Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ (Marie Ségolène Royal, 22 Σεπτεμβρίου 1953) είναι Γαλλίδα πολιτικός, υποψήφια του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος για τις προεδρικές εκλογές του 2007.

Σεγκολέν Ρουαγιάλ
Ségolène Royal - Janvier 2012.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Ségolène Royal (Γαλλικά)
Προφορά
Γέννηση22  Σεπτεμβρίου 1953[1][2][3][4][5]
Ouakam
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
ΘρησκείαΚαθολικισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[6]
ΣπουδέςUniversity Nancy II
Εθνική Σχολή Διοίκησης (1978–1980)
Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού
University of Lorraine
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
δικηγόρος[7]
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΣοσιαλιστικό Κόμμα
Οικογένεια
ΣύντροφοςΦρανσουά Ολλάντ (1978–2007)
ΤέκναJulien Hollande
Flora Hollande
Thomas Hollande
Clémence Hollande
ΓονείςJacques Royal και d:Q67143681
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΒουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης (1988–1992, Deux-Sèvres' 2nd constituency)[8]
περιφερειακός σύμβουλος
πρέσβης της Γαλλίας (από 2017)[9]
d:Q63154863 (2004–2014)
Βουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης (1993–1997, Deux-Sèvres' 2nd constituency)[8]
Βουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης (Ιουνίου 1997 – Ιουλίου 1997, Deux-Sèvres' 2nd constituency)[8]
Βουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης (2002–2007, Deux-Sèvres' 2nd constituency)[8]
Ιστότοπος
http://www.desirsdavenir.org
Υπογραφή
Segolene Royal signature..jpg
Commons page Σχετικά πολυμέσα


ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στη Σενεγάλη στις 22 Σεπτεμβρίου 1953. Δεν έχει υπάρξει παντρεμένη. Συζούσε από τα τέλη της δεκαετίας '70 μέχρι το 2007 με τον μετέπειτα νικητή των προεδρικών εκλογών της Γαλλίας του 2012, Φρανσουά Ολλάντ (François Hollande, επίσης διατελέσαντα πρόεδρο του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Γαλλίας από το 1997 έως το 2008), μη καν έχοντας χρήση του νόμου περί της "πολιτικής ένωσης" (που επίσημα αναγνωρίζει τη συμβίωση δύο ατόμων ανεξαρτήτως φύλου), παρά την σχετική φημολογία που υπήρχε. Καρπός αυτής της συμβίωσης τα τέσσερα παιδιά τους, Τομά, Κλεμάνς, Ζυλιά και Φλορά. Η δημόσια ανακοίνωση τερματισμού της σχέσης τους το βράδυ του 2ου γύρου των βουλευτικών εκλογών του Ιουνίου του 2007, ήρθε ως είδηση μέσω πρακτορείου ειδήσεων. Σύμφωνα με κατοπινά δημοσιεύματα του Guardian, η Ρουαγιάλ είχε ζητήσει από τον επί 30ετίας σύντροφό της να "εγκαταλείψει τον κοινό χώρο διαβίωσής τους και να αφοσιωθεί στο νέο του ερωτικό εδιαφέρον, το οποίο λεπτομερώς αναφέρεται στον Τύπο" της εποχής (εννοώντας την ήδη επί ενός έτους κρυφή σχέση του με την δημοσιογράφο Valérie Trierweiler).

Σπούδασε στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών και στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης του Παρισιού. Έγινε δικαστής διοικητικών δικαστηρίων και το 1982 προσελήφθη στο επιτελείο του Φρανσουά Μιτεράν.

Πολιτική καριέραΕπεξεργασία

Διετέλεσε πολλές φορές βουλευτής. Ήταν Υπουργός Περιβάλλοντος στην Κυβέρνηση του Πιέρ Μπερεγκοβουά μεταξύ των ετών 1992 και 1993, υποψήφια Πρόεδρος του Γαλλικού Κοινοβουλίου, Υφυπουργός Παιδείας και Υφυπουργός Οικογένειας στην Κυβέρνηση του Λιονέλ Ζοσπέν μεταξύ των ετών 2000 και 2002. Στις περιφερειακές εκλογές εξελέγη πρόεδρος περιφέρειας (αντίστοιχο του νομάρχη) με ποσοστό 55%.

Στις 16 Νοεμβρίου 2006 εξελέγη από τα μέλη του Σοσιαλιστικού Κόμματος υποψήφια του κόμματος αυτού για τις Προεδρικές Εκλογές του 2007.

Προκειμένου να εμπλακούν οι πολίτες στις πολιτικές διαδικασίες, πρότεινε την αξιολόγηση των πεπραγμένων των εκλεγμένων πολιτικών από επιτροπές πολιτών, που θα αναδεικνύονται μέσω κλήρωσης. Η πρόταση αυτή προκάλεσε αμέσως ζωηρές αντιδράσεις πολιτικών και αρθρογράφωνς τόσο της δεξιάς όσο και της αριστεράς, που την παρομοίασαν με το Μάο, τους αβράκωτους του 1793, τον Πεταίν, τον Πολ Ποτ, τους σοβιετικούς, επειδή κατά τη γνώμη τους "'πρόκειται για ένα μέτρο που γειτνιάζει με την ηλιθιότητα", που "ενστερνίζεται το λαϊκισμό, που θα κάνει χαρούμενη την ακροδεξιά", και αντίδραση του συλλόγου δημάρχων της Γαλλίας.

Σε επίσκεψή της στην Κίνα, στις 9 Ιανουαρίου 2007, έκανε αναφορά στην έλλειψη προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Εκλογές 2007Επεξεργασία

Στον πρώτο γύρο των εκλογών, στις 22 Απριλίου του 2007, η Ρουαγιάλ ήρθε δεύτερη , με γύρω στο 26% των ψήφων, έναντι 31% για το Νικολά Σαρκοζύ, ο οποίος την κέρδισε τελικά στο δεύτερο γύρο, στις 6 Μαΐου 2007, με 53% των ψήφων έναντι 46% για εκείνη.

Υποψήφια για την ηγεσία του Σοσιαλιστικού ΚόμματοςΕπεξεργασία

Στις 18 Μαΐου του 2008 η Ρουαγιάλ ανακοίνωσε επίσημα την πρόθεσή της να διεκδικήσει την ηγεσία του Σοσιαλιστικού Κόμματος[10].

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 (Γαλλικά) Sycomore. www.assemblee-nationale.fr/sycomore/index.asp. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Segolene-Royal. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 FemBio. 23747. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 FemBio. 30972. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 Munzinger-Archiv. 00000020457. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12095851m. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  7. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 «Assemblée nationale ~ Les députés : Mme Ségolène Royal». Ανακτήθηκε στις 3  Σεπτεμβρίου 2017.
  9. lelab.europe1.fr/segolene-royal-annonce-avoir-accepte-le-poste-dambassadrice-pour-les-poles-arctique-et-antarctique-3372878.
  10. Ελεύθερος Τύπος, 18/05/2008