Άνοιγμα κυρίου μενού

Ντάμασο Αλόνσο

Ισπανός ποιητής, φιλόλογος και κριτικός λογοτεχνίας

Ο Ντάμασο Αλόνσο (Dámaso Alonso y Fernández de las Redondas, 22 Οκτωβρίου 1898 - 25 Ιανουαρίου 1990) ήταν Ισπανός ακαδημαϊκός, φιλόλογος, γλωσσολόγος και ποιητής. Υπήρξε διευθυντής της Βασιλικής Ακαδημίας της Ισπανίας, του Περιοδικού Ισπανικής Φιλολογίας και μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας της Ιστορίας της χώρας. Το 1978 έλαβε το βραβείο Μιγέλ ντε Θερβάντες για τη λογοτεχνική του συνεισφορά.[9]

Ντάμασο Αλόνσο
Dámaso Alonso.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 22  Οκτωβρίου 1899[1][2][3][4][5][6][7]
Μαδρίτη[3]
Θάνατος 25  Ιανουαρίου 1990[1][2][3][5][6][7]
Μαδρίτη[3]
Τόπος ταφής Κοιμητήριο Αλμουδένα
Χώρα πολιτογράφησης Ισπανία[3]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα Ισπανικά[3]
Ομιλούμενες γλώσσες Ισπανικά[2][3]
Σπουδές University of Madrid
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα ποιητής[3]
συγγραφέας[3]
φιλόλογος
γλωσσολόγος
διδάσκων πανεπιστημίου
μεταφραστής
κριτικός λογοτεχνίας[3]
λατινολόγος
Εργοδότης Πανεπιστήμιο Κονπλουτένσε της Μαδρίτης
πανεπιστήμιο της Βαλένθια
Οικογένεια
Σύζυγος Eulalia Galvarriato[8]
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα καθηγητής πανεπιστημίου
Βραβεύσεις βραβείο Μιγκέλ ντε Θερβάντες (1978)
Premio Nacional de Poesía
Μεγαλόσταυρος του Αστικού Τάγματος του Αλφόνσου Ι΄ του Σοφού
Fastenrath award
honorary doctorate of the National University of San Marcos
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Ηλίου του Περού
d:Q56509042
επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
honorary doctor of the University of Freiburg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Βιογραφία και έργοΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στη Μαδρίτη από γονείς με καταγωγή από τη Γαλικία και την Αστούριας. Σπούδασε Δίκαιο και Φιλολογία στο Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης και φοίτησε στο Κέντρο Ιστορικών Σπουδών υπό τον Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ. Συμμετείχε στις δραστηριότητες της Φοιτητικής Εστίας του Κέντρου όπου συνέπεσε με πολλά μέλη της μελλοντικής γενιάς του 1927 όπως τον Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Μανουέλ Αλτολαγίρε, Λουίς Θερνούδα και Ραφαέλ Αλμπέρτι και καλλιτέχνες όπως τον Λουίς Μπουνιουέλ και τον Σαλβαδόρ Νταλί. Ακολουθώντας το πνεύμα των συντρόφων του, ανέδειξε τη μορφή του Λουίς δε Γκόνγκορα με μελέτες γύρω από την ποιητική του τέχνη.

Εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο της Βαλένθιας και, μετά τον Εμφύλιο, σε αυτό της Μαδρίτης, κατέχοντας την έδρα Ρομανικής Φιλολογίας. Εκεί είχε ως φοιτητές μελλοντικούς γλωσσολόγους όπως τον Φερνάντο Λάθαρο Καρετέρ. Το 1948 εξελέχθη μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας και, μερικά χρόνια αργότερα, πρόεδρός της αντικαθιστώντας τον Μενέντεθ Πιδάλ.[10]

Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την Υφολογία και τη γαλικιανική διάλεκτο της Κοιλάδας του Εόν. Ίδρυσε τη συλλογή Biblioteca Románica Hispánica στον εκδοτικό οίκο Gredos. Όσον αφορά την ποιητική του παραγωγή, το πιο γνωστό του έργο είναι η συλλογή Hijos de la ira.

Η μετάφραση του έργου έγινε και κυκλοφόρησε το 2019 από τις εκδόσεις Ενδυμίων με μεταφραστές τους Αμαλία Αντωνετσή, Νίκο Μενεγάτο, Ελευθερία Μπέτσικα, Κατερίνα Σκλαβούνου, μεταφραστική ομάδα μαθητών του ποιητή και μεταφραστή Βασίλη Λαλιώτη.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12020631s. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 Paul de Roux: «Nouveau Dictionnaire des œuvres de tous les temps et tous les pays» (Γαλλικά) Éditions Robert Laffont. 1994. σελ. 69. ISBN-13 978-2-221-06888-5. ISBN-10 2-221-06888-2.
  4. 4,0 4,1 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Damaso-Alonso. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 (Αγγλικά) SNAC. w69s1zjp. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 6,2 Spanish Biographical Dictionary. Real Academia de la Historia. 6652. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 7,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 7752884. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. elpais.com/diario/1997/11/17/agenda/879721202_850215.html.
  9. País, Ediciones El (1978-12-15). «Dámaso Alonso, premio Cervantes 1978» (στα es). EL PAÍS. http://elpais.com/diario/1978/12/15/cultura/282524404_850215.html. Ανακτήθηκε στις 2017-02-27. 
  10. «Dámaso Alonso | Real Academia Española». www.rae.es (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 2017-02-27. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία