Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Σπύρος Δάσιος (1870 - 23 Δεκεμβρίου 1943) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και Νομάρχης.

Σπύρος Δάσιος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1870
Θάνατος23  Δεκεμβρίου 1943
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδημοσιογράφος
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΝομάρχης Αχαΐας και Ήλιδος
Νομάρχης Κεφαλληνίας
Νομάρχης Αττικής και Βοιωτίας

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Καταγόταν από αρχοντική οικογένεια της Κορίνθου.[1]

Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Ο Γεώργιος Δροσίνης το 1898 του μεταβίβασε τη διεύθυνση της εφημερίδας "Εστία" μαζί με τον Άδωνη Κύρου.

Στη συνέχεια (Φεβρουάριος 1910) διορίστηκε Νομάρχης Αχαΐας και Ήλιδος για ελάχιστους μήνες.[2] Μετατέθηκε στην νομαρχία Κεφαλληνίας και ανέλαβε Νομάρχης Κεφαλληνίας τον Ιούλιο του 1910.[3] Έπειτα ήταν Νομάρχης Αττικής και Βοιωτίας (1912). Επίσης, χρημάτισε Νομάρχης Σερρών από τον Δεκέμβριο του 1916 ως τον Ιανουάριο του 1917.[4] Στη συνέχεια έγινε επιθεωρητής νομαρχών και στην κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου διορίστηκε Γενικός Διοικητής Θράκης και από τον Ιούνιο ως τον Αύγουστο του 1918 Γενικός Διοικητής Λέσβου, όπου ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής και ίδρυσε το Άσυλο Παιδός για τη σίτιση, ένδυση και την εκπαίδευση μικρών παιδιών.[5] Κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν ενεργός στα μέτωπα.

Το 1921 ανέλαβε Γενικός Διοικητής Θράκης και θεμελίωσε την Νέα Ορεστιάδα. Μερίμνησε για την εγκατάσταση των προσφύγων στη Θράκη και οργάνωσε τους Πανθρακικούς Αγώνες στην Κομοτηνή τον Ιούλιο του 1923.

Πέθανε τον Δεκέμβριο του 1943.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Σπύρος Δάσιος, Γενικός Διοικητής Θράκης, θεμελιωτής και δημιουργός της Νέας Ορεστιάδας, evros.e-citymap.gr, ανάκτηση 15-12-2015.
  2. Νεολόγος, 3-7-1910, από το Μουσείο Τύπου Πατρών.
  3. Νεολόγος, 7-7-1910, από το Μουσείο Τύπου Πατρών.
  4. Περικλής Γρ. Αγγελόπουλος, Πολιτική Διοίκησις και Αυτοδιοίκησις εις την Βόρειον Ελλάδα 1912-1965, Θεσσαλονίκη 1965, σελ. 105.
  5. Παναγιώτη Παρασκευαΐδη, Οι Νομάρχες του Νομού Λέσβου 1912-2006, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λέσβου, σελ. 24.