Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Πέτρος Β΄ της Γιουγκοσλαβίας (Петар II Карађорђевић, 6 Σεπτεμβρίου 19233 Νοεμβρίου 1970), επίσης γνωστός και ως Πέτρος Β΄ Καραγεώργεβιτς, ήταν ο τελευταίος Βασιλιάς της Γιουγκοσλαβίας, ο οποίος ανέλαβε τα ηνία της χώρας μετά τη δολοφονία του πατέρα του το 1934 και εκθρονίστηκε από το καθεστώς του Τίτο το 1945.[1][2][3][4]

Πέτρος Β΄
Petar II Karađorđević.jpg
Περίοδος9 Οκτωβρίου 1934 - 29 Νοεμβρίου 1945
ΠροκάτοχοςΑλέξανδρος Α΄
ΔιάδοχοςΚατάργηση της μοναρχίας
ΑντιβασιλέαςΠαύλος (1934 - 1941)
Γέννηση6 Σεπτεμβρίου 1923
Βελιγράδι, Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων
Θάνατος3 Νοεμβρίου 1970 (47 ετών)
Ντένβερ, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Τόπος ταφήςΕκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Όπλενατς
ΣύζυγοςΑλεξάνδρα της Ελλάδας
ΕπίγονοιΑλέξανδρος
ΟίκοςΚαραγεώργεβιτς
ΠατέραςΑλέξανδρος Α΄ της Γιουγκοσλαβίας
ΜητέραΜαρία της Ρουμανίας
ΘρησκείαΣέρβος Ορθόδοξος
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ο Πέτρος γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1923 στο Βελιγράδι και ήταν ο γιος του βασιλιά Αλεξάνδρου Α΄ της Γιουγκοσλαβίας και της βασίλισσας Μαρίας της Γιουγκοσλαβίας, κόρης του βασιλιά της Ρουμανίας Φερδινάνδου Α΄ και της βασίλισσας Μαρία της Ρουμανίας.[3] Κατά τη βάπτισή του ανάδοχοι ήταν ο βασιλιάς Γεώργιος Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και η τότε πριγκίπισσα Ελισάβετ του Ηνωμένου Βασιλείου.[3]

Ο πρίγκιπας αρχικά εκπαιδεύτηκε ιδιωτικά στο παλάτι του Βελιγραδίου και, έπειτα, στο Σχολείο Σαντρόιντ του Γουίλτσερ.[3] Στις 9 Οκτωβρίου 1934, όντας σε ηλικία 11 ετών, ανήλθε στο γιουγκοσλαβικό θρόνο, έπειτα από τη δολοφονία του πατέρα του βασιλιά Αλεξάνδρου Α΄ στη Μασσαλία, κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψης στη Γαλλία.[3] Εξαιτίας του νεαρού της ηλικίας του νέου μονάρχη, συστάθηκε μια αντιβασιλεία με αντιβασιλέα τον ξάδελφο του πατέρα του πρίγκιπα Παύλο της Γιουγκοσλαβίας.[3][5]

Παρά το γεγονός ότι ο βασιλιάς Πέτρος και οι σύμβουλοί του ήταν εντελώς ενάντιοι στη Ναζιστική Γερμανία, ο αντιβασιλέας Παύλος ενέταξε στις 25 Μαρτίου 1941 το Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας στο Τριμερές Σύμφωνο του Άξονα.[3] Δύο ημέρες αργότερα, ο βασιλιάς Πέτρος, σε ηλικία 17 ετών, ανακηρύχθηκε ενήλικος και, με την υποστήριξη των Βρετανών, απέκτησε την εξουσία μέσω πραξικοπήματος.[3][6]

Αναβάλλοντας την Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, η Γερμανία επιτέθηκε ταυτόχρονα στη Γιουγκοσλαβία και την Ελλάδα, στις 6 Απριλίου 1941. Η γιουγκοσλαβική κυβέρνηση αναγκάστηκε να παραδοθεί στις 17 Απριλίου.[3][7] Τα εδάφη της Γιουγκοσλαβίας προσαρτήθηκαν από την Ιταλία, τη Βουλγαρία, την Ουγγαρία και τη Γερμανία, ενώ σε άλλα εγκαταστάθηκαν κυβερνήσεις μαριονέτες των κατοχικών δυνάμεων.

Ο Πέτρος αυτοεξορίστηκε από τη χώρα μαζί με την κυβέρνησή του, έπειτα από την εισβολή των δυνάμεων του Άξονα.[3][8] Αρχικά, ο Γιουγκοσλάβος βασιλιάς και οι υπουργοί της κυβέρνησής του κατέφυγαν στην Ελλάδα, ενώ κατέληξαν στο Κάιρο της Αιγύπτου.[3][9] Τον Ιούνιο του 1941 ο Πέτρος έφτασε στο Λονδίνο, όπου βρίσκονταν ήδη πολλές άλλες εξόριστες κυβερνήσεις της κατεχόμενης Ευρώπης.[3]

Ο βασιλιάς ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, πριν να ενταχθεί στην Βρετανική Βασιλική Αεροπορία.[3] Το 1942 πραγματοποίησε επίσκεψη στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, όπου συναντήθηκε με τον πρόεδρο Φραγκλίνο Ρούζβελτ και τον Καναδό πρωθυπουργό Γουίλιαμ Λίον Μακένζι Κινγκ. Η περιοδεία του δεν πέτυχε το στόχο της εξασφάλισης της υποστήριξης των Συμμάχων για την εξόριστη γιουγκοσλαβική κυβέρνηση.[10] Ο Ρούζβελτ και ο Τσώρτσιλ είχαν ήδη εκφράσει την υποστήριξή τους προς τους κομμουνιστές παρτιζάνους του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο.[3]

Ο Πέτρος, εν τω μεταξύ, παντρεύτηκε στο Λονδίνο στις 20 Μαρτίου 1944 την τρίτη εξαδέλφη του, πριγκίπισσα Αλεξάνδρα της Ελλάδας, κόρη του βασιλιά Αλέξανδρου και της Ασπασίας Μάνου.[3][11] Μαζί απέκτησαν έναν γιο, τον πρίγκιπα Αλέξανδρο, γεννημένο στις 17 Ιουλίου 1945.[3][12]

Ο Πέτρος εκθρονίστηκε από την Κομμουνιστική Συντακτική Συνέλευση της Γιουγκοσλαβίας, στις 29 Νοεμβρίου 1945.[3] Μετά τον πόλεμο, εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες.[3] Έπειτα από πολλά χρόνια, κατά τα οποία έπασχε από κίρρωση του ήπατος, πέθανε στο Ντένβερ στις 3 Νοεμβρίου 1970, σε ηλικία 47 ετών.[3] Αιτία του θανάτου του ήταν μια αποτυχημένη μεταμόσχευση ήπατος. Ενταφιάστηκε στο Μοναστήρι του Αγίου Σάββα στο Λίμπερτιβιλ του Ιλινόις.[3][13][14] Το 2013 η σωρός του επαναπατρίσθηκε στη Σερβία και ενταφιάστηκε στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Όπλενατς.[3][15]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. http://www.worldstatesmen.org/Serbia.html
  2. http://www.hssaatio.fi/wp-content/uploads/2015/10/European_Pirate_Parties_and_the_Politics_of_Communication.pdf
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 3,13 3,14 3,15 3,16 3,17 3,18 3,19 3,20 http://www.royalfamily.org/dynasty/hm-king-peter-ii-of-yugoslavia/
  4. http://www.chicagomag.com/Chicago-Magazine/The-312/January-2013/The-Odd-Life-and-Curious-Burial-Place-of-King-Peter-II-Yugoslavias-Deposed-Monarch/
  5. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2016. 
  6. http://www.bbc.com/news/world-europe-22671634
  7. https://artemisiasroyalden.wordpress.com/2013/01/18/peter-ii-of-yugoslavia-and-alexandra-of-greece-and-denmark/
  8. http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/europe/serbia/10022862/Yugoslavias-exiled-Queen-returns-home-at-long-last.html
  9. http://m.washingtonpost.com/national/remains-of-last-yugoslav-king-peter-ii-karadjordjevic-returned-from-us-to-serbia/2013/01/22/ccbc58f2-64a6-11e2-889b-f23c246aa446_story.html[νεκρός σύνδεσμος]
  10. https://www.britannica.com/biography/Peter-II-king-of-Yugoslavia
  11. http://www.unofficialroyalty.com/king-peter-ii-of-yugoslavia/
  12. http://edition.cnn.com/2014/12/18/world/europe/serbian-crown-prince/
  13. http://photoblog.nbcnews.com/_news/2013/01/23/16664297-only-european-king-buried-on-us-soil-goes-back-home?lite
  14. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2016. 
  15. http://www.bbc.co.uk/news/world-europe-22671634