Ο Νέβουλος ήταν ένας Σλάβος, μεταξύ αυτών που εγκαταστάθηκαν από τον Ιουστινιανό Β' στη Βιθυνία, ύστερα από την εναντίον τους νίκη, κατά την εκστρατεία του προς Θεσσαλονίκη (688 μ.Χ.).[1].

Νέβουλος
Rogar, bitva, 17.jpg
Γενικές πληροφορίες
Χώρα πολιτογράφησηςΒυζαντινή Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιωτικός ηγέτης
Περίοδος ακμής7ος αιώνας
Περίοδος ακμής685 - 711
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςστρατηγός/
Πόλεμοι/μάχεςΜάχη της Σεβαστουπόλεως

Διορισμός του Νεβούλου ως στρατιωτικού αρχηγού του συγκροτημένου από Σλάβους της Βιθυνίας στρατιωτικού σώματοςΕπεξεργασία

Ο Ιουστινιανός Β', για να αντιμετωπίσει τους Άραβες, επιστράτευσε τριάντα χιλιάδες από τους Σλάβους που είχε εγκαταστήσει στη Βιθυνία , βάζοντας επί κεφαλής τους τον Νέβουλο. Πλαισιώνοντας το θεωρούμενο ως "επίλεκτο" αυτό σώμα με άλλα ιππικά και στρατιωτικά τμήματα, ο Ιουστιανός Β' παρεβίασε τη συνθήκη ειρήνης που είχε συνάψει με τους Άραβες και επιτέθηκε εναντίον τους.[2].

Μάχη στη Σεβαστούπολη της ΑρμενίαςΕπεξεργασία

Παρά τις προσπάθειες των Αράβων να διατηρήσουν την ειρήνη, ο Ιουστινιανός παρέμεινε ανενδοτος. Οι Άραβες αντεπιτέθηκαν, υψώνοντας μάλιστα ως "φλάμουλον" (=σημαία, λάβαρο) το έγγραφο της συνθήκης ειρήνης (την οποία είχε καταπατήσει ο Ιουστινιανός Β'), και η κρίσιμη μάχη συνάφθηκε στην Σεβαστούπολη της Αρμενίας, το 692 μ.Χ. .[2].

Δωροδοκία του Νεβούλου και αυτομολία του προς τους ΆραβεςΕπεξεργασία

Η μάχη διεξάχθηκε με σκληρότητα και διάρκεσε πολύ. Αρχικώς νικούσαν οι Βυζαντινοί, αλλά οι Άραβες δωροδόκησαν τον Νέβουλο ("διά κουκούρου γέμοντος νομισμάτων"), ο οποίος αυτομόλησε προς αυτούς, ακολουθούμενος από είκοσι χιλιάδες (20.000) Σλάβους στρατιώτες. Η αυτομολία ενός τόσο μεγάλου τμήματος του στρατεύματος οδήγησε σε ήττα των Βυζαντινών, οι οποίοι δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν τους συνενωμένους Άραβες και Σλάβους και τράπηκαν σε φυγή.[3].

Σκληρή τιμωρία των Σλάβων της Βιθυνίας από τον Ιουστιανιανό Β'Επεξεργασία

Η οργή του Ιουστινιανού Β' στράφηκε κατά των οικογενειών των αυτομόλων Σλάβων που είχαν εγκατασταθεί στη Βιθυνία, πολλών από τους οποίους διέταξε τη θανάτωση με πνιγμό στον κόλπο της Νικομηδείας.[2].

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Ι. Καραγιαννόπουλος, Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους, τ. Β', σελ. 98
  2. 2,0 2,1 2,2 Ι. Καραγιαννόπουλος, Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους, τ. Β', σελ. 99
  3. Ι. Καραγιαννόπουλος, Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους, τ. Β', σελ. 99-100

Βλέπε επίσηςΕπεξεργασία

Ιουστινιανός Β'

ΠηγέςΕπεξεργασία

Ι. Καραγιαννόπουλος: Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους, τ. Β', σελ. 98-101.