Μια Πόλη που μαθαίνει προωθεί τη διά βίου μάθηση για όλους. Σύμφωνα με την UNESCO, ως «Πόλη που μαθαίνει» ορίζεται μια πόλη η οποία:

  • κινητοποιεί αποτελεσματικά τους πόρους της σε όλους τους τομείς για την προώθηση της συμμετοχικής μάθησης από τη βασική έως την ανώτερη εκπαίδευση,
  • αναζωογονεί τη μάθηση στις οικογένειες και τις κοινότητες,
  • διευκολύνει την μάθηση για/και (σ)τον χώρο εργασίας,
  • επεκτείνει τη χρήση σύγχρονων τεχνολογιών μάθησης,
  • βελτιώνει την ποιότητα και την αριστεία της μάθησης,
  • προωθεί μια κουλτούρα μάθησης καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής.

Με αυτόν τον τρόπο, η πόλη ενισχύει την ατομική ενδυνάμωση και την κοινωνική ένταξη, την οικονομική ανάπτυξη και την πολιτιστική ευημερία καθώς επίσης και την αειφόρο ανάπτυξη[1].

ΠεριγραφήΕπεξεργασία

Η δια βίου μάθηση αποτελεί το θεμέλιο για μια βιώσιμη κοινωνική, οικονομική και περιβαλλοντική ανάπτυξη. Η ιδέα της μάθησης καθ 'όλη τη διάρκεια του βίου είναι βαθιά ριζωμένη σε όλους τους πολιτισμούς. Ωστόσο, καθίσταται όλο και πιο επιτακτική στον σημερινό, δυναμικά μεταβαλλόμενο κόσμο, όπου συνεχώς επαναπροσδιορίζονται κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά πρότυπα. Μελέτες έχουν δείξει ότι οι δια βίου εκπαιδευόμενοι - οι πολίτες, δηλαδή, που αποκτούν νέες γνώσεις, δεξιότητες και συμπεριφορές σε ένα ευρύ φάσμα γνωστικών πεδίων - είναι καλύτερα εξοπλισμένοι στην προσπάθειά τους να προσαρμοστούν στις αλλαγές του περιβάλλοντός τους. Η διά βίου μάθηση και η κοινωνία της μάθησης οφείλουν, κατά συνέπεια, να διαδραματίσουν ζωτικό ρόλο στην ενίσχυση των πολιτών και στην πραγματοποίηση της μετάβασης σε αειφόρες κοινωνίες.

Ενώ οι εθνικές κυβερνήσεις είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνες για τη δημιουργία στρατηγικών για την οικοδόμηση κοινωνιών μάθησης, οι διαρκείς αλλαγές απαιτούν δέσμευση σε τοπικό επίπεδο. Μια κοινωνία μάθησης πρέπει να οικοδομηθεί βήμα βήμα: επαρχία - επαρχία, πόλη - πόλη, και κοινότητα - κοινότητα.

Παγκόσμιο Δίκτυο Πόλεων που μαθαίνουν (GNLC) της UNESCOΕπεξεργασία

Το Παγκόσμιο Δίκτυο «Πόλεων που μαθαίνουν» της UNESCO είναι ένα διεθνές δίκτυο που φιλοδοξεί να παρέχει έμπνευση, τεχνογνωσία και βέλτιστες πρακτικές στις πόλεις-μέλη του. Οι «Πόλεις που μαθαίνουν» σε κάθε στάδιο της ανάπτυξης τους δύναται να ωφεληθούν σημαντικά μέσω της ανταλλαγής ιδεών με άλλες πόλεις, καθώς ενδεχόμενες λύσεις για ζητήματα που προκύπτουν κατά την πορεία  μπορεί να έχουν ήδη εντοπιστεί και εφαρμοστεί σε άλλες πόλεις.

Το GNLC της UNESCO υποστηρίζει και βελτιώνει τις πρακτικές της διά βίου μάθησης σε διάφορες πόλεις του κόσμου:

  • προωθώντας τον διάλογο και την αμοιβαία μάθηση μεταξύ των πόλεων μελών. - σφυρηλατώντας στενούς δεσμούς,
  • προωθώντας συνεργασίες,
  • παρέχοντας δυνατότητες ανάπτυξης,
  • αναπτύσσοντας μηχανισμούς για την ενθάρρυνση και την αναγνώριση της προόδου που συντελείται στη δημιουργία πόλεων που μαθαίνουν[2].

Ελληνικές Πόλεις που συμμετέχουν στο Δίκτυο GNLCΕπεξεργασία

Σε αυτό το Διεθνές Δίκτυο συμμετέχουν έως σήμερα 199 πόλεις από 47 χώρες. Από την Ελλάδα συμμετέχουν συνολικά 12 πόλεις, γεγονός που καθιστά τη χώρα μας 1η σε συμμετοχές στην Ευρώπη και συνολικά 3η κόσμο – πίσω από το Καμερούν (56 πόλεις) και την Δημοκρατία της Κορέας (35 πόλεις)[3].

Πιο συγκεκριμένα, οι ελληνικές πόλεις που συμμετέχουν στο Δίκτυο είναι:

  • Αθήνα[4]
  • Ελευσίνα[5]
  • Ηράκλειο[6]
  • Θέρμη[7]
  • Κορδελιό-Εύοσμος[8]
  • Λάρισα[9]
  • Λέσβος
  • Πυλαία-Χορτιάτης[10]
  • Σάμος[11]
  • Σέρρες[12]
  • Τρίκαλα[13]
  • Βόλος[14]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «What is a Learning City? - International Conference on Learning Cities 2017» (στα αγγλικά). International Conference on Learning Cities 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-05-11. https://web.archive.org/web/20180511023037/http://learningcities2017.org/learning-cities/what-is-a-learning-city/. Ανακτήθηκε στις 2018-04-26. 
  2. «UNESCO Global Network of Learning Cities | UIL» (στα αγγλικά). 2015-10-22. http://uil.unesco.org/lifelong-learning/learning-cities. Ανακτήθηκε στις 2018-04-26. 
  3. «http://uil.unesco.org/lifelong-learning/learning-cities» (PDF).  Εξωτερικός σύνδεσμος στο |title= (βοήθεια)
  4. «Athens | UIL» (στα αγγλικά). 2017-08-23. http://uil.unesco.org/city/athens. Ανακτήθηκε στις 2018-04-26. 
  5. «Elefsina | UIL» (στα αγγλικά). 2017-08-16. http://uil.unesco.org/city/elefsina. Ανακτήθηκε στις 2018-04-26. 
  6. «Heraklion | UIL» (στα αγγλικά). 2017-10-12. http://uil.unesco.org/city/heraklion. Ανακτήθηκε στις 2018-04-26. 
  7. «Θέρμη Πόλη που Μαθαίνει Thermi Learning City». thermilearning.blogspot.gr. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2018. 
  8. «Kordelio-Evosmos | UIL» (στα αγγλικά). 2017-10-12. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-07-06. https://web.archive.org/web/20180706044236/http://uil.unesco.org/city/kordelio-evosmos. Ανακτήθηκε στις 2018-04-26. 
  9. «Larissa | UIL» (στα αγγλικά). 2017-08-08. http://uil.unesco.org/city/larissa. Ανακτήθηκε στις 2018-04-26. 
  10. «Pilea-Hortiatis | UIL» (στα αγγλικά). 2017-08-14. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-07-05. https://web.archive.org/web/20180705052859/http://uil.unesco.org/city/pilea-hortiatis. Ανακτήθηκε στις 2018-04-26. 
  11. «Samos | UIL» (στα αγγλικά). 2017-10-12. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-07-05. https://web.archive.org/web/20180705053105/http://uil.unesco.org/city/samos. Ανακτήθηκε στις 2018-04-26. 
  12. «Serres | UIL» (στα αγγλικά). 2017-08-24. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-07-06. https://web.archive.org/web/20180706044215/http://uil.unesco.org/city/serres. Ανακτήθηκε στις 2018-04-26. 
  13. «Trikala | UIL» (στα αγγλικά). 2017-08-14. http://uil.unesco.org/city/trikala. Ανακτήθηκε στις 2018-04-26. 
  14. «Volos | UIL» (στα αγγλικά). 2017-10-12. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-07-05. https://web.archive.org/web/20180705053513/http://uil.unesco.org/city/volos. Ανακτήθηκε στις 2018-04-26.