Άνοιγμα κυρίου μενού

Ποιμενικό Καστοριάς

εγκαταλειμμένος οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 40°36′37″N 21°20′54″E / 40.61028°N 21.34833°E / 40.61028; 21.34833

Ποιμενικό Καστοριάς
Babchor, Aegean Macedonia.JPG
Το ποιμενικό (Μπαψόρι) Καστοριάς σε φωτογραφία έτους 1932
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Ποιμενικό Καστοριάς
40°39′52″N 21°19′56″E
ΧώραΕλλάδα
Γεωγραφική υπαγωγήΠεριφερειακή Ενότητα Καστοριάς
Ζώνη ώραςUTC+02:00 (επίσημη ώρα)
UTC+03:00 (θερινή ώρα)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το Ποιμενικόν Καστοριάς (Βαψώρι ή Μπαψόρι[1], όπως ήταν γνωστό προπολεμικά) μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου (1949) έμεινε ακατοίκητο.[2] Βρίσκεται βορειο-δυτικά της κορυφής Βιτσίου σε απόσταση μικρότερη των 5 χλμ. Απέχει από την πόλη της Καστοριάς 22χλμ. ανατολικά από τον επαρχιακό οδικό άξονα Βυσσινιάς-Αγίου Αντωνίου και σε απόσταση τριών χιλιομέτρων από την είσοδο του χωριού Αγίου Αντωνίου.

ΙστορίαΕπεξεργασία

Αναφέρεται ως Μπάμπουρ με 720 χριστιανούς ορθόδοξους από το Γάλλο χαρτογράφο Annet Synvet, καθηγητή γεωγραφίας στο Oθωμανικό Λύκειο της Κωνσταντινούπολης.[3] Αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα το 1918 μαζί με τον οικισμό Καλύβια Βιτσίου, όπου τους θερινούς μήνες μετέφεραν θεσσαλοί κτηνοτρόφοι τα πρόβατά τους.[4] Στα οθωμανικά κατάστιχα στα τέλη του 15ου αι. αναφέρονται 87 οικογένειες.[5]

Πληθυσμιακά στοιχείαΕπεξεργασία

Απογραφή 1886 1900 1905 1913 1920 1928 1940 1951
Πληθυσμός 1.000[6] 1.080[7] 1.360[8] 1.216 [9] 959[10] 839[11][12] 854[13][14] 0[15]

Από τη σύγκριση των στοιχείων των ετών 1920 και 1928, αν ληφθεί υπόψη η διαφορά μεταξύ γεννήσεων και θανάτων και η μη εγκατάσταση προσφύγων μετά το 1922, συνάγεται να μεταναστεύσανε στη Βουλγαρία οικειοθελώς λιγότεροι από 100 κάτοικοι βάσει του υπογραφέντος Πρωτόκολλου Πολίτη -Καλφώφ στις 29.9.1924, αντιστοίχων τότε υπουργών των εξωτερικών Ελλάδος και Βουλγαρίας.[16]

Παραπομπές-ΣημειώσειςΕπεξεργασία

  1. Βαψώρι Καστορίας, αποτέλεσε ομώνυμη κοινότητα μαζί με τον οικισμό Καλύβια Βιτσίου [ΦΕΚ 259 / 21.12.1918].
  2. Βαψώριον Καστορίας: Έρημο. Διά διατάγματος της 20.9.55 μετωνομάσθη "Ποιμενικόν" (ΦΕΚ 278, τ. Α΄ 1955) [Απογραφή 1951].
  3. A. Synvet, Les Grecs de l'Empire ottoman: Etude statistique et ethnographique, Κωνσταντινούπολη, 1878, σελ. 56. (pdf) (Γαλλικά)
  4. ΦΕΚ 259/21.12.1918
  5. Δημήτρης Λιθοξόου, Πληθυσμός και οικισμοί της περιοχής Καστοριάς
  6. Παψόρι Καστορίας: «Χωρίου έχοντος 1.000 χριστιανούς, εκκλησίαν, σχολείον αρρένων, 2 χάνια και κρήνας» [Σχινάς 1886]
  7. Бабчоръ / Костурска каза, 1.080 χριστιανοί Βούλγαροι [Кънчов 1900].
  8. D.M.Brankoff, Γραμματέας του βουλγαρικού εξαρχάτου (ως συνάγεται τα στοιχεία είναι διογκωμένα σε σχέση με το 1900). «Εξαρχικό χωριό», αν και το 1902 [πριν από την ένοπλη φάση του Μακεδονικού αγώνα 1904-1908] οι 70 από τις 177 οικογένειες ήταν πατριαρχικές [Γούναρης]
  9. Απαρίθμηση
  10. Ελληνική απογραφή 1920, σελ. ξ' Πίνακας 2*
  11. Ελληνική απογραφή 1928, σελ. 287
  12. Ομοδημότες 839, ετεροδημότες 5, δημότες που απογράφτηκαν αλλού 54, ήτοι σύνολο 898. Κανένας πρόσφυγας του έτους 1922
  13. Ελληνική απογραφή 1940, σελ. 51
  14. Νόμιμος πληθυσμός 918 κάτοικοι έναντι των 854 απογραφέντων
  15. Ελληνική απογραφή 1951, σελ. 271
  16. Εθνικό Αρχείο διδακτορικών διατριβών

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία