Τίποτα ονομάζεται το ουσιαστικό που σημαίνει την απουσία του οτιδήποτε. Σε άλλη χρήση, το τίποτα σημαίνει την έλλειψη σημασίας, ενδιαφέροντος, αξίας, σχέσης, ή σημαντικότητας από κάποιο πράγμα ή μία έννοια. Ανυπαρξία ονομάζεται η κατάσταση κατά την οποία δεν υπάρχει τίποτα, η κατάσταση της μη ύπαρξης.

ΦιλοσοφίαΕπεξεργασία

Δυτική φιλοσοφίαΕπεξεργασία

ΠαρμενίδηςΕπεξεργασία

Ένας από τους πιο πρώιμους δυτικούς φιλόσοφους που θεώρησαν το "τίποτα" ως ιδέα, ήταν ο Έλληνας της σχολής του μονισμού, Παρμενίδης (5ος αιώνας π.Χ.). Είπε πως το τίποτα δεν μπορεί να υπάρξει, λόγω του εξής λογικού συλλογισμού: Για να μιλήσει κανείς για κάτι, πρέπει να μιλήσει για κάτι που υπάρχει. Από τη στιγμή που κάποιος μπορεί να μιλήσει για κάτι στο παρελθόν, αυτό το πράγμα μάλλον συνεχίζει να υπάρχει (κατά μία έννοια) τώρα, και από αυτό, ο Παρμενίδης καταλήγει στο ότι δεν υπάρχει η αλλαγή.

Ο Παρμενίδης είχε το σεβασμό των άλλων φιλοσόφων, και επηρέασε, μεταξύ άλλων, τον Πλάτωνα και τον Σωκράτη. Ο Αριστοτέλης σκέφτεται σοβαρά τη θεωρία του Παρμενίδη, αλλά καταλήγει στο συμπέρασμα ότι: Παρ' όλο που αυτές οι απόψεις φαίνονται να έχουν λογική σε μία διαλεκτική συζήτηση, ωστόσο το να το πιστέψουμε μοιάζει γειτονικό με την τρέλα, όταν κάποιος αναλογίζεται τα γεγονότα.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία


Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία