Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο μητροπολίτης Χρυσόστομος Θέμελης (κατά κόσμον Αδάμ Θέμελης του Ζαφειρίου) ήταν Έλληνας ιεράρχης και Μητροπολίτης Μεσσηνίας.

Χρυσόστομος Θέμελης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 25  Σεπτεμβρίου 1918
Θάνατος 28  Φεβρουαρίου 2007
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα χριστιανός ιερέας
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Μητροπολίτης

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1918 στην Ιστιαία Εύβοιας. Σπούδασε Θεολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από όπου αποφοίτησε με βαθμό πτυχίου «άριστα» το 1944. Χειροτονήθηκε διάκονος το 1944, ιερέας - αρχιμανδρίτης το 1945 και επίσκοπος το 1957. Διετέλεσε Γραμματέας (1950-1952) και Αρχιγραμματέας (1952-1957) της Ιεράς Συνόδου, οπότε και επελέγη βοηθός επίσκοπος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Θεοκλήτου το 1957. Διετέλεσε επίσης το 1945 Πρωτοσύγγελος και Ιεροκήρυκας της Μητρόπολης Γυθείου και Οιτύλου και από το 1945 μέχρι 1950 πρωτοσύγγελος, ιεροκήρυκας, κατηχητής και εξομολόγος της Μητρόπολης Μεσσηνίας. Από το 1950 μέχρι το 1957 ήταν γραμματέας και αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου, και ιερατικός προϊστάμενος της εκκλησίας του Προφήτη Ηλία Καστέλας (Πειραιά) αρχικά και του Μητροπολιτικού Ναού Αθηνών αργότερα. Παράλληλα μέχρι την εκλογή του υπηρέτησε ως Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών με τον τίτλο του Επισκόπου της Πάλαι Ποτέ Διαλαμψάσης Επισκοπής Θαυμακού[1],   Μια πτυχή της πολυσχιδούς δράσεως του Χρυσοστόμου Θέμελη ως Αρχιγραμματέως της Ιεράς Συνόδου και εν συνεχεία ως Επισκόπου Θαυμακού είναι και η σχέση του με την Μητέρα Εκκλησία το Οικουμενικό Πατριαρχείο, δράση η οποία δεν είναι και τόσο γνωστή στο πανελλήνιο. Σκοπός αυτής της σύντομης αναφοράς είναι να τονιστεί η δράση αυτή και η σχέση με το Πατριαρχείο σε δύσκολες γι’ αυτό εποχές και να προβληματιστούν σήμερα οι μη υποστηρίζοντες ταπεινά την Μητέρα μας Εκκλησία.

  Ο Επίσκοπος Θαυμακού ευλαβείτο ιδιαιτέρως το Πατριαρχείο και μέχρι της εκλογής του, το 1965 ως Μητροπολίτου Μεσσηνίας έπραξε ενδεικτικώς τα παρακάτω :

  Από την εποχή που ήτο Αρχιγραμματεύς της Ιεράς Συνόδου εξυπηρετεί συγκεντρώνοντας για το Οικουμενικό Πατριαρχείο τις όποιες χρηματικές εισφορές υπέρ αυτού, την λεγομένη « Λογίαν¨» και όπως αναφέρει ο ίδιος : « εδημιουργήθη μία εμπιστοσύνη και αγάπη Ιεραρχών του Κλίματος του Οικουμενικού Θρόνου και άλλων του Πατριαρχικού περιβάλλοντος προς εμέ». (Πεπραγμένα 1945 -1965, Αθήνα 1967).

  Όταν ο Χρυσόστομος εξελέγη Επίσκοπος Θαυμακού ο Πατριάρχης Αθηναγόρας ως ένδειξη ευγνωμοσύνης τού εδώρησε μωβ Αρχιερατική Στολή από βαρύτιμο κεντητό ύφασμα Κωνσταντινουπόλεως ( καφτάνι), την οποία ο μακαριστός Γέροντας, ως Μητροπολίτης Μεσσηνίας, έφερε μέχρι της κοιμήσεώς του κατά την Ακολουθία της Μ. Παρασκευής.

  Η συνεργασία αυτή συνεχίστηκε και μετά την εκλογή του ως Βοηθού Επισκόπου το 1957 με την ανάθεση σε αυτόν εκ μέρους του Οικουμενικού Πατριαρχείου διαφόρων εργασιών στην Αθήνα αλλά και αλλού προς όφελος της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως και των εμπερίστατων στην Ελλάδα κληρικών της.

  Τον Δεκέμβριο του 1962 ο Χρυσόστομος Θέμελης μεταβαίνει στην Κωνσταντινούπολη κατόπιν προσκλήσεως του Οικουμενικού Πατριάρχου Αθηναγόρα προκειμένου να συνεργαστεί με την Επιτροπή για την έκδοση των επισήμων Πρακτικών της Α’ εν Ρόδω Διασκέψεως των Ορθοδόξων Εκκλησιών το 1961. Ο τόμος αυτός επρόκειτο να εκδοθεί στην Αθήνα με την επιμέλεια του Επισκόπου Θαυμακού κατόπιν επισήμου αναθέσεως από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Τον Ιούλιο του 1963 λαμβάνει δια χειρός του Πατριάρχου Αθηναγόρα μεγάλο μέρος του υπό έκδοση υλικού. Τον Μάρτιο του 1966 παραδίδει το υλικό αυτό μη ολοκληρωμένο στον Θεολόγο κ. Αριστείδη Πανώτη. Ο Πατριάρχης ευχαρίστησε για την συγκεκριμένη προσφορά του Χρυσοστόμου.

   Το έτος 1963 ο Χρυσόστομος μεριμνά όπως έντεκα πρωτοετείς φοιτητές της Θεολογικής Σχολή της Χάλκης διωγμένοι από το Υπουργείο Παιδείας της Τουρκίας, εγγραφούν στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης .

  Συμμετέχει στις εορταστικές εκδηλώσεις ως οργανωτής επί τη αφίξει στην Ελλάδα του Οικουμενικού Πατριάρχου Αθηναγόρα από 30 Ιουνίου έως 8 Ιουλίου 1963.

  Στις 17 Απριλίου 1965 φέρει το πένθος της Μητρός Εκκλησίας κατά την κηδεία του Μητροπολίτου Ικονίου Ιακώβου Στεφανίδου στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών. ( Περιοδικό ΣΤΑΧΥΣ Ιούλιος- Δεκέμβριος 1965 τεύχ. 1-2, σελ. 94). Κατά την ταφή του δε, κατά το ειωθός έλαβε το εγκόλπιο του μακαριστού Ιεράρχου.

  Επίσης έλαβε μέρος σε πολλές αποστολές της Εκκλησίας της Ελλάδος σε άλλα Πατριαρχεία και μάλιστα διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο πιστεύοντας στην πανορθόδοξη ενότητα.

  Τον σπουδαίο αυτόν Ιεράρχη διέκρινε βαθύ αίσθημα αφοσιώσεως στην Μητέρα Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως. Υπακοή, η οποία πρέπει σήμερα να αποτελέσει παράδειγμα για την με κάθε τρόπο βοήθεια και στήριξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το οποίο αγωνίζεται για την ενότητα του χριστιανικού κόσμου και έχει ανάγκη της οποιασδήποτε αρωγής, όσο μικρή και αν είναι.

  Αν Ιεράρχες όπως ο Χρυσόστομος Θέμελης, σε εποχές όπου ο Πατριάρχης Αθηναγόρας αγωνιζόταν για την ενότητα των Εκκλησιών, προσέφεραν πάρα πολλά σε αυτόν τον αγώνα, πολύ περισσότερο σήμερα όπου ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης αγωνίζεται για την ενότητα όλων των Εκκλησιών μακριά από φανατισμούς και φατριασμούς, καθίσταται αναγκαία και μη διαπραγματεύσιμη η υποστήριξη και η προσφορά αυτή.

  Δικαίως θα μπορούσε κανείς να αναφέρει ότι ο Χρυσόστομος Θέμελης είναι από τους Ιεριχώς εκείνους, οι οποίοι τοποθέτησαν ένα λιθαράκι, δεν έχει σημασία μικρό ή μεγάλο, στο μεγαλύτερο ιστορικό γεγονός του 21ου αιώνος την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Κρήτη το 2016.

   Ο μακαριστός Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος Θέμελης ο από Θαυμακού είχε κατανοήσει ότι ουσία της Εκκλησίας είναι η οικουμενικότητα και η ενότητα και ας αποτελεί διαρκώς το υπόδειγμα για την υποστήριξη και υπακοή στον αγωνιζόμενο για την ενότητα της οικουμένης Πατριάρχη Βαρθολομαίο.  (Ιωάννης Π. Μπουγάς)

Εν συνέχεια ήταν Αρχιερατικός επίτροπος του Πειραιά και το 1965 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας.

Ήταν επίτιμος διδάκτωρ Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και Ανθρωπιστικών Επιστημών και Πολιτισμικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Ως Μητροπολίτης Μεσσηνίας φρόντισε για την λειτουργία και αναδιοργάνωση των εκκλησιαστικών ιδρυμάτων, ανοικοδόμησε το Άσυλο Ανιάτων, ανακαίνισε όλες τις Μονές, θεμελίωσε και εγκαινίασε πολλούς Ναούς. Συνέγραψε πολλά βιβλία ιστορικού, λαογραφικού και εκκλησιαστικού περιεχομένου πολλά των οποίων έχουν ανατυπωθεί όπως:

«Η Ιερά Μητρόπολις Ευρίπου δια μέσου των αιώνων», 1952.
«Ποιμαντικαί ενασχολήσεις», 1952
«Γάμος και Διαζύγιον», 1953
«Λόγος εις τον Άγιον Απόστολον Παύλον και εις το έργο του εν Ελλάδι», 1963
«Εκκλησιαστικοί Κανονισμοί», 1963
«Ο Μέγας Αθανάσιος στην Υμνογραφία», 1973 κ.ά.

Υπήρξε μέλος του Δ.Σ. της Εταιρίας Προστασίας Ανηλίκων (Καλαμάτα 1947), τακτικός εταίρος της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρίας Ελλάδος, τακτικό μέλος της Εταιρίας Ιστορικών Νεωτέρου Ελληνισμού και αντιπρόεδρος της Εταιρίας Ευβοϊκών Σπουδών (1978). Τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο της Μητρός των Εκκλησιών, με τον Ταξιάρχη Γεωργίου Α΄ (από τον Βασιλέα Παύλο), καθώς επίσης και με το Χρυσό Σταυρό των Ορθοδόξων Σταυροφόρων του Παναγίου Τάφου και με διεθνές παράσημο Φίλων του Προσκοπισμού. To 1998 διετέλεσε Τοποτηρητής της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και του χηρεύοντος Αρχιεπισκοπικού θρόνου , μετά το θάνατο του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών κυρού Σεραφείμ (Τίκα).

Πέθανε στις 28 Φεβρουαρίου 2007 σε ηλικία 89 ετών. Κατά την ημερομηνία της κοιμησεώς του ήταν ο μεγαλύτερος σε ηλικία Μητροπολίτης της Εκκλησίας της Ελλάδος και ο αρχαιότερος κατά τα πρεσβεία χειροτονίας.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας (1965-2007) Χρυσόστομος Θέμελης, ο από Θαυμακού και η σχέση του με το Οικουμενικό Πατριαρχείο|Amen.gr». Amen.gr. 
τίτλοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Προκάτοχος
Χρυσόστομος Α΄
Μητροπολίτης Μεσσηνίας
1965-2007
Διάδοχος
Χρυσόστομος Γ΄