η Αιμιλία κι εκείνος σχεδίαζαν να κατακτήσουν το θρόνο κάνοντας ένα παιδί μαζί, το οποίο θα παρουσίαζαν ως παιδί του Λουδοβίκου. Όταν αυτά τα σχέδια ανακαλύφθηκαν, αφού η αλληλογραφία μεταξύ της Αιμιλίας και του Φραγκίσκου Αλφόνσου παρουσιάστηκε στο βασιλιά, και οι δυο τους εξορίστηκαν από το δικαστήριο.[2]

Ωστόσο, η σχέση της με τον Λουδοβίκο δεν τελείωσε.

ΓάμοςΕπεξεργασία

Η Αιμιλία παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο μυστικά το 1694. Καμία λεπτομέρεια δεν είναι γνωστή για την τελετή, αλλά στις 19 Ιουλίου 1694, ο Λουδοβίκος την ανέφερε ως νόμιμη σύζυγό του σε μια επιστολή προς τη σύζυγο του πατέρα του, Φραγκίσκη του Μαιντενόν[3]. Ωστόσο, η Αιμιλία δεν απέκτησε τον τίτλο της Δελφίνας, αλλά συνέχισε να αναφέρεται επισήμως ως Mademoiselle de Choin. Ο γάμος δεν αναγγέλθηκε επίσημα ούτε αναγνωρίστηκε και δεν συμμετείχε στη ζωή του βασιλείου.

Η Αιμιλία κατοικούσε στο ανάκτορο του Meudon, όπου συναντήθηκε με τη μοργανατική σύζυγο του βασιλιά, Μαρκησία ντε Μεντνόν, με την οποία τα πήγανε πολύ καλά. Της επιτράπηκε να κάθεται σε μια καρέκλα παρουσία μελών του βασιλικού οίκου και να απευθύνεται με το απλό τους όνομα και όχι με τους πλήρεις τίτλους τους, αλλά ντυνόταν απλά, δεν επωφελήθηκε από το γάμο και δεν συμμετείχε στην πολιτική[4].

Έγκυος την εποχή του μυστικού γάμου της, γέννησε ένα γιο που στάλθηκε στην ύπαιθρο και πέθανε στην ηλικία των δύο ετών το 1697 χωρίς να λάβει όνομα[5]. Δεν έκαναν άλλα παιδιά.

Μετέπειτα ζωή και θάνατοςΕπεξεργασία

Μετά το θάνατο του Λουδοβίκου το 1711, συνταξιοδοτήθηκε. Ο Λουδοβίκος της άφησε μια περιουσία στη διαθήκη του, αλλά εκείνη την έσκισε λέγοντας ότι όταν ήταν ζωντανός, χρειαζόταν μόνον εκείνον και μετά το θάνατό του μόνο ένα μικρό εισόδημα[6]. Η Αιμιλία έλαβε σύνταξη από τον μονάρχη και αφιερώθηκε στην φιλανθρωπία, χωρίς να συμμετέχει στην κοινωνική ζωή. Πέθανε στο Παρίσι, "παγκοσμίως σεβαστή για τις αρετές της".

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003. I00003837. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. Mitford, Nancy (Swedish): Solkonungen. Ludvig XIV och Versailles.( The Sun King. Louis XIV and Versailles) Göteborg, Bonniers. 1966
  3. Mitford, Nancy (Swedish): Solkonungen. Ludvig XIV och Versailles.( The Sun King. Louis XIV and Versailles) Göteborg, Bonniers. 1966
  4. Mitford, Nancy (Swedish): Solkonungen. Ludvig XIV och Versailles.( The Sun King. Louis XIV and Versailles) Göteborg, Bonniers. 1966
  5. http://roglo.eu/roglo?lang=es;i=419460
  6. Mitford, Nancy (Swedish): Solkonungen. Ludvig XIV och Versailles.( The Sun King. Louis XIV and Versailles) Göteborg, Bonniers. 1966
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Marie Émilie de Joly de Choin της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).