Άνοιγμα κυρίου μενού

Ζαν-Λυκ Γκοντάρ

Γαλλο-Ελβετός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και κριτικός κινηματογράφου

Ο Ζαν-Λυκ Γκοντάρ (Jean-Luc Godard, 3 Δεκεμβρίου 1930) είναι Γάλλος σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ηθοποιός και κριτικός κινηματογράφου. Το όνομά του ταυτίζεται συχνά με τη νουβέλ βαγκ, ίσως το πιο σημαντικό κίνημα στην ιστορία του κινηματογράφου, καθώς υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους της[18], αλλά η καριέρα του επεκτείνεται πέρα από αυτήν την περίοδο, έχοντας σκηνοθετήσει πάνω από 100 ταινίες συνολικά.

Ζαν-Λυκ Γκοντάρ
Jean–Luc Godard.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Jean-Luc Godard (Γαλλικά)
Γέννηση 3  Δεκεμβρίου 1930[1][2][3][4]
Παρίσι[5][6]
Κατοικία Νιόν
Παρίσι
Εθνικότητα Γάλλοι και Ελβετοί
Χώρα πολιτογράφησης Γαλλία
Ελβετία[7][8]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα Γαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσες Αγγλικά
Γαλλικά[9]
Σπουδές Πανεπιστήμιο του Παρισιού
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων
ηθοποιός[10]
σεναριογράφος[11]
κινηματογραφιστής[12][13]
παραγωγός ταινιών[14]
μοντέρ
συγγραφέας
κριτικός κινηματογράφου
σκηνοθέτης τηλεόρασης[15]
τηλεοπτικός παραγωγός[16]
Εργοδότης Cahiers du cinéma
Αντιπρόσωπος Electronic Arts Intermix[17]
Επηρεάστηκε από Σιμόν Βέιλ
Μπέρτολτ Μπρεχτ
Περίοδος ακμής 1954
Οικογένεια
Σύζυγος Άννα Καρίνα (1961–1967)
Αν Βιαζέμσκι (1967–1979)
Σύντροφος Άννα Καρίνα
Αν-Μαρί Μιεβίλ
Αν Βιαζέμσκι
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις βραβείο Τέοντορ Βισενγκρούντ-Αντόρνο (1995)
Praemium Imperiale
Sutherland Trophy (1965)
Χρυσός Λέων (1983)
τιμητικό βραβείο Σεζάρ (1987)
Louis Delluc Prize (1987)
τιμητικό βραβείο Σεζάρ (1998)
βραβείο Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου Συνολικής προσφοράς (2007)
Τιμητικό Όσκαρ (2010)
Jury Prize (2014)
Χρυσή Άρκτος
Leopard of Honour
Υπογραφή
Jean Luc Godard Signature.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Γκοντάρ ήταν μέλος μιας ομάδας ταινιοκριτικών του περιοδικού Cahiers du Cinema, οι οποίοι αποφάσισαν να φτιάξουν δικές τους ταινίες και να φέρουν μια επανάσταση στο μέσο, διότι ήταν δυσαρεστημένοι με την ποιότητα του Γαλλικού Κινηματογράφου εκείνη την εποχή. Αυτή η ομάδα ήταν η βάση της Νουβέλ Βαγκ. Το 1968, o Γκοντάρ εγκατέλειψε τη Νουβέλ Βαγκ και ίδρυσε μαζί με τον Jean-Pierre Gorin την κινηματογραφική ομάδα Dziga Vertov Group, ονομασμένη από τον γνωστό Σοβιετικό σκηνοθέτη. Επρόκειτο για μια ομάδα πολιτικά ενεργών σκηνοθετών οι οποίοι ομαδικά και ανώνυμα δημιουργούσαν πειραματικές και πολιτικές ταινίες οι οποίες υποστήριζαν κινήματα όπως ο Μαοϊσμός και ο Μαρξισμός.

Πίνακας περιεχομένων

Το έργο τουΕπεξεργασία

Όπως και οι σύγχρονοί του σκηνοθέτες της νουβέλ βαγκ, ο Γκοντάρ επέκρινε το κυρίαρχο ρεύμα του γαλλικού κινηματογράφου για "Παράδοση στην Ποιότητα"[18], το οποίο "έδινε περισσότερο βάση στη τέχνη παρά στη καινοτομία, έδινε προνόμια σε καταξιωμένους σκηνοθέτες παρά στους νέους, και προτιμούσε τα σπουδαία έργα του παρελθόντος παρά τον πειραματισμό".[19] Για να αμφισβητήσει αυτή την παράδοση, άρχισε μαζί με ομοϊδεάτες του κριτικούς, να σκηνοθετούν τις δικές τους ταινίες.[18] Πολλές ταινίες του Γκοντάρ αμφισβητούν και τους κώδικες του παραδοσιακού Χόλυγουντ μαζί με αυτές του Γαλλικού κινηματογράφου.[20] Αρκετές του ταινίες εκφράζουν τις ακροαριστερές πολιτικές του απόψεις.[21] [22][23][24] Οι ταινίες του επίσης καταδεικνύουν τη γνώση του για την ιστορία του κινηματογράφου μέσω των αναφορών του σε παλαιότερες ταινίες. Επιπλέον οι ταινίες του Γκοντάρ συχνά αναφέρονται στον υπαρξισμό, μιας και ήταν μανιώδης αναγνώστης του υπαρξισμού και της Μαρξιστικής φιλοσοφίας.[25] Η ριζοσπαστική του προσέγγιση στους κινηματογραφικούς κώδικες, στην πολιτική και τη φιλοσοφία, τον κατατάσσουν ως σκηνοθέτη με τη μεγαλύτερη επιρροή στο γαλλικό νουβέλ βαγκ.

Το 2002 σε ψηφοφορία κριτικών του κινηματογραφικού περιοδικού Sight & Sound, του βρετανικού ινστιτούτου κινηματογράφου (BFI), κατετάγη τρίτος ανάμεσα στους δέκα καλύτερους σκηνοθέτες όλων των εποχών.[26] Δέκα χρόνια αργότερα, το Sight & Sound ονόμασε την ταινία του Με Κομμένη Την Ανάσα την 13η καλύτερη ταινία όλων των εποχών. Στην ίδια ψηφοφορία, τρεις άλλες ταινίες του συμπεριλήφθηκαν στην λίστα των 50 καλύτερων ταινιών. Αυτές ήταν Η Περιφρόνηση, Ο Τρελός Πιερό και το Histoire(s) du Cinema. Λέγεται ότι έχει δημιουργήσει ένα από τα μεγαλύτερα σώματα κριτικής ανάλυσης από οποιονδήποτε άλλο σκηνοθέτη μέχρι τα μέσα του εικοστού αιώνα.[27] Το 2010 βραβεύτηκε με το Τιμητικό Όσκαρ, αλλά δεν παρέστη στην τελετή απονομής των βραβείων.[28] Οι ταινίες του Γκοντάρ ενέπνευσαν πολλούς σκηνοθέτες, συμπεριλαμβανομένων των Μάρτιν Σκορσέζε, Κουέντιν Ταραντίνο, Στίβεν Σόντερμπεργκ[29] και Πιερ Πάολο Παζολίνι[30]. Το 2015 κέρδισε για πρώτη φορά στην καριέρα του βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ των Καννών, το οποίο μοιράστηκε μαζί με ακόμα μία ταινία.[31] To 2018 η ταινία του Le Livre d'Image κέρδισε το πρώτο βραβείο Ειδικού Χρυσού Φοίνικα.

Επιλεγμένη φιλμογραφίαΕπεξεργασία

Έτος Μεταφρασμένος τίτλος Αυθεντικός τίτλος
1960[32] Με κομμένη την ανάσα À bout de souffle
1961 Η Κυρία Θέλει Έρωτα Une Femme Est Une Femme
1962[33] Ζούσε τη ζωή της Vivre sa vie
1963[34] Οι καραμπινιέροι Les Carabiniers
1963[35] Ο μικρός στρατιώτης Le petit soldat
1963[36] Η περιφρόνηση Le Mépris
1964 Bande à part Bande à part
1965[37] Αλφαβίλ Alphaville
Ο δαίμων της ενδέκατης ώρας

γνωστό και ως ''Ο τρελός Πιερό"

Pierrot le Fou
1966[38] Συνέβη στην Αμερική Made in U.S.A.
1967[39] 2 ή 3 πράγματα που ξέρω γι' αυτήν 2 ou 3 choses que je sais d'elle
Η κινέζα La Chinoise
Ένα Σαββατοκύριακο Week-end(Weekend)
1972[40] Όλα πάνε καλά Tout va bien
1980[41] Ο σώζων εαυτόν σωθήτω Sauve qui peut (la vie)
1983[42] Όνομα: Κάρμεν First name : Carmen
1985[43] Χαίρε Μαρία Je vous salue, Marie
1989 Histoire(s) du Cinéma Histoire(s) du Cinéma
1993 Χαίρε Σαράγεβο Je vous salue, Sarajevo
2000 Για την αρχή του 21ου αιώνα De l'origine du XXIe siècle
2001[44] Η ελεγεία ενός έρωτα Éloge de l'amour
Στο Σκοτάδι του Χρόνου Dans le noir du temps
2004[45] Η δική μας μουσική Notre musique
2010[46] Film Socialisme Film socialisme
2014[47] Αποχαιρετισμός στη γλώσσα Adieu au langage
2018 Το Βιβλίο της Εικόνας Le Livre d'Image

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Grant, Barry Keith, επιμ. (2007). Schirmer Encyclopedia of Film. Detroit: Schirmer Reference. ISBN 0-02-865791-8. 
  • Brody, Richard. 2008. Everything is Cinema: The Working Life of Jean-Luc Godard. ISBN 978-0-8050-6886-3

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Jean-Luc-Godard. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 (Αγγλικά) SNAC. w6xd1qk1. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 filmportal.de. a7d69497938141d1880b11db88836b7d. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2014.
  6. www.telegraph.co.uk/finance/financial-crime/11266664/Mapped-The-worlds-most-corrupt-officials.html.
  7. www.telegraph.co.uk/culture/film/cannes-film-festival/7736026/Cannes-Film-Festival-2010-as-it-happened-day-six.html.
  8. www.theguardian.com/film/2000/feb/11/culture.features.
  9. (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11905213z. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  10. digiguide.tv/celebrity/Jean-Luc+Godard/17620/.
  11. www.theguardian.com/related/film/2011/jul/14/close-up-jean-luc-godard.
  12. www.gettyimages.com/detail/news-photo/shooting-of-the-film-masculin-feminin-by-jean-luc-godard-le-news-photo/166685168.
  13. www.newyorker.com/online/blogs/movies/2012/03/lanzmann-movie-time.html.
  14. www.nytimes.com/movies/movie/466484/Despicable-Me-2/details.
  15. www.corbisimages.com/stock-photo/rights-managed/42-18560137/french-television-director-jeanluc-leridon.
  16. 0xdb.org/0101307?v=timeline.
  17. www.eai.org/artists/jean-luc-godard/titles. Ανακτήθηκε στις 16  Φεβρουαρίου 2019.
  18. 18,0 18,1 18,2 Grant 2007, Vol. 4, p. 235.
  19. Grant 2007, Vol. 2, p. 259.
  20. «Jean-Luc Godard». New Wave Film. Ανακτήθηκε στις 24 May 2013. 
  21. Grant 2007, Vol. 4, p. 126.
  22. «Γκοντάρ». 
  23. «Η Κινέζα». 
  24. «Ζαν Λικ Γκοντάρ». 
  25. David Sterritt. «40 Years Ago, 'Breathless' Was Hyperactive Anarchy. Now It's Part of the Canon». Ανακτήθηκε στις 24 May 2013. 
  26. «BFI – Sight & Sound – Top Ten Poll 2002 Poll – The Critics' Top Ten Directors». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 June 2011. 
  27. Grant 2007, Vol. 4, p. 238.
  28. Freeman, Nate. «Godard Companion: Director Will Not Travel to Oscars for a 'Bit of Metal' | The New York Observer». Observer.com. Ανακτήθηκε στις 6 February 2012. 
  29. BFI (4 September 2006). «Jean-Luc Godard: Biography». BFI. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 June 2011. Ανακτήθηκε στις 28 September 2011. He made an enormous impact on the future direction of cinema, influencing film-makers as diverse as Robert Altman, Martin Scorsese, Jim Jarmusch, Wim Wenders, Steven Soderbergh, Quentin Tarantino and Wong Kar-Wai. 
  30. Grant 2007, Vol. 3, p. 49.
  31. «Adieu au langage». 
  32. «A bout de souffle». 
  33. «Vivre sa vie». 
  34. «Les carabiniers». 
  35. «Le petit soldat». 
  36. «Le mepris». 
  37. «Pierrot le fou». 
  38. «Made in U.S.A.». 
  39. «La chinoise». 
  40. «Tout va bien». 
  41. «Every man for himself». 
  42. «First Name: Carmen». 
  43. «Detective». 
  44. «Éloge de l'amour». 
  45. «Notre musique». 
  46. «Film socialisme». 
  47. «Adieu au langage». 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Jean-Luc Godard της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).