Τα παιδιά της Νιόβης

Μυθιστόρημα του Τάσου Αθανασιάδη

Τα παιδιά της Νιόβης είναι τετράτομο μυθιστόρημα του συγγραφέα Τάσου Αθανασιάδη.[1] Στο έργο του αυτό ο Αθανασιάδης περιγράφει τον τρόπο ζωής των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, μέσω του παραδείγματος της κλειστής κοινωνίας του Σαλιχλίου. Το έργο πιθανότατα έχει πάρει τον τίτλο του από τον μύθο της Νιόβης. Το 2004 έγινε τηλεοπτική μεταφορά του έργου.[2]

Τα παιδιά της Νιόβης (μυθιστόρημα)
Εξώφυλλο Α' τόμου του μυθιστορήματος Τα παιδιά της Νιόβης.jpg
Εξώφυλλο Α' τόμου του μυθιστορήματος "Τα παιδιά της Νιόβης"
ΣυγγραφέαςΤάσος Αθανασιάδης
ΤίτλοςΤα παιδιά της Νιόβης
Γλώσσαελληνικά
Είδοςμυθιστόρημα

Μέθοδος εξιστόρησηςΕπεξεργασία

Η εξιστόρηση γίνεται σε τρίτο πρόσωπο από τον συγγραφέα, αλλά και σε πρώτο πρόσωπο από τον Στέργιο Αναστασιάδη. Αν και με την τοποθέτηση πολλών χαρακτήρων ο συγγραφέας τοποθετεί την ιστορία του έργου στο επίκεντρο, εντούτοις με την αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο από τον μικρό Στέργιο μάς δίνει μια πιο αθώα και αρκετές φορές αφελή και εγωιστική περιγραφή κάποιων γεγονότων με την οικογένεια του Σαρρή στο επίκεντρο. Τέλος, σε αρκετά κεφάλαια του έργου έχουμε περιγραφή κάποιων γεγονότων μέσα από τις καταχωρίσεις του Τρύφωνα Ιωαννίδη στο προσωπικό του ημερολόγιο, που με τον ορθολογισμό του και τον ρόλο του στα περισσότερα γεγονότα ως παρατηρητής, βοηθάει τον αναγνώστη να εστιάσει στην ουσία των γεγονότων και να τα τοποθετήσει χρονικά.[3] Η ιστορία του έργου αρχίζει την 26η Ιουνίου 1917, ενώ ο Τρύφωνας Ιωαννίδης αρχίζει τις ημερολογιακές εγγραφές του από την 27η Ιουνίου 1917.

Υπόθεση και πλοκήΕπεξεργασία

Α’ ΜέροςΕπεξεργασία

Υπόθεση Α’ ΜέρουςΕπεξεργασία

Στα δώδεκα κεφάλαια του πρώτου μέρους του έργου περιγράφεται η ζωή ακριβώς πριν την έλευση του Ελληνικού Στρατού στο Σαλιχλί.[4] Στην πλειάδα των μικρών και μεγάλων πρωταγωνιστών, ο συγγραφέας πιο κεντρικό ρόλο δίνει στην οικογένεια του Μιχαλάκη Αναστασιάδη ή Σαρρή, δημογέροντα και τραπεζίτη του Σαλιχλίου, ηλικίας 40-50 ετών, ο οποίος θα ερωτευθεί παράφορα την Ταρσή, μια 16χρονη χριστιανοπούλα που αρνείται να παντρευτεί τον γιο ενός Τούρκου γαιοκτήμονα, στη δούλεψη του οποίου βρίσκονταν. Οι έφοδοι της τουρκικής χωροφυλακής και ο τρόμος που προκαλούσαν στους Ρωμιούς, η στενή σχέση Τούρκων και Ελλήνων όσο ο ένας δεν ένιωθε απειλή από τον άλλο, οι κρυφές ελπίδες για τις καλύτερες μέρες που θα ακολουθούσαν και η εκτεταμένη ενεργοποίηση της κοινότητας με την ανοχή των αρχών, οι καθημερινές παρασπονδίες που οφείλονται στην ανθρώπινη αδυναμία και συχνά οδηγούν σε απροσδόκητη δυστυχία, έχοντας κυρίως ως επίκεντρο τις τύψεις και το πάθος του παντρεμένου -με τέσσερα μεγάλα παιδιά και ένα ακόμα από την πρώτη του γυναίκα- μεσήλικα Σαρρή για την 16χρονη Ελληνοπούλα Ταρσή, όλα αυτά συνθέτουν το πρώτο μέρος του μυθιστορήματος και οριοθετούνται από αναφορές σε πραγματικά ιστορικά πρόσωπα και γεγονότα.

Β’ ΜέροςΕπεξεργασία

Υπόθεση Β’ ΜέρουςΕπεξεργασία

Στα δώδεκα κεφάλαια του δεύτερου μέρους του έργου περιγράφεται η ζωή κατά την ελληνική κατοχή έως και την Καταστροφή της Σμύρνης.[5] Μετά τον θάνατο του Σαρρή η οικογένεια του Στέργιου χάνει ελαφρά την πρωταγωνιστική της θέση στην ιστορία. Η όμορφη και φτωχή Ταρσή ανεβαίνει κοινωνικά. Τα όνειρα των Ελλήνων για ελευθερία που τώρα πια γίνονταν πραγματικότητα, η επαφή των Μικρασιατών Ελλήνων με τους Έλληνες στρατιώτες που κατέλαβαν το Σαλιχλί, οι λάθος χειρισμοί ιδιαίτερα μετά την εκλογική ήττα του Βενιζέλου, το υπόγειο σύστημα κατασκοπείας και υπονόμευσης που οι Τούρκοι είχαν στήσει στη δυτική Μικρά Ασία και τέλος η κατάρρευση του μετώπου και οι καταστροφικές συνέπειες που αυτό είχε για τους Μικρασιάτες, όλα αυτά εκτίθενται από τον Αθανασιάδη στο δεύτερο μέρος του έργου του και συνδυάζονται ιδανικά με πραγματικά ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα.

Γ’ και Δ' ΜέροςΕπεξεργασία

Στα οκτώ κεφάλαια του τρίτου μέρους (1ο έως 8ο) και στα επτά κεφάλαια του τέταρτου μέρους (9ο έως 15ο) του έργου, περιγράφεται η προσφυγική ζωή στην Ελλάδα μετά την καταστροφή της Σμύρνης. Στον τρίτο τόμο υπάρχει αφιέρωση του συγγραφέα «Στις αείμνηστες αδελφές μου, Στάσα, Αλέκα, Καλλιρρόη».[6][7]

Στο τέλος του τέταρτου μέρους ο συγγραφέας σημειώνει: ’’ΤΕΛΟΣ «ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ ΝΙΟΒΗΣ» Ιανουάριος 1992 – Ιανουάριος 1995’’.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Παρουσίαση του Τάσου Αθανασιάδη στην ιστοσελίδα Πύλη για την ελληνική γλώσσα και τη γλωσσική εκπαίδευση του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας.
  2. http://www.greek-movies.com/series.php?s=408
  3. https://issuu.com/diavazo.gr/docs/aa163_issue_193
  4. Τάσος Αθανασιάδης (1988 α’ έκδοση). ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΝΙΟΒΗΣ - τόμος Α'. Εκάλη: ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ. σελίδες 352 σελ. ISBN 978-96-0050-5887.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |date= (βοήθεια)
  5. Τάσος Αθανασιάδης (1988 α’ έκδοση). ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΝΙΟΒΗΣ - τόμος Β'. Εκάλη: ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ. σελίδες 365 σελ. ISBN 978-96-0050-5894.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |date= (βοήθεια)
  6. Τάσος Αθανασιάδης (1995 α’ έκδοση). ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΝΙΟΒΗΣ - τόμος Γ'. Αθήνα: ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ. σελίδες 477 σελ. ISBN 978-96-0050-6686.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |date= (βοήθεια)
  7. Τάσος Αθανασιάδης (1995 α’ έκδοση). ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΝΙΟΒΗΣ - τόμος Δ'. Αθήνα: ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ. σελίδες 500 σελ. ISBN 978-96-0050-6693.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |date= (βοήθεια)