Ιερά Μητρόπολις Θηβών και Λεβαδείας

κατάλογος εγχειρήματος Wikimedia

Η Ιερά Μητρόπολις Θηβών και Λεβαδείας είναι μια από τις σαράντα έξι Μητροπόλεις της Παλαιάς Ελλάδας και ογδόντα δύο συνολικά της Εκκλησίας της Ελλάδος[1].

Ιερά Μητρόπολις
Θηβών και Λεβαδείας
Ιερά Μητρόπολις Θηβών και Λεβαδείας logo.jpg
Γενικές πληροφορίες
XώραΕλλάδα
ΈδραΛιβαδειά
ΥπαγωγήΕκκλησία της Ελλάδος
Έκταση3.074 τ.χλμ.
Αρχιερατικές περιφέρειες14
Ναοί111
Μονές20
Μητροπολιτικός ναόςΕισοδίων της Θεοτόκου Λιβαδειάς
Ιεραρχία
ΜητροπολίτηςΓεώργιος Α΄
Γενικός Αρχιερατικός Επίτροποςπ. Ανδρέας Δάρρας

Η Μητρόπολη καλύπτει έκταση 3.074 τ.χλμ.[2] και περιλαμβάνει τους δήμους Λεβαδέων, Αλιάρτου - Θεσπιέων, Διστόμου - Αράχοβας - Αντίκυρας (εκτός από την Δημοτική Ενότητα Αντίκυρας που ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Φωκίδος), Θηβαίων, Ορχομενού και Τανάγρας, καθώς και την Δημοτική Ενότητα Αυλίδας του Νομού Ευβοίας[2]. Έχει έδρα την Λιβαδειά, πρωτεύουσα του νομού Βοιωτίας, όπου βρίσκεται ο Μητροπολιτικός Ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου.

Ο σημερινός Μητροπολίτης είναι ο Σεβασμιώτατος Γεώργιος Α΄, ο οποίος αποτελεί τον εξηκοστό πέμπτο Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας από τις 24 Ιουνίου 2008, οπότε εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος[3].

Ιστορικά στοιχείαΕπεξεργασία

 
ο Απόστολος Παύλος ήταν ένας από τους πρώτους που διέδωσαν τον Χριστιανισμό στην Βοιωτία.

Η ιστορία της Μητρόπολης Θηβών και Λεβαδείας ξεκίνησε από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια και συγκεκριμένα όταν ο Απόστολος Παύλος διέδωσε τον Χριστιανισμό αρχικά στην πόλη της Θήβας και στη συνέχεια στην υπόλοιπη Βοιωτία[2]. Η Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας αποτελεί μία από τις ιστορικότερες Μητροπόλεις της Εκκλησία της Ελλάδος. Αρχικά δημιουργήθηκε ως Επισκοπή Θηβών στις αρχές του πρώτου αιώνα, στα τέλη του ένατου αιώνα μετονομάστηκε σε Αρχιεπισκοπή Θηβών, τον δωδέκατο αιώνα προήχθη σε Μητρόπολη Θηβών, τον δέκατο όγδοο αιώνα σε Επισκοπή Βοιωτίας, το 1852 σε Επισκοπή Θηβών και Λεβαδείας και το 1922 σε Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας όπου και απέκτησε την σημερινή της μορφή.[2]

Ο πρώτος Επίσκοπος Θηβών ήταν ο Απόστολος Ρούφος το 56-57 μ.Χ. ο οποίος επιλέχθηκε από τον Απόστολο Παύλο συνοδευόμενος από τον Ευαγγελιστή Λουκά και μαρτύρησε ή επί Αυτοκράτορα Νέρωνα το 64 μ.Χ. ή επί Αυτοκράτορα Δομιτιανού το 81-96 μ.Χ.[2] Με βάση τα υπάρχοντα στοιχεία, από την δημιουργία της Μητρόπολης έως και σήμερα έχουν διατελέσει εξήντα πέντε Μητροπολίτες. Σημαντικός Μητροπολίτης υπήρξε ο Ιωάννης Δ΄ ο Καλοκτένης, που διετέλεσε Μητροπολίτης Θηβών το 1144 έως το 1180, και είχε πολύ μεγάλο κοινωνικό έργο, γι' αυτό και του χάρισαν το όνομα «Νέος Ελεήμων» και αποτελεί τον πολιούχο Άγιο της Θήβας. Επίσης ο Ιωάννης Δ΄ ο Καλοκτένης είναι ο Μητροπολίτης με την μεγαλύτερη διάρκεια σε αυτή την θέση, καθώς παρέμεινε για τριανταέξι χρόνια. Άλλοι σπουδαίοι Μητροπολίτες ήταν ο Νικόδημος Γραικός και ο Προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Β´.

Κατά καιρούς χρησιμοποιήθηκαν διάφορες παραλλαγές για τον τίτλο του Μητροπολίτη. Αυτές ήταν: «Eπίσκοπος Θηβών», «Αρχιεπίσκοπος Θηβών», την εποχή της Τουρκοκρατίας «Μητροπολίτης Θηβών και Ὑπέρτιμος καί έξαρχος πάσης Βοιωτίας», «Επίσκοπος Βοιωτίας» τον δέκατο όγδοο αιώνα και «Επίσκοπος Θηβών και Λεβαδείας» από το 1852 έως το 1922[2]. Η σύγχρονη εκδοχή του τίτλου είναι «Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας» και καθιερώθηκε το 1922.

Επισκοπικός κατάλογοςΕπεξεργασία

 
Ο πρώτος Επίσκοπος Θηβών Ρούφος.
 
O Μητροπολίτης Θηβών και Πολιούχος της Θήβας, Άγιος Ιωάννης ο Καλοκτένης. (1144–1180)
 
O Επίσκοπος Δοσίθεος Ασημακίδης. (1858–1885)
 
O Επίσκοπος Ιερώνυμος Α΄ Βλαχάκης. (1901–1909)
 
Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος και πρώην Μητροπολίτης Ιερώνυμος Β´.
 
Ο σημερινός Μητροπολίτης Γεώργιος Α΄.

Η επιλογή των Μητροπολιτών από το έτος 1143, την εποχή που Μητροπολίτης Θηβών ήταν ο Ιωάννης Δ΄ ο Καλοκτένης καθοριζόταν από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Από εκείνη την εποχή η Μητρόπολη Θηβών και η η μετέπειτα Επισκοπή Βοιωτίας μέχρι την διακήρυξη της ανεξαρτησία της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 25 Ιουλίου 1833 που επικυρώθηκε από το Βασιλιά Όθωνα το Βασιλικό Διάταγμα με τον τίτλο «Διακήρυξις περί της Ανεξαρτησίας της Εκκλησίας της Ελλάδος» και διορίστηκε η πρώτη πενταμελής Διαρκής Σύνοδος Ιεραρχών και την τελική αναγνώριση στις 29 Ιουνίου 1850, υπάγονταν στο Οικουμενικό πατριαρχείο και εκλέγονταν Μητροπολίτες από αυτό[2]. Ύστερα από την αναγνώριση της Εκκλησίας της Ελλάδος, και την μετονομασία της Επισκοπής Βοιωτίας σε Επισκοπή Θηβών και Λεβαδείας το 1852, οι Μητροπολίτες επιλέγονται από την Ιερά της Σύνοδο[4].

Όνομα Έτη Σχόλια
Επισκοπή Θηβών (αρχές 1ου αιώνα μ.Χ.–περίπου 879)
Ρούφος Α' αιώνας
Κλεόνικος 325
Ιούλιος ή Ιουλιανός 342–343
Μόσχος 343
Ανύσιος 431
Αδριανός 440, 461
Αρχέτιμος 451, 458
Συμεών Α΄ Αρχές ΣΤ΄ αιώνα
Ελπίδιος 531
Ανώνυμος τέλος ΣΤ΄ αιώνα–αρχές Ζ΄ αιώνα
Ιππόλυτος μέσα Ζ΄ ή Η΄ αιώνα
Γερμανός Η΄ ή Θ΄ αιώνας
Μαρκιανός 869, 879
Αρχιεπισκοπή Θηβών (περίπου 879–περίπου 1117)
Ιωάννης Α΄ μεταξύ Ι΄–ΙΑ΄ αιώνα
Ιωάννης Β΄ Κοσίφης 1072
Πέτρος 1079
Ανώνυμος 1080–1089
Κωνσταντίνος ΙΑ΄ αιώνας
Νικήτας τέλος ΙΑ΄ αιώνα
Ιωάννης Γ΄ 1116–1117
Μητρόπολη Θηβών (1143–περίπου 1700)
Ιωάννης Δ΄ ο Καλοκτένης 1144–1180
Μανουήλ 1204, 1206
Συμεών Β΄ ο Κρής 1350–1357
Σίμων 1360
Ανώνυμος 1437
Γρηγόριος Α΄ 1490
Ιωάσαφ Α΄ ο Μακρής 1542–1565
Λαυρέντιος 1593–1597
Ιωάσαφ Β΄ 1604–1606
Γρηγόριος Β΄ 1613–1616
Μητροφάνης Α΄ 1621–1627
Δανιήλ Α΄ 1626–1627
Παρθένιος Α΄ 1627–1634 καθαιρέθηκε[5]
Κλήμης 1634–1648
Δανιήλ Β΄ 1648–1652
Παρθένιος Β΄ 1652–1657
Ιεζεκιήλ 1657–1666
Ιερόθεος 1666–1695
Επισκοπή Βοιωτίας (περίπου 1700–1852)
Αθανάσιος Α΄ 1700–1721
Ιωακείμ 1710
Δαμιανός 1721
Ανώνυμος 1722
Μακάριος Φιλάρετος 1729
Γεράσιμος Σαντοριναίος 1733
Ανανίας Α΄ 1734–1737
Αθανάσιος Β΄ 1740
Μητροφάνης Β΄ 1744
Πανάρετος 1746
Άνθιμος 1752–1764
Αγάπιος 1764–1774
Αθανάσιος Γ΄ 1773–1790
Τιμόθεος ο από Δαμαλών
Κύριλλος Μουρούζης 1793–1812
Ανανίας Β΄ Βαλέτας 1812–1820
Παΐσιος ο από Σάμου 1820–1849
Επισκοπή Θηβών και Λεβαδείας (1852–1922)
Αβράμιος Αναργύρου 1852–1858
Δοσίθεος Ασημακίδης 1858–1885
Ιερώνυμος Α΄ Βλαχάκης 13 Ιουνίου 1901–1909
Συνέσιος Φιλιππίδης 1912–1944
Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας (1922–σήμερα)
Πολύκαρπος Κουτσοπίδης 2 Μαρτίου 1944–αρχές Δεκεμβρίου 1957
Δωρόθεος Βασιλάς 10 Δεκεμβρίου 1957–1 Νοεμβρίου 1966
Νικόδημος Γραικός 8 Ιουνίου 1967–1981
Ιερώνυμος Β´ 4 Οκτωβρίου 1981–2008
Γεώργιος Α΄ 24 Ιουνίου 2008–σήμερα

Πρόσφατες εκλογέςΕπεξεργασία

Στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν το 1981, ο Ιωάννης Λιάπης εξελέγη παμψηφεί Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας, έπειτα από την παραίτηση του Μητροπολίτη Νικόδημου Γραικού. Η χειροτονία του πραγματοποιήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1981 στον Καθεδρικό Ναό Αθηνών, προεξάρχοντος του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ.[6]

Στις 24 Ιουνίου 2008 πραγματοποιήθηκαν εκλογές για την ανάδειξη Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας επί Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου Β´ ύστερα από την εκλογή του στις 7 Φεβρουαρίου του ίδιου χρόνου. Ο Γεώργιος Μαντζουράνης έλαβε 65 ψήφους έναντι μίας που έλαβαν οι Αρχιμανδρίτες Νεκτάριος Αντωνόπουλος και Εμμανουήλ Σιγάλας και 6 λευκών, και εξελέγη πανηγυρικά νέος Μητροπολίτης από το Σεπτό Σώμα της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, διαδεχόμενος τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο Β´.[7]

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια Μαρτίνου, Θηβών και Λεβαδείας Μητρόπολις, τόμος 6, σελ. 516