Άνοιγμα κυρίου μενού

Το Νέο Κύμα (γαλλικά: La Nouvelle Vague) είναι ένα κίνημα που επηρέασε τον γαλλικό, αλλά και τον παγκόσμιο κινηματογράφο.[1] Τοποθετείται ανάμεσα στις δεκαετίες του 1950 (τέλη) και του 1960. Κύριοι εκφραστές του κινήματος θεωρούνται ο Φρανσουά Τρυφώ, ο Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, ο Αλέν Ρενέ κ.ά. Μερικά από τα χαρακτηριστικά του Κύματος ήταν η εναντίωση στην εμπορευματοποίηση του κινηματογράφου και η απελευθέρωση της κινηματογράφησης, από τα καθιερωμένα της πλαίσια.[2] Για να προσδώσουν μία μεγαλύτερη φυσικότητα στις ταινίες του, οι σκηνοθέτες τις γύριζαν σε εξωτερικό χώρο και με πραγματικό φωτισμό.[1]

Το Νέο Κύμα «γεννήθηκε» στο περιοδικό Cahiers du cinéma, όπου εμβληματικοί σκηνοθέτες του είδους γράφανε κριτικές εκεί, ανταλλάζοντας κι απόψεις. Μεγάλες επιρροές αυτών ήταν ο ιταλικός νεοραλισμός, το κλασικό χόλιγουντ, ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, το φιλμ νουάρ κ.ά.[3] Μεταξύ των ταινιών που το όρισαν ή που θεωρούνται σταθμός του είδους είναι το Τα 400 χτυπήματα (1959), το Χιροσίμα Αγάπη μου (1959), το Με κομμένη την ανάσα (1960) κ.ά.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 «Nouvelle vague». Κινηματογραφική Λέσχη Γυθείου. Ανακτήθηκε στις 17.11.2016.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate= (βοήθεια)
  2. Ζουμπουλάκης Γιάννης (04/10/2009). «Νέο Κύμα, πενήντα χρόνια μετά». Το Βήμα. Ανακτήθηκε στις 17.11.2016.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate=, |date= (βοήθεια)
  3. Marie, Michel. The French New Wave : An Artistic School. Trans. Richard Neupert. New York: John Wiley & Sons, Incorporated, 2002.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία