Ο Οίκος του Κουρτεναί, Γαλλική γλώσσα : Maison de Courtenay ήταν ένας Μεσαιωνικός Οίκος ευγενών με παρακλάδια στην Γαλλία, την Αγγλία και τους Αγίους Τόπους. Γενάρχης του Οίκου ήταν ο Ατόν που καταγράφεται ως ο πρώτος λόρδος του Κουρτεναί. Ο Ατόν εκμεταλλεύτηκε την σύγκρουση που ξέσπασε στο Δουκάτο της Βουργουνδίας ανάμεσα στον Όθων-Γουλιέλμο της Βουργουνδίας και τον Ροβέρτο Β΄ της Γαλλίας , κατέλαβε ένα τμήμα γης και έγινε κύριος του Κουρτεναί. Το όνομα του Οίκου πάρθηκε, από την πόλη που ίδρυσε και οχύρωσε, τον Ατόν διαδέχτηκε ο γιος του Ζοσλέν Α΄ του Κουρτεναί. Οι γιοι του Ζοσλέν Α΄ του Κουρτεναί ήταν ο Μιλές που έγινε επίσης λόρδος του Κουρτεναί, ο Ζοσλέν Α΄ της Έδεσσας που συμμετείχε στην Α΄ Σταυροφορία και έγινε κόμης της Έδεσσας και ο Γοδεφρείδος που πολέμησε επίσης στους Αγίους Τόπους και πέθανε εκεί.[1]

Ο θυρεός του κυρίου του Κουρτεναί: τρεις ερυθρές σφαίρες επί χρυσού πεδίου.

Οι Οίκοι των ΚουρτεναίΕπεξεργασία

 
 
Η τοποθεσία του Κουρτεναί

Τον 12ο αιώνα ο γιος του Μιλό του Κουρτεναί (πέθανε το 1127) Ρεζινάλ του Κουρτεναί (πέθανε το 1190) βρέθηκε σε σύγκρουση με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο τον Νεώτερο και δραπέτευσε στην Αγγλία. Τα Γαλλικά εδάφη του Ρεζινάλ κατασχέθηκαν, τα πήρε ο μικρότερος αδελφός του Γάλλου βασιλιά Πέτρος του Κουρτεναί που παντρεύτηκε την κόρη του Ρεζινάλ Ελισσάβετ του Κουρτεναί. Ο Ζοσλέν Α΄ του Κουρτεναί έφτασε στους Αγίους Τόπους με την Σταυροφορία του 1101, στο τρίτο κύμα και αποδείχτηκε εξαιρετικά ικανός, έγινε πρίγκιπας της Γαλιλαίας (1118) και Κόμης την Έδεσσας.[2][3] Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ζοσλέν Β΄ της Έδεσσας (1131) αλλά η κομητεία χάθηκε (1144), ο Ζοσλέν Β΄ πέθανε στην φυλακή (1159). Ο γιος του Ζοσλέν Γ΄ της Έδεσσας είχε τον τίτλο του τιτλούχου κόμη αλλά η αδελφή του Αγνή του Κουρτεναί παντρεύτηκε τον Αμωρί Α΄ της Ιερουσαλήμ και έγινε βασίλισσα της Ιερουσαλήμ, παιδιά τους ήταν ο Βαλδουίνος Δ΄ της Ιερουσαλήμ και η Σιβύλλα της Ιερουσαλήμ.

Ο Ζοσλέν Γ΄ πέθανε την δεκαετία του 1190 και τον διαδέχθηκαν στους τίτλους οι δυο κόρες του, την περιουσία του τελικά απέκτησε το Τευτονικό Τάγμα. Ο εγγονός του Ρεζινάλ του Κουρτεναί Ροβέρτος του Κουρτεναί (πέθανε το 1242) έγινε φεουδαρχικός βαρόνος του Ντέβον χάρη στα δικαιώματα της μητέρας του, παντρεύτηκε την κόρη του Γουλιέλμου του Ρέντβερς, 5ου κόμη του Ντέβον.[4] Ο εγγονός του Ροβέρτου Ούγος του Κουρτεναί, 5ος κόμης του Ντέβον (πέθανε το 1340) κληρονόμησε την Κομητεία του Ντέβον (1335) όταν ξεκληρίστηκε ο αρσενικός κλάδος της οικογένειας του Ρέντβερς. Ο τίτλος πέρασε στην συνέχεια στον Ούγο του Κουρτεναί, ανεψιό του πρεσβύτερου Ντεσπένσερ. Η οικογένεια είναι από τις αρχαιότερες στην Αγγλία, σημερινός της εκπρόσωπος είναι ο Κάρολος Κουρτεναί, 19ος κόμης του Ντέβον. Η κόρη του Ρεζινάλ Ελισσάβετ πήρε τα εδάφη που κατασχέθηκαν από τον πατέρα της αφού παντρεύτηκε τον Πέτρο της Γαλλίας, μικρότερο αδελφό του Γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου του Νεώτερου, έμεινε γνωστός ως Πέτρος Α΄ του Κουρτεναί. Οι απόγονοι του Πέτρου και της Ελισσάβετ έμειναν γνωστοί σαν Οίκος των Καπετιδών του Κουρτεναί, πλάγιος κλάδος του Οίκου των Καπετιδών. Οι Καπέτιδες του Κουρτεναί απέκτησαν αργότερα με γάμους την Κομητεία του Ναμύρ και την Λατινική Αυτοκρατορία, η αρσενική του γραμμή ξεκληρίστηκε το 1733.

Διεκδικήσεις στον Γαλλικό θρόνοΕπεξεργασία

Ο Οίκος των Βουρβόνων ένας άλλος πλάγιος κλάδος του Οίκου των Καπετιδών με πρώτο βασιλιά τον Ερρίκο Δ΄ (1589). Ο Σαλικός νόμος απαγόρευε σε οποιονδήποτε θηλυκό κλάδο των Καπετιδών να κληρονομήσει τον θρόνο, οποιοσδήποτε κλάδος και αν ξεκληριζόταν προπάτορας του επόμενου βασιλιά θα έπρεπε να ήταν ο Ούγος Καπέτος. Ο Οίκος των Καπετιδών του Κουρτεναί σαν αρσενικοί απόγονοι του Ούγου Καπέτου την εποχή του Λουδοβίκου ΣΤ΄ της Γαλλίας είχαν τους τίτλους "βασιλικά ξαδέλφια" και "πρίγκιπες του αίματος", είχαν συμμετοχή πάντοτε στο Βασιλικό Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο των Παρισίων. Τον 17ο αιώνα οι κλάδοι της μεγάλης δυναστείας είχαν αδυναμία να επιβιώσουν, οι αρχαιότεροι εκείνη την εποχή ήταν οι Βουρβόνοι και οι Καπέτιδες των Κουρτεναί που είχαν μεγάλες ελπίδες να ανέβουν στην Γαλλικό θρόνο αν ο κλάδος των Βουρβόνων ξεκληριζόταν. Τρεις Γάλλοι βασιλείς από τον Οίκο των Βουρβόνων ο Ερρίκος Δ΄ της Γαλλίας, ο Λουδοβίκος ΙΓ΄ της Γαλλίας και ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας απέρριψαν τα αιτήματα του Κουρτεναί να τους διαδεχθούν στον Γαλλικό θρόνο επειδή δεν ήταν απόγονοι του Λουδοβίκου του Αγίου. Με την "Συνθήκη της Μονμάρτης" (1662) ορίστηκε ότι σε περίπτωση που ξεκληριστεί ο Οίκος των Βουρβόνων θα τους διαδεχθεί στον θρόνο της Γαλλίας ο Οίκος της Λωρραίνης, ξένος απέναντι στην μεγάλη Οικογένεια των Καπετιδών. Τα αιτήματα των Κουρτεναί να οριστούν οι ίδιοι διάδοχοι δεν έγιναν δεκτά ποτέ από τα βασιλικά Συμβούλια των Παρισίων.

Γενεαλογία του Οίκου του ΚουρτεναίΕπεξεργασία

 
 
 
 
Ατόν
ΟΙΚΟΣ ΚΟΥΡΤΕΝΑΙ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ζοσλέν
κύριος του Κουρτεναί
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Λουδοβίκος ΣΤ΄
βασ. της Γαλλίας
1108 - 1137
ΟΙΚΟΣ ΚΑΠΕΤΙΔΩΝ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ζοσλέν Α΄
κόμης της Έδεσσας
 
Μιλές
κύριος του Κουρτεναί
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Λουδοβίκος Ζ΄
βασ. της Γαλλίας
1137 - 1180
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ζοσλέν Β΄
κόμης της Έδεσσας
 
Ρενώ Α΄
σύζ. Μωντ του Όουκαμπτον
 
Ελισάβετ
κυρία του Κουρτεναί
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Πέτρος Α΄
κύριος του Κουρτεναί
ΚΛΑΔΟΣ ΚΑΠΕΤΙΔΩΝ-ΚΟΥΡΤΕΝΑΙ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ζοσλέν Γ΄
κόμης της Έδεσσας
 
Ρενώ Β΄
βαρόνος του Όουκαμπτον
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Πέτρος Β΄
κύριος του Κουρτεναί
1216 - 1217
σύζ. Γιολάντα της Φλάνδρας
Λατίνα αυτ. της Κωνσταντινούπολης
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ροβέρτος
βαρόνος του Όυοκαμπτον
σύζ. Μέιρυ του Ντέβον
 
Φίλιππος Β΄
μάργραβος του Ναμύρ
1212 - 1226
 
Ροβέρτος
Λατίνος αυτ. της Κωνσταντινούπολης
1221 - 1228
 
Ερρίκος Β΄
μάργραβος του Ναμύρ
1226 - 1229
 
Βαλδουίνος Β΄
Λατίνος αυτ. της Κωνσταντινούπολης
1228 - 1261
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ιωάννης
βαρόνος του Όουκαμπτον
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Φίλιππος
τιτουλ. Λατ. αυτ. της ΚΠολης
σύζ. Βεατρίκη της Σικελίας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ούγος
βαρόνος του Όουκαμπτον
σύζ. Ελεονόρα Ντεσπένσερ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αικατερίνη Α΄ των Κουρτεναί
τιτουλ. Λατ. αυτ. της ΚΠολης
σύζ. Κάρολος
κόμης του Βαλουά
ΟΙΚΟΣ ΒΑΛΟΥΑ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ούγος
1ος/9ος κόμης του Ντέβον
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αικατερίνη Β΄ των Βαλουά
τιτουλ. Λατ. αυτ. της ΚΠολης
σύζ.: Φίλιππος Α΄
πρίγκιπας του Τάραντα
ΟΙΚΟΣ ΚΑΠΕΤΙΔΩΝ-ΑΝΖΟΥ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ούγος
2ος/10ος κόμης του Ντέβον
 
Θωμάς
ιππότης
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ούγος
διάδοχος του Ντέβον
 
Εδουάρδος
 
Γουλιέλμος
αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρυ
 
Φίλιππος
κύριος του Πάουντερχαμ
 
Πέτρος
καγκελάριος
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ούγος
διάδοχος του Ντέβον
 
Εδουάρδος
3ος/11ος κόμης του Ντέβον
 
 
 
 
 
Ριχάρδος
πρωθιερέας
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ούγος
4ος/12ος κόμης του Ντέβον
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Θωμάς
5ος/13ος κόμης του Ντέβον
 
Μαργαρίτα Λάνκαστερ-Μπωφόρ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Θωμάς
6ος/14ος κόμης του Ντέβον
 
Ιωάννης
7ος/15ος κόμης του Ντέβον

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Cleaveland 18
  2. Cleaveland 9
  3. Cleaveland 10
  4. Sanders, σσ. 69-70

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Cleaveland, Ezra. A Genealogical History of the Noble and Illustrious Family of Courtenay, Exeter, 1735
  • Runciman, Steven (1951) A History of the Crusades: Vols. I-II. Cambridge University Press
  • Sanders, I.J. (1960) English Baronies. Oxford
  • Kenneth Setton (1969) A History of the Crusades. Univ. Wisconsin