Μαρία Αργυροπουλίνα

εγγονή Αυτοκράτορα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας

Η Μαρία Αργυροπουλίνα ή Μαρία Αργυρή (πέθανε το 1007) ήταν εγγονή του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ρωμανού Β΄ και ανιψιά των επίσης αυτοκρατόρων Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου και Κωνσταντίνου Η΄. Στα "Βενετσιάνικα Χρονικά" που έγραψε ο Ιωάννης ο Διάκονος η Μαρία καταγράφεται σαν κόρη ενός ευγενούς πατρικίου με το επώνυμο "Αργυρόπουλος" και γόνος αυτοκρατορικής οικογένειας. Η πληροφορία επιβεβαιώνεται από τον Βενετό ιστορικό και δόγη Αντρέα Ντάντολο που γράφει ότι ήταν ανιψιά του αυτοκράτορα Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου, σαν μέλος της οικογένειας των Αργυρόπουλων πιθανότερος συγγενής της θεωρείται ο Ρωμανός Γ΄ Αργυρός.

Μαρία Αργυρή
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση10ος αιώνας
Κωνσταντινούπολη
Θάνατος1007
Βενετία
Αιτία θανάτουπανώλη
Χώρα πολιτογράφησηςΒυζαντινή Αυτοκρατορία
Οικογένεια
ΣύζυγοςΤζοβάννι Ορσεόλο
ΣυγγενείςΡωμανός Β´

Γάμος με τον γιο του δόγη της ΒενετίαςΕπεξεργασία

H Μαρία παντρεύτηκε τον Τζιοβάννι Ορσεόλο μεγαλύτερο γιο του Δόγη της Βενετίας Πιέτρο Β΄ Ορσεόλο, ο γάμος έγινε με αυτοκρατορικές τιμές στην Κωνσταντινούπολη, το ζεύγος έστεψε με χρυσό διάδημα ο ίδιος ο αυτοκράτορας Βασίλειος. Η νύφη έφερε στον σύζυγο της μεγάλη προίκα όπως ένα ανάκτορο στην Κωνσταντινούπολη που έζησαν μετά τον γάμο της, ο Τζιοβάννι αντίστοιχα έδωσε στην σύζυγο του τον τίτλο της πατρικίου.

Στην γαμήλια τελετή χρησιμοποίησε χρυσά πιρούνια αλλά το πιρούνι τον 11ο αιώνα ήταν κάτι το αμφιλεγόμενο.[1] Καταδικάστηκε από τον τοπικό κλήρο επειδή η χρήση των πιρουνιών είναι προσβολή στον θεό που έδωσε στον άνθρωπο τα δάχτυλα για χρήση και δεν είχε δικαίωμα να τα αντικαταστήσει με μεταλλικά.[2] Η Μαρία Αργυροπουλίνα πριν αναχωρήσει από την Κωνσταντινούπολη για την Βενετία παρακάλεσε τον αυτοκράτορα να της επιτρέψει να μεταφέρει μαζί της κομμάτια από τα ιερά λείψανα της Αγίας Βαρβάρας. Ο Τζιοβάννι και η Μαρία απέκτησαν έναν γιο που τον ονόμασαν Βασίλειο για να τιμήσουν τον αυτοκράτορα Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο. Η Μαρία και ο σύζυγος της πέθαναν μαζί από Πανώλη μετά την επιστροφή τους στην Δημοκρατία της Βενετίας, από την ίδια επιδημία πέθανε και ο γιος τους Βασίλειος (1007).

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Standage, Tom (2018-09-05). "Waiter, there's a fork in my soup"
  2. Ward, Chad (2009-05-06). "Origins of the Common Fork"

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Tapkova-Zaimova, Vasilka (2009). "Balgari rodom ." : komitopulite v letopisnata i istoriografskata traditsiya (in Bulgarian) (1. izd. ed.). Veliko Tarnovo: Univ. Izdat. "Sv. Sv. Kiril i Metodiy".
  • Nicol, Donald MacGillivray (1992) [1988]. Byzantium and Venice: A Study in Diplomatic and Cultural Relations. Cambridge University Press.