Ποδοχώρι Καβάλας

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 40°49′52″N 24°01′29″E / 40.83112°N 24.02483°E / 40.83112; 24.02483

Το Ποδοχώρι (μέχρι το 1926 Ποδογόριανη[1]) είναι χωριό του Δήμου Παγγαίου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολική Μακεδονία και Θράκη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 608 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 220 μέτρων, στους πρόποδες του Παγγαίου, 42 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Καβάλας. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ορφανού, και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Ποδοχωρίου.[2] Στην τοπική κοινότητα Ποδοχωρίου βρίσκεται επίσης και το Κοκκινοχώρι Καβάλας. Στο χωριό λειτουργεί βιομηχανικός μύλος για την παραγωγή αλευριού.[3] Έχει χαρακτηριστεί ως παραδοσιακός οικισμός με το ΦΕΚ 594/Δ/13-11-1978.

Ποδοχώρι
Άποψη του χωριού
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ποδοχώρι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΑνατολική Μακεδονία και Θράκη
ΔήμοςΠαγγαίου
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΚαβάλας
Υψόμετρο220
Πληθυσμός608 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΠοδογόριανη

Ιστορικά στοιχείαΕπεξεργασία

Στη θέση Γιαλίμια στα νοτιοανατολικά του οικισμού υπάρχει οικισμός προϊστορικών και πρώιμων ιστορικών χρόνων με ορατά επιφανειακά λείψανα.[4] Μέσα στο χωριό, δίπλα στην εκκλησία έχει εντοπιστεί κεραμική ελληνιστικής-μεταβυζαντινής εποχής.[5] Στο δρόμο προς Ακροπόταμο έχουν εντοπιστεί ερείπια τρίκλητης παλαιοχριστιανικής βασιλικής.[6] Το χωριό αναφέρεται σε περιουσιακό κατάστιχο της Μονής Ιβήρων το οποίο χρονολογείται από το 1104.

Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, είχε μικτό πληθυσμό Ελλήνων και Τούρκων, με πλειοψηφία Ελλήνων,[7] ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Ποδοχώρι εγκαταστάθηκαν 115 οικογένειες Ελλήνων προσφύγων[8], προερχόμενες από την Καππαδοκία.[9]

ΑξιοθέαταΕπεξεργασία

  • Στη όχθη του ρέματος Κρυόρεμα βρίσκεται οθωμανικό λουτρό. Το λουτρό, διαστάσεων 6,60 επί 4,50 μ., αποτελείται από δύο χώρους, έναν ορθογώνιο προθάλαμο και την τετράγωνη κυρίως αίθουσα, η οποία στεγάζεται με πλίνθινο θόλο. Το μνημείο χρονολογείται πιθανότατα τον 17ο αιώνα και ήταν τμήμα μεγαλύτερου κτιριακού συγκροτήματος.[10]
  • Στη θέση Παλαιοκκλήσια, σε απόσταση 100 μ. από το δρόμο Ποδοχωρίου – Ακροποτάμου, βρίσκονται τα ερείπια τρίκλητης παλαιοχριστιανικής βασιλικής με ζωγραφισμένους τοίχους και επιτοίχιο ψηφιδωτό διάκοσμο. Η βασιλική ήταν ξυλόστεγη και σώζεται ο νάρθηκας, ο εξωνάρθηκας, το βαπτιστήριο και ψηφιδωτά.[6][11][12]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Ποδογόριανη -- Ποδοχώρι». Πανδέκτης. Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2017. 
  2. «Ποδοχώριον (Καβάλας)». Διοικητικές μεταβολές οικισμών. ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2017. 
  3. «Μύλοι Λούλη - Επικοινωνία». Μύλοι Λούλη. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2017. 
  4. «Κήρυξη είκοσι πέντε (25) αρχαιολογικών χώρων του δήμου Ορφανού Καβάλας». Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2017. 
  5. «Αναοριοθέτηση αρχαιολογικού χώρου του όρους Παγγαίου». 2011. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2017. 
  6. 6,0 6,1 «Άτλας των Χριστιανικών Μνημείων του Αιγαίου». Υπουργείο Αιγαίου. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2017. 
  7. «Ο πληθυσμός της περιοχής Πράβι (Ελευθερούπολη)». Δημήτρης Λιθοξόου. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2017. 
  8. «Εγκατάσταση προσφύγων - Γραφείο Καβάλας (Καβάλλας)». Δημήτρης Λιθοξόου. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2017. 
  9. Συμεών Κοιμίσογλου, Καππαδοκία. Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Ελλήνων Ιστορία, Πίστη, Πολιτισμός, ILP Productions, Θεσσαλονίκη 2005, σελ. 432-433.
  10. «Χαρακτηρισμός οθωμανικού λουτρού, κοινότητας Ποδοχωρίου, επαρχίας Παγγαίου, Ν. Καβάλας, ως ιστορικού διατηρητέου μνημείου». 2008. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2017. [νεκρός σύνδεσμος]
  11. Μπαΐρα Κλειώ (17 Μαρτίου 2007). «Τουριστικοί Προορισμοί Δήμου Ορφανού». Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκη. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2017. [νεκρός σύνδεσμος]
  12. «Καθαρίζουν χώρους αρχαιολογικής σημασίας στον δήμο Παγγαίου εν όψει συνεδρίου». kavala-portal.gr. 12 Οκτωβρίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2017.