Στάδιο Λουίτζι Φεράρις

στάδιο πολλαπλών χρήσεων στη Γένοβα της Ιταλίας

Συντεταγμένες: 44°24′59.15″N 8°57′8.75″E / 44.4164306°N 8.9524306°E / 44.4164306; 8.9524306

Το Στάδιο Λουίτζι Φεράρις (ιταλικά: Stadio Luigi Ferraris), γνωστό και ως Μαράσι (Marassi) από το όνομα της συνοικίας όπου βρίσκεται, είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στη Γένοβα της Ιταλίας. Εγκαινιάστηκε το 1911, είναι η έδρα των ποδοσφαιρικών συλλόγων Τζένοα ΚΦΚ και ΟΚ Σαμπντόρια και είναι ένα από τα παλαιότερα στάδια που χρησιμοποιούνται ακόμα για ποδόσφαιρο και άλλα αθλήματα στην Ιταλία. Εκτός από το ποδόσφαιρο, το στάδιο έχει φιλοξενήσει αγώνες ράγκμπι γιούνιον της Εθνικής Ιταλίας και σπανιότερα κάποιες συναυλίες.

Στάδιο Λουίτζι Φεράρις
Stadio Luigi Ferraris di Genova.jpg
ΙδιοκτήτηςΓένοβα
Είδοςστάδιο ποδοσφαίρου και στάδιο
Χωρητικότητα36.598[1] θεατές
ΕπιφάνειαHybrid grass
Έναρξη εργασιών10  Ιουλίου 1910[2]
Εγκαίνια22  Ιανουαρίου 1911
ΑρχιτέκτοναςVittorio Gregotti
Τοποθεσία
ΔιεύθυνσηVia Giovanni De Prà 1, I-16139 Genova[1]
Γένοβα[3]
Ιταλία[4]
Φορείς εκμετάλλευσης
Τζένοα, ΟΚ Σαμπντόρια και 2021–22 Unione Calcio Sampdoria season
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το στάδιο

Το στάδιο πήρε το όνομά του από τον Λουίτζι Φεράρις, έναν Ιταλό ποδοσφαιριστή, μηχανικό και στρατιώτη, ο οποίος πέθανε κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.[5]

Αξιοσημείωτοι αγώνεςΕπεξεργασία

Το στάδιο εγκαινιάστηκε στις 22 Ιανουαρίου 1911 με έναν ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ της Τζένοα και της Ίντερ Μιλάνου, παρουσία 20.000 θεατών. Στις 22 Δεκεμβρίου 1912, φιλοξένησε τον πρώτο αγώνα εθνικών ομάδων, ένα φιλικό στο οποίο η Ιταλία έχασε με 3–1 από την Αυστρία.[6]

Φιλοξένησε επίσης τον αγώνα της φάσης των 16 του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1934 μεταξύ της Ισπανίας και της Βραζιλίας,[6] και μέχρι τότε η χωρητικότητά του είχε επεκταθεί σε 30.000 θέσεις. 

Το στάδιο αποσυναρμολογήθηκε και ξαναχτίστηκε πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, για το οποίο φιλοξένησε τρεις αγώνες του 3ου Ομίλου (μεταξύ των Κόστα Ρίκα, Σκωτία και Σουηδία) και έναν αγώνα του Γύρου των 16 μεταξύ της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας και της Ρουμανίας.[7]

Η υψηλότερη προσέλευση στο Στάδιο Λουίτζι Φεράρις ήταν 60.000 θεατές στις 27 Φεβρουαρίου 1949, για έναν αγώνα μεταξύ Ιταλίας και Πορτογαλίας.

Στις 12 Οκτωβρίου 2010, ένας αγώνας για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 μεταξύ της Ιταλίας και της Σερβίας διεκόπη, όταν Σέρβοι οπαδοί συνέχισαν να ρίχνουν φωτοβολίδες μέσα στο γήπεδο και να ανάβουν πυροτεχνήματα. Όταν τελικά ξεκίνησε το παιχνίδι, περισσότερες φωτοβολίδες και πυροτεχνήματα πετάχτηκαν στον αγωνιστικό χώρο και ο διαιτητής διέκοψε τον αγώνα μετά από μόλις έξι λεπτά παιχνιδιού.[8]

Στις 29 Φεβρουαρίου 2012, οι Ηνωμένες Πολιτείες νίκησαν την Ιταλία με 1–0 σε ένα φιλικό παιχνίδι στο γήπεδο. Ήταν η πρώτη φορά σε σχεδόν 100 χρόνια που η Ιταλία ηττήθηκε στη Γένοβα μετά την ήττα στις 22 Δεκεμβρίου 1912 από την Αυστρία και η πρώτη φορά που οι ΗΠΑ νίκησαν ποτέ την Ιταλία.[9]

Παγκόσμιο Κύπελλο 1990Επεξεργασία

Το στάδιο ήταν ένας από τους χώρους διεξαγωγής του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1990, όπου διεξήχθησαν οι ακόλουθοι αγώνες:

Ημερομηνία Ομάδα #1 Αποτέλεσμα Ομάδα #2 Γύρος
11 Ιουνίου 1990   Κόστα Ρίκα 1–0   Σκωτία 3ος Όμιλος
16 Ιουνίου 1990   Σουηδία 1–2
20 Ιουνίου 1990 1–2   Κόστα Ρίκα
25 Ιουνίου 1990   Ιρλανδία 0-0 (5-4 στα πέναλτι)   Ρουμανία Γύρος των 16

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 www.osservatoriosport.interno.gov.it/allegati/stadi_serie_a.pdf.
  2. Ανακτήθηκε στις 1  Ιουλίου 2019.
  3. (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) archINFORM. 3049. Ανακτήθηκε στις 31  Ιουλίου 2018.
  4. (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά) archINFORM. Ανακτήθηκε στις 30  Ιουλίου 2018.
  5. «ferraris». www.cimeetrincee.it. 
  6. 6,0 6,1 «Stadio Comunale Luigi Ferraris (Marassi), Genoa - football venue». eu-football.info. 
  7. Ryan, Padraic (26 Ιουνίου 2015). «Italia '90: Chronicling a nation gone loo-lah». www.rte.ie. RTE. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2021. 
  8. «Italy-Serbia Euro 2012 tie abandoned after fan trouble». BBC Sport. 12 Οκτωβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2010. 
  9. «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2013. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία