Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Μιχάλης Κολωνιάρης είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης και υπήρξε βασικό μέλος της όταν κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος το 1946.

Μιχάλης Κολωνιάρης

Ο Κολωνιάρης δεύτερος από δεξιά στην σειρά των ορθίων, με την ομάδα του Άρη που κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1938
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης1920
Τόπος γέννησηςΕλλάδα
ΘέσηΕπιθετικός
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1936-1949Άρης Θεσσαλονίκης
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

ΚαριέραΕπεξεργασία

Ο Κολωνιάρης έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα την σεζόν 1936-37 αγωνιζόμενος ως πλάγιος επιθετικός, αλλά και ως μέσος. Την επόμενη σεζόν κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης και αγωνίστηκε στην τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος, όπου οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την τρίτη θέση.[1]

Δύο χρόνια αργότερα, σκόραρε το ένα από τα τρία τέρματα του Άρη στον τρίτο ημιτελικό του κυπέλλου Ελλάδος εναντίον της ΑΕΚ στις 26 Απριλίου 1940, στη νίκη των "κίτρινων" με 3-0. Στον τελικό της διοργάνωσης, η ομάδα της Θεσσαλονίκης ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με 3-1 στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.[2]

Μετά το τέλος της γερμανικής κατοχής ο Άρης κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης με τον Κολωνιάρη βασικό στέλεχος της ενδεκάδας του, ενώ στην τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος έπαιξε στους δύο εκτός έδρας αγώνες του Άρη με την ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό, όπως και στο τελευταίο ματς με την ΑΕΚ στην Θεσσαλονίκη, πετυχαίνοντας με σουτ ένα από τα τέσσερα γκολ των "κίτρινων" στη νίκη με 4-1 που εξασφάλισε τον τίτλο του πρώτου μεταπολεμικού πρωταθλητή Ελλάδος στον Άρη.[3]

Στο ματς της επόμενης χρονιάς εναντίον του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο Κολωνιάρης πέτυχε χατ-τρικ στην εκτός έδρας νίκη του Άρη με 2-4, ενώ πέτυχε δύο ακόμη τέρματα στη νίκη των "κίτρινων" με τον ίδιο αντίπαλο με 7-0, στις 5 Οκτωβρίου 1947. Ο Κολωνιάρης τραυματίστηκε στις 29 Φεβρουαρίου 1948, στον αγώνα εναντίον του ΠΑΟΚ, παραμένοντας εκτός γηπέδων για αρκετούς μήνες. Έπαιξε για τελευταία φορά στην ισοπαλία του Άρη με 2-2 με τον "δικέφαλο του Βορρά" στις 12 Δεκεμβρίου 1948, κρεμώντας στην συνέχεια τα παπούτσια του.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία