Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Ράσελ Άλαν Χαλς (Russell Alan Hulse, γεννημένος 28 Νοεμβρίου 1950) είναι Αμερικανός φυσικός και βραβευμένος το 1993 με το νόμπελ φυσικής, από κοινού με τον σύμβουλο της διατριβής του Τζόσεφ Χούτον Τέιλορ για την ανακάλυψη του δυαδικού πάλσαρ PSR B1913+16. Πιο συγκεκριμένα βραβεύτηκε για «την ανακάλυψη ενός νέου τύπου πάλσαρ, μια ανακάλυψη η οποία έχει ανοίξει το δρόμο για νέες δυνατότητες στη μελέτη της βαρύτητας». Είναι ειδικός στα πάλσαρ και στα βαρυτικά κύματα.

Ράσελ Άλαν Χαλς
Russell Alan Hulse.jpg
Γέννηση 28  Νοεμβρίου 1950[1]
Νέα Υόρκη
Υπηκοότητα Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Σπουδές Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης στο Άμχερστ, Cooper Union και Λύκειο Επιστημών του Μπρονξ
Βραβεύσεις Βραβείο Νόμπελ Φυσικής (1993), Συνεργάτης της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσικής και Fellow of the AAAS
Επιστημονική σταδιοδρομία
Ερευνητικός τομέας φυσική
Ιδιότητα αστρονόμος και φυσικός
Διδακτορικός καθηγητής Τζόσεφ Χούτον Τέιλορ

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ο Χαλς γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και φοίτησε στο επιστημόνικο λύκειο του Μπρονξ και στο Κούπερ Γιούνιον πριν μετακομίσει στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης στο Άμχερστ (διδακτορικό στη φυσική το 1975). Ενώ εργαζόταν στη διδακτορική διατριβή του, ήταν υπότροφος στο Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο στο Πουέρτο Ρίκο, το οποίο διαχειριζόταν τότε το πανεπιστήμιο Κορνέλ.[2] Εκεί εργάστηκε μαζί με τον Τέιλορ σε μια μεγάλης κλίμακας έρευνα για πάλσαρ. Κατά τη διάρκεια αυτής της εργασίας βρέθηκε το πρώτο δυαδικό πάλσαρ.

Το 1974, ο Χαλς και ο Τέιλορ ανακάλυψαν το δυαδικό πάλσαρ PSR B1913+16, το οποίο αποτελείται από ένα πάλσαρ και ένα σκοτεινό συνοδό αστέρα. Οι Χαλς, Τέιλορ και άλλοι συνεργάτες χρησιμοποίησαν αυτό το πρώτο δυαδικό πάλσαρ για ελέγχους μεγάλης ακρίβειας στη γενική σχετικότητα, δείχνοντας την ύπαρξη της βαρυτικής ακτινοβολίας, όπως αποκαλείται η ενέργεια που μεταφέρουν τα βαρυτικά κύματα. Το 1979, οι ερευνητές ανακοίνωσαν την ύπαρξη μικρών μεταβολών την τροχιά του πάλσαρ όπως αυτές προβλέπονταν από τη γενική σχετικότητα, αποδεικνύοντας ότι το σύστημα εκπέμπει βαρυτικά κύματα. Αυτή ήταν η πρώτη πειραματική απόδειξη της ύπαρξης των κυμάτων.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία