Άνοιγμα κυρίου μενού


Ο Ρακίνας ή Ζαν Ρασίν (Jean Racine, 22 Δεκεμβρίου 1639 - 21 Απριλίου 1699) ήταν Γάλλος δραματουργός, ένας από τους τρεις μεγάλους θεατρικούς συγγραφείς στη Γαλλία του 17ου αιώνα (μαζί με τον Μολιέρο και τον Πιέρ Κορνέιγ) και σημαντική προσωπικότητα της δυτικής λογοτεχνικής παράδοσης.

Ρακίνας
Jean racine.jpg
ΌνομαΡακίνας
Γέννηση22 Δεκεμβρίου 1639
Λα Φερτέ-Μιλόν, Βασίλειο της Γαλλίας
Θάνατος21 Απριλίου 1699 (59 ετών)
Παρίσι, Βασίλειο της Γαλλίας
Επάγγελμα/
ιδιότητες
θεατρικός συγγραφέας, ποιητής, μεταφραστής, δημιουργός γραπτών έργων, λιμπρετίστας και ιστορικός[1]
ΕθνικότηταΓαλλική
ΥπηκοότηταΒασίλειο της Γαλλίας
Σχολές φοίτησηςΛύκειο Σαν-Λουί
ΕίδηΤραγωδία, Κωμωδία
Αξιοσημείωτα έργαΑνδρομάχη, Βρεττανικός, Φαίδρα, Αθαλία
Σύζυγος(οι)Catherine de Romanet
ΤέκναJean-Baptiste Racine και Louis Racine
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τoν συγγραφέα
Ζαν Ρασίν

Γεννήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου του 1639 στο Λα Φερτέ-Μιλόν της Πικαρδίας και πέθανε στις 21 Απριλίου του 1699 στο Παρίσι. Η μητέρα του πέθανε το 1641 και ο πατέρας του το 1643.

Το 1649 μπήκε στο μοναστήρι Πορ-Ρουαγιάλ όπου και τάφηκε όταν πέθανε το 1699 δίπλα στους παλιούς καθηγητές του σύμφωνα με την διαθήκη του που έγραψε το 1689. Το 1658 πήγε στο Παρίσι και σπούδασε στο κολέγιο του Αρκούρ (Harcourt). Το 1661 ο Ρακίνας βρέθηκε στο Βρε στο νότο της Γαλλίας κοντά σε έναν θείο του ο οποίος ήταν αξιωματούχος της εκκλησίας. Το 1663 έγραψε ωδές για τον Λουδοβίκο 14ο και παρουσιάστηκε στην Αυλή του βασιλιά. Το 1666 οι σχέσεις του με το Πορ-Ρουαγιάλ ήρθαν σε ρήξη καθώς οι δάσκαλοί του θεωρούν το θέατρό του ανήθικο. Όμως το 1677 παντρεύεται,ονομάζεται μαζί με τον Μπουαλό, ιστοριογράφος του βασιλιά, εγκαταλείπει την έντονη ζωή και υιοθετεί έναν αυστηρό τρόπο ζωής. Το 1679 συμφιλιώνεται με το Πορ-Ρουαγιάλ. Το 1676 κυκλοφόρησε η συλλογική έκδοση των έργων του Ρακίνα. Πηγή έμπνευσης των έργων του υπήρξαν η ιστορία και οι τραγωδίες των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων συγγραφέων, όπως του Ευριπίδη και του Σενέκα, περί το τέλος δε της ζωής του και η Βίβλος (Εσθήρ, Αθαλία) .

ΈργαΕπεξεργασία

  • La Thébaïde (Η Θηβαΐδα,1664)
  • Alexandre le Grand (Μέγας Αλέξανδρος, 1664)
  • Andromaque (Ανδρομάχη 1667)
  • Les Plaideurs (Οι δικομανείς, 1668)
  • Britannicus (Βρεττανικός 1669)
  • Bérénice (Βερενίκη 1670)
  • Bajazet (Βαγιαζήτ, 1672)
  • Mithridate (Μιθριδάτης 1673)
  • Iphigénie (Ιφιγένεια 1674)
  • Phèdre (Φαίδρα, 1677) ― ελλην.μετάφρ.Στρ.Πασχάλης ("Ίκαρος")
  • Esther (Εσθήρ, 1689) ― ελλην.μετάφρ.Δ.Βικέλας, 1851
  • Athalie (Αθαλία, 1691)

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία


  1. Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.