Σωτηριάνικα Μεσσηνίας

οικισμός της Ελλάδας

Τα Σωτηριάνικα είναι χωριό της Μεσσηνίας που ανήκει στον Δήμο Δυτικής Μάνης. Τα Σωτηριάνικα αποτελούνται από τρεις οικισμούς με σύνολο 149 κάτοικους (και έναν ακατοίκητο). Αυτοί είναι:

  • τα Σωτηριάνικα (83 κάτοικοι)
  • η Χαραυγή (48 κάτοικοι)
  • ο Κουρής (18 κάτοικοι) και
  • η Δροσοπηγή (ακατοίκητη)
Σωτηριάνικα Μεσσηνίας
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Σωτηριάνικα Μεσσηνίας
36°58′6″N 22°11′36″E
ΧώραΕλλάδα
Διοικητική υπαγωγήΔήμος Δυτικής Μάνης
Πληθυσμός83 (2011)
Ζώνη ώραςUTC+02:00 (επίσημη ώρα)
UTC+03:00 (θερινή ώρα)

ΟνομασίαΕπεξεργασία

Κατά την παράδοση, το χωριό πήρε την ονομασία του από τον Σωτήρη Μενούση, τον πρώτο οικιστή του, ο οποίος καταγόταν από τα Ανώγεια της Σπάρτης.

ΙστορίαΕπεξεργασία

Αρχαιολογικά ευρήματα που ανακαλύφθηκαν τυχαία το 1938, υποδηλώνουν την ύπαρξη Μυκηναϊκής κατοίκησης στα Σωτηριάνικα. Ανάμεσα σε άλλα, βρέθηκαν σε λάρνακα χρυσά κτερίσματα όπως, χρυσό δίωτο κύπελλο με ανάγλυφες παραστάσεις δέντρων, χρυσός αμφορέας, χρυσός δίσκος και χρυσό ημικυκλικό διάδημα.

ΑξιοθέαταΕπεξεργασία

Βασικότερα αξιοθέατα που χαρακτηρίστηκαν από το Υπουργείο Πολιτισμού, ως Ιστορικά Διατηρητέα Μνημεία:

  • ο Πύργος των Καπετανάκηδων,
  • ο Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου και
  • ο Ιερός Ναός της Αγίας Κυριακής, .


Επιπλέον, το Υπουργείο Πολιτισμού, με αποφάσεις του έχει χαρακτηρίσει ως Ιστορικά Διατηρητέα Μνημεία και τα εξής:

  • τον Ιερό Ναό Υπαπαντής Σωτήρος,
  • την παλαιά Γέφυρα «Κοσκάρακα», η οποία αποτελείται από μια καμάρα που εδράζεται επί φυσικού βράχου και ο τύπος κατασκευής της οποίας οδηγεί στη χρονολογική περίοδο της Τουρκοκρατίας,
  • τη «νεώτερη» Γέφυρα «Κοσκάρακα» διότι – σύμφωνα με το Υπουργείο - αποτελεί σημαντικό τεχνικό έργο, στο οποίο συνδυάζεται η αξιόλογη τεχνική και η αρμονική ένταξη στο φυσικό περιβάλλον και τέλος,
  • το Κτίριο του Δημοτικού Σχολείου, διότι αποτελεί δείγμα τοπικής λαϊκής αρχιτεκτονικής, άμεσα συνδεδεμένο με τις μνήμες των κατοίκων της περιοχής, λόγω της χρήσης του.

Από τα Σωτηριάνικα ξεκινά και το περίφημο λιθόστρωτο, το Μπίλιοβο[1][2][3] που καταλήγει στα Αλτομιρά[4].

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Μπίλιοβο - Εικόνες». 26 Μαρτίου 2019. 
  2. «Μπίλιοβο μονοπάτι - Εικόνες». Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2019. 
  3. «Μπίλιοβο: ένα οδοιπορικό». manivoice.gr. Mani Voice. 25 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2020. 
  4. Δέσποινα Ζευκιλή (14 Μαΐου 2018). «Περπατήσαμε στο Μπίλιοβο, το ομορφότερο λιθόκτιστο μονοπάτι της Πελοποννήσου». www.athinorama.gr. Αθηνόραμα Travel. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2020.